Τι σχέση έχει το NBA με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας;

Τι σχέση έχει το NBA με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας; Η υπόθεση Πέρα-Ubiquiti Γράφει ο Κυριάκος Μιχαλάκης Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά Ο πόλεμος ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων ετών. Τα Ηνωμένα Έθνη και η πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας στέκονται στο πλευρό της Ουκρανίας σε μια σύγκρουση η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2022, με ιδιαίτερη ένταση στην περιοχή του Ντονμπάς και δεν δείχνει να βρίσκεται κοντά στο τέλος της. Το αποτέλεσμα αυτού του πολέμου, είναι η Ρωσία να αποκλειστεί σε μεγάλο βαθμό από διεθνείς διοργανώσεις. Από το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το τένις μέχρι το πόλο και τα υπόλοιπα αθλήματα. Άρα είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς τις επιπτώσεις που υπάρχουν σε διάφορους τομείς. Ωστόσο, μία πρόσφατη δημοσιογραφική έρευνα έρχεται να προσθέσει μία ιδιαίτερα σκοτεινή διάσταση στην υπόθεση, συνδέοντας –έμμεσα– τον χώρο του NBA με τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας. Ο δημοσιογράφος Πάμπλο Τόρε και η ομάδα της “HunterBrook” από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, προχωρούν σε μια σημαντική αποκάλυψη που συνδέει πρόεδρο ομάδας του ΝΒΑ με τον πόλεμο ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία. Πιο συγκεκριμένα, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα γύρω από το ρόλο της εταιρείας Ubiquiti Networks, συμφερόντων του Ρόμπερτ Πέρα – προέδρου των Μέμφις Γκρίζλις– σε ό,τι αφορά την τεχνολογική υποστήριξη επικοινωνιών που φέρεται να χρησιμοποιείται από ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις.  Ποιος είναι ο Ρόμπερτ Πέρα και ποια είναι η σύνδεσή του με τον πόλεμο; Το 2012 ο Ρόμπερτ Πέρα έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο νεότερος ιδιοκτήτης ομάδας ΝΒΑ σε ηλικία μόλις 33 ετών αποκτώντας τους Μέμφις Γκρίζλις. Εκτός όμως από την ενασχόληση του με το Μέμφις και τον “μαγικό κόσμο” του ΝΒΑ, ο Πέρα, είναι ο CEO της “Ubiquiti Networks” μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην αγορά του Wi-Fi παγκοσμίως. Ένας πραγματικός κολοσσός, της οποίας η συνολική της αποτίμηση εκτιμάται πάνω από το “αστρονομικό” ποσό των 34 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του Τόρε και της “HunterBrook”, η συγκεκριμένη τεχνολογία φέρεται να αποτελεί βασικό εργαλείο, πάνω στο οποίο στηρίζονται οι ρωσικές δυνάμεις για τις επιχειρήσεις τους με drone στα ουκρανικά εδάφη. Πιο συγκεκριμένα, μέσω των κεραιών της “Ubiquiti”, οι οποίες χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη των επικοινωνιών στο μέτωπο, διευκολύνεται ο συντονισμός και η εκτέλεση επιθέσεων με drone. Όμως η ιδιαιτερότητα αυτού του εξοπλισμού είναι πως δεν είναι επίσημα διαθέσιμος στην ρωσική αγορά, αν και είναι απόλυτα αποτελεσματικός. Αυτός είναι ο λόγος που σύμφωνα με την έρευνα, χρησιμοποιείται μέσω “τρίτων”. Οι “πελάτες” που το προμηθεύονται και το διαθέτουν στο Ρωσικό στρατό είναι κατά κύριο λόγο, Ρώσοι έμποροι, οι οποίοι διαμηνύουν ότι είναι συνεργάτες με την εν λόγω εταιρεία από τις Ηνωμένες Πολιτείες συμφερόντων του Πέρα. Η αποκάλυψη αυτή γεννά σοβαρά ερωτήματα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις στη Ρωσία, με σκοπό τον περιορισμό των εξαγωγών και των επιχειρηματικών σχέσεων από τη μία χώρα στην άλλη. Ως εκ τούτου, η υπόθεση περιπλέκεται σημαντικά με τις εμπλεκόμενες πλευρές να βρίσκονται στο μικροσκόπιο. Τι σημαίνει αυτό για το ΝΒΑ; Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στον Κομισάριο του ΝΒΑ, Άνταμ Σίλβερ και τις αποφάσεις που ενδέχεται να λάβει. Ο Σίλβερ έχει αποδείξει ότι αντιμετωπίζει με απόλυτη αυστηρότητα ζητήματα παρατυπιών, είτε αυτά αφορούν παίκτες είτε παράγοντες, καθώς απόλυτη προτεραιότητα για το ΝΒΑ είναι η φερεγγυότητα και η εικόνα του “προϊόντος”.

Μαίες και Τοκετός: Τι αλλάζει με το νέο Καθηκοντολόγιο

Μαίες και Τοκετός: Τι αλλάζει με το νέο Καθηκοντολόγιο Οι νέες ρυθμίσεις περιορίζουν την αυτόνομη διενέργεια φυσιολογικού τοκετού, υποβαθμίζοντας τον ρόλο των μαιών και προκαλώντας αντιδράσεις. Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά Διανύουμε μια περίοδο στην οποία το φαινόμενο της υπογεννητικότητας απασχολεί έντονα την ελληνική κοινωνία. O καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Αλέξης Μητρόπουλος, μιλώντας στην εκπομπή «ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΩΡΑ» του Mega, ανέφερε πως το 2025 η Ελλάδα κατέγραψε τις λιγότερες γεννήσεις στην νεότερη ιστορία της. Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις γεννήσεις το 2024, το ποσοστό των καισαρικών τομών ανέρχεται στο 62%. Την ίδια στιγμή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ότι η καισαρική τομή θεωρείται ιατρικά αποδεκτή στο 15% των τοκετών, ενώ ο μέσος όρος των καισαρικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξεπερνάει το 30%. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Υπουργείο Υγείας προχωρά σε μια τροποποίηση στο Καθηκοντολόγιο των Μαιών/Μαιευτών, η οποία αποκλείει την αυτόνομη διενέργεια φυσιολογικού τοκετού από μαίες στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ενώ στη Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Φροντίδα Υγείας ο τοκετός προβλέπεται να πραγματοποιείται αποκλειστικά υπό ιατρική εποπτεία. Επιπλέον, δεν προβλέπεται και η δυνατότητας ηλεκτρονικής συνταγογράφησης. Όπως υποστηρίζει ο Σύλλογος Επιστημόνων Μαιών (ΣΕΜ) Ελλάδος, το υπό έγκριση καθηκοντολόγιο έρχεται σε σαφή αντίθεση με τα σύγχρονα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα. Η Ένωση Ανεξάρτητων Μαιών/Μαιευτών Ελλάδας αναφέρει πως «Οι παραλείψεις αυτές δεν είναι απλώς αμέλεια της επιτροπής που το συνέταξε. Πρόκειται για θεσμικό ακρωτηριασμό της μαιευτικής φροντίδας». Η Γιάννα Βασιλάκη, πρόεδρος της Ένωσης Ανεξάρτητων Μαιών Ελλάδας (ΕΑΜΜΕ), υποστηρίζει στην «Καθημερινή» πως «Στη χώρα μας έχει επικρατήσει ένα ιατροκεντρικό μοντέλο φροντίδας, που βλέπει την έγκυο περίπου ως ασθενή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εκτόξευση του ποσοστού των καισαρικών τομών, των επιπλοκών και των αρνητικών εμπειριών τοκετού για τις γυναίκες. Όλα αυτά θα πολλαπλασιαστούν εάν οι μαίες τελούν κάθε τοκετό υπό ιατρική εποπτεία και δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να πραγματοποιούν τον φυσιολογικό τοκετό αυτόνομα». Η επαγγελματική ιδιότητα της μαίας συνδέεται άρρηκτα με τον φυσικό τοκετό. Ωστόσο, ο ρόλος της δεν περιορίζεται μόνο στην στιγμή της γέννας, αλλά και στην υποστήριξη της γυναίκας τόσο σωματικά όσο και ψυχικά καθ’ όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και κατά τις πρώτες μέρες ζωής του νεογνού. Είναι αυτονόητο, λοιπόν, πως δεν μπορούμε να ενθαρρύνουμε τις γυναίκες να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά, την ίδια στιγμή που αφαιρούμε σημαντικά καθήκοντα από τους ανθρώπους που συμβάλουν άμεσα στην ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Η υποβάθμιση των καθηκόντων των μαιών και των μαιευτών αποτελεί μια επικίνδυνη κίνηση για την υγεία της γυναίκας και του μωρού.

Η επιστροφή της «νέας» Δημοτικής Αγοράς Χανίων- Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χανίων

Η επιστροφή της «νέας» Δημοτικής Αγοράς Χανίων- Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χανίων Γράφει η Μαριλίζα Τζινάκη Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Καθώς διανύουμε τις πρώτες ημέρες του νέου έτους, επέλεξα να αναφερθώ σε ένα εμβληματικό τοπόσημο, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ταυτότητα των Χανίων. Η επιλογή της Δημοτικής Αγοράς δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς το 2026 σηματοδοτεί την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης του κτιρίου και την απόδοσή του στη χανιώτικη κοινωνία, της οποίας θα αποτελέσει και πάλι ζωντανό κύτταρο. Η Δημοτική Αγορά Χανίων αποτελεί το «κέντρο» της πόλης -ένα εμβληματικό οικοδόμημα 4.000 τ.μ. που αναβιώνει την ιδέα της αρχαίας ελληνικής αγοράς. Η ανέγερσή της αποφασίστηκε στις 13 Ιουνίου 1908 στο πλαίσιο ευρύτερων παρεμβάσεων ανάπλασης και εξωραϊσμού της πόλης με τον προϋπολογισμό εξόδων του έργου να ανέρχεται στις 320.000 δρχ. Η θεμελίωση πραγματοποιήθηκε το 1911 ενώ η λειτουργία της Αγοράς ξεκίνησε το 1913, με τα επίσημα εγκαίνια να πραγματοποιούνται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στις 4 Δεκεμβρίου, αμέσως μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Για δεκαετίες, το κτίριο φιλοξενούσε οργανωμένα την εμπορική δραστηριότητα της πόλης (κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, οπωροπωλεία). Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, τμήμα της καταλήφθηκε για τις ανάγκες των δυνάμεων κατοχής, ενώ λίγο πριν τη Μάχη της Κρήτης είχε κατασκευαστεί σε αυτήν και αντιαεροπορικό καταφύγιο. Από το 1980, η Αγορά προστατεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού ως διατηρητέο μνημείο. Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, η επαναλειτουργία της Δημοτικής Αγοράς Χανίων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα αστικής αποκατάστασης της πόλης. Στο πλαίσιο αυτό συνομιλήσαμε με τον Δήμαρχο Χανίων, Παναγιώτη Σημανδηράκη, για τις εργασίες ανακαίνισης της Δημοτικής Αγοράς, τις προκλήσεις, τα συναισθήματά του και την σημασία που έχει η ολοκλήρωση και η παράδοση του έργου στον χανιώτικο λαό. Ποιες ήταν οι σημαντικές περίοδοι-σταθμοί στην πορεία ανακαίνισης της Δημοτικής Αγοράς των Χανίων; Όπως τόνισε ο κ. Σημανδηράκης, το έργο της ανακαίνισης υπήρξε το πιο απαιτητικό και σύνθετο που κλήθηκε να διαχειριστεί η δημοτική αρχή τα τελευταία έξι χρόνια. Η πολυπλοκότητά του οφείλεται κυρίως στη διττή φύση του κτιρίου, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως νεότερο μνημείο, ενώ ταυτόχρονα εδράζεται πάνω στον Επιπρομαχώνα, μνημείο της Ενετικής περιόδου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαχείριση ενός ιδιαίτερα δύσκολου γραφειοκρατικού πλαισίου, με εμπλοκή τόσο της Εφορείας Νεότερων Μνημείων όσο και της Εφορείας Αρχαιοτήτων. Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του έργου διαπιστώθηκαν διαφορετικά δεδομένα από εκείνα που είχαν αρχικά εκτιμηθεί, οδηγώντας σε αλλαγές στις αρχιτεκτονικές και στατικές μελέτες. Οι αλλαγές αυτές απαίτησαν νέες εγκρίσεις από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων, διαδικασίες που, παρότι κινήθηκαν με σχετική ταχύτητα, προκάλεσαν αρχικά έντονη πίεση και ανησυχία. Παράλληλα, προέκυψε σοβαρή εμπλοκή με το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς απορρίφθηκαν οι όροι του διαγωνισμού. Ωστόσο, με μεθοδικές κινήσεις, νέα απόφαση και επανεκδίκαση, το εμπόδιο ξεπεράστηκε και το έργο προχώρησε στη φάση της υλοποίησης. Σημαντικές δυσκολίες προέκυψαν και από τις αλλεπάλληλες αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της αναδόχου κατασκευαστικής εταιρείας, γεγονός που προκάλεσε καθυστερήσεις, χωρίς όμως να επηρεαστεί η ποιότητα των εργασιών ή οι τεχνικές προδιαγραφές. Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στη μεταφορά της χρηματοδότησης -ύψους περίπου 15 εκατομμυρίων ευρώ- από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Κρήτης σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Η διαδικασία αυτή ήταν ιδιαίτερα απαιτητική, ωστόσο εξασφάλισε την απρόσκοπτη χρηματοδότηση του έργου, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωματικών εργασιών και των αυξήσεων κόστους. Οι παραπάνω παράγοντες αποτυπώνουν τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει η Δημοτική Αγορά μετά την επανέναρξη της: το πλαίσιο κανόνων, τα είδη που θα εμπορεύονται τα καταστήματα και την συνολική ταυτότητα τόσο των επιχειρήσεων όσο και και της ίδιας της Δημοτικής Αγοράς. Πόσο δύσκολη ήταν η απόφαση για την ανακαίνιση; Είναι πολλαπλή σημασία της δημοτικής αγοράς για τους Χανιώτες και όχι μόνο. Δεν αναφερόμαστε μόνο σε ένα κέντρο εμπορίου και ένα επιχειρηματικό κέντρο αναφερόμαστε επίσης και στο επίκεντρο της καθημερινής δραστηριότητας του κόσμου. Σε κάθε σημαντική επέτειο του χρόνου η Δημοτική αγορά αποτελούσε πόλο έλξης για πολλούς κατοίκους των Χανίων και επισκέπτες. Συγκεκριμένα, ο Δήμαρχος υπογράμμισε πως ήταν ζήτημα ανάγκης, κυρίως για λόγους ασφάλειας, καθώς η στατικότητα του κτιρίου είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Η εξάχρονη παύση λειτουργίας της Αγοράς δημιούργησε ένα μεγάλο κενό στην καθημερινότητα των Χανιωτών, το οποίο πλέον πρόκειται να καλυφθεί. Πως αισθάνεστε τώρα που το έργο της ανακαίνισης ολοκληρώνεται; Ο ίδιος δήλωσε βαθιά συγκινημένος και περήφανος, αναγνωρίζοντας τη συμβολή και των προηγούμενων δημοτικών αρχών στη μελετητική ωρίμανση του έργου. Τόνισε ότι πρόκειται για ένα έργο που ξεπερνά τη θητεία οποιασδήποτε δημοτικής αρχής και αφορά τις επόμενες γενιές, αποτυπώνοντας τη δυναμική και την πορεία εξέλιξης της πόλης. Πότε αναμένονται τα εγκαίνια της  «νέας» Δημοτικής αγοράς ; «Είμαστε στην τελική ευθεία». Αναφορικά, με τα εγκαίνια της «νέας» Δημοτικής  Αγοράς σημείωσε ότι μετά το Πάσχα θα ξεκινήσει η προετοιμασία των καταστημάτων και μέσα στο καλοκαίρι θα ανοίξει ξανά τις πύλες της στους κατοίκους των Χανίων και τους επισκέπτες.

Με Επιφυλάξεις και Καθυστέρηση 2 Ετών η Κύρωση προγράμματος συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου στην Παιδεία

Με Επιφυλάξεις και Καθυστέρηση 2 Ετών η Κύρωση προγράμματος συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου στην Παιδεία Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Με καθυστέρηση δύο ετών τέθηκε προς κύρωση στη Βουλή το πρόγραμμα συνεργασίας στον τομέα της παιδείας μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα έτη 2023-2027. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από τη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στις 13 Ιανουαρίου και τέθηκε την επομένη προς συζήτηση στην Ολομέλεια. Σκοπός του προγράμματος είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης, η διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και κληρονομιάς του Ελληνισμού, καθώς και η επίτευξη ηθικών, κοινωνικών και αναπτυξιακών στόχων. Συνεπώς, στο πλαίσιο ενίσχυσης και ανάπτυξης της διμερούς συνεργασίας των δύο χωρών προβλέπεται κοινή δράση στους τομείς της εκπαίδευσης, του αθλητισμού και της θρησκευτικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, θεσπίζεται πανεπιστημιακή συνεργασία, η οποία συμπεριλαμβάνει ερευνητικά προγράμματα, διεθνή συνέδρια και ανταλλαγή ακαδημαϊκών και φοιτητών, χορήγηση υποτροφιών, αλλά και ανταλλαγή εκπαιδευτικού και διδακτικού υλικού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης την επιδίωξη μαθητικής συνεργασίας και την προσπάθεια αδελφοποίησης σχολείων μεταξύ των δύο χωρών καθώς και την συνεργασία τους στο δίκτυο σχολείων UNESCO. Γίνεται λόγος ακόμα και για ανταλλαγή υλικού, εμπειριών και καλών πρακτικών, καθώς και για την κοινή συμμετοχή σε δράσεις αθλητικού, κοινωνικού, πολιτιστικού και επιστημονικού περιεχομένου. Παράλληλα, οι δύο χώρες προχωρούν και στην ψηφιακή συνεργασία καθώς και στην δημιουργία Κέντρων Καινοτομίας ως συνέπεια του κεντρικού ρόλου της τεχνολογίας στην καθημερινότητα της νέας γενιάς. Από το πρόγραμμα δεν λείπει η συνεργασία εκπαιδευτικών οργανισμών για τον εγγραμματισμό στα ΜΜΕ, η συνεργασία για την αειφόρο ανάπτυξη, για την εισαγωγή στα Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης και την αναγνώριση τίτλων σπουδών, αλλά και για τις αρχειακές υπηρεσίες. Τι ειπώθηκε όμως, στην Ολομέλεια; Κατά την διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής, επισημάνθηκε από όλους η αξία της ελληνοκυπριακής συνεργασίας. Μάλιστα, η κ. Ασημακοπούλου τη χαρακτήρισε ως «υπόθεση ταυτότητας, μέλλοντος και εθνικής συνέχειας», ενώ ο βουλευτής Σπύρος Μπιμπίλας τόνισε πως «η κοινή γλώσσα, ο κοινός πολιτισμός, η κοινή αγωνία για μια δημόσια ποιοτική παιδεία είναι αυτονόητο έδαφος συνεργασίας». Αρκούν όμως αυτά; ο κ. Μπιμπίλας δηλώνοντας την επιφύλαξή του συμπλήρωσε πως «όταν η Βουλή κυρώνει μια διεθνή συμφωνία ή πρόγραμμα, δεν αρκεί να χειροκροτήσουμε τον τίτλο. Οφείλουμε να δούμε τι ακριβώς υλοποιείται, με ποιους ακριβώς όρους και με ποια διαφάνεια, με ποια μέτρηση αποτελέσματος και με ποια προστασία δικαιωμάτων». Μια διατύπωση με την οποία δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να διαφωνήσει. Σε αυτό το πλαίσιο, η Πλεύση Ελευθερίας εξέφρασε τις ανησυχίες της και τα αιτήματά της ζητώντας διαφάνεια δαπανών, μετρήσιμα αποτελέσματα, ισότιμη πρόσβαση, προστασία δικαιωμάτων και δεδομένων και δημόσια λογοδοσία. Η κ. Τζούφη, βουλευτής της Νέας Αριστεράς, τόνισε πως «Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το πρόγραμμα συνεργασίας με την Κύπρο αποκαλύπτει κάτι αμείλικτο, ότι διεθνώς η Κυβέρνηση στηρίζεται στο δημόσιο πανεπιστήμιο, ενώ εσωτερικά το αποδομεί». Από μέρους της η Σοφία Ασημακοπούλου, βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, μιλώντας για την ελληνοκυπριακή συνεργασία δήλωσε πως «Η πραγματική της αξία, όμως, θα κριθεί όχι από τις προθέσεις, αλλά από τη σαφήνεια, τη διαφάνεια και την εφαρμογή στην πράξη. Γι’ αυτό απαιτείται συνεχής έλεγχος και συγκεκριμένες δράσεις, ώστε η συνεργασία αυτή να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο και να παράγει απτά αποτελέσματα προς όφελος της Ελλάδας, της Κύπρου και του συνόλου του ελληνισμού». Ενώ, από τη μεριά της η κ. Νοτοπούλου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, επεσήμανε πως «αυτή η Σύμβαση, δυστυχώς, επικυρώνεται χωρίς καθαρό χρηματοδοτικό και θεσμικό αποτύπωμα». Η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κ. Ζαχαράκη τοποθετήθηκε από το βήμα της Βουλής δηλώνοντας πως «Οι τομείς οι οποίοι αγγίζουμε είναι κομβικοί για την παιδεία, για τη γλώσσα, για τον πολιτισμό, για την ιστορία. Και, βέβαια, αυτό το πρόγραμμα της συνεργασίας 2023-2027 έρχεται να επικαιροποιήσει το Μνημόνιο του 1993. Απαντάμε στις προκλήσεις και απαιτήσεις του σύγχρονου σχολείου, της ψηφιακής μετάβασης, της διεθνοποίησης, της γνώσης και αυτό σωστά έρχεται προ κύρωση νομοθετικά από τη Βουλή». Η διαφάνεια των δαπανών, η χορήγηση υποτροφιών και η ψηφιακή συνεργασία είναι από τα θέματα που συζητήθηκαν περισσότερο, όπου και τα κόμματα δήλωσαν την επιφύλαξή τους. Εν τέλει, το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε στο σύνολο του από Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Ελληνική Λύση και ΝΙΚΗ, ενώ το ΚΚΕ το καταψήφισε. Τα υπόλοιπα κόμματα – Πλεύση Ελευθερίας, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά – δήλωσαν ΠΑΡΩΝ. Αν και αναγνωρίζεται διακομματικά η σημασία της συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, η συζήτηση στην Ολομέλεια ανέδειξε σημαντικά ερωτήματα για τη διαφάνεια, τα απτά αποτελέσματα και τη λογοδοσία. Είναι μεν μια συμφωνία που ενισχύει τους δεσμούς των δύο χωρών, αλλά η πρόκληση παραμένει και έγκειται στη διασφάλιση του ουσιαστικού οφέλους της εκπαιδευτικής κοινότητας και της νέας γενιάς. ΠΗΓΕΣ: hellenic parliament

Γροιλανδία: το Μήλον της Έριδος 

Γροιλανδία : το Μήλον της Έριδος  Γράφει η Μάντια Τζιράκη Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Πώς μια απόφαση για την απονομή ενός Νόμπελ ειρήνης μπορεί να επηρεάσει το διεθνές γίγνεσθαι; Πότε η επιβολή δασμών παύει να είναι ένα απλό οικονομικό μέτρο προστατευτισμού και μετατρέπεται σε μέσο εξαναγκασμού ;  Όσο οι αντίθετες, με την εξαγορά της Γροιλανδίας, ευρωπαϊκές χώρες πασχίζουν να διαχειριστούν τις «γεωστρατηγικές επιθυμίες» του αμερικανού προέδρου και επιδιώκουν διάλογο, έρχονται αντιμέτωπες με ένα εκβιαστικό δασμολογικό πακέτο.  Η επιστολή του Τραμπ  Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας Γιούνας Γκαρ Στόρε, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Λαμβάνοντας υπόψη ότι η χώρα σας αποφάσισε να μην μου δώσει το Νόμπελ Ειρήνης, επειδή σταμάτησε το 8 Wars PLUS, δεν αισθάνομαι πλέον την υποχρέωση να σκέφτομαι αποκλειστικά την ειρήνη, αν και αυτή παραμένει προτεραιότητα».  Εξέδωσε επίσης προειδοποίηση για τη Γροιλανδία, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν «Πλήρη και Απόλυτο Έλεγχο» προκειμένου ο κόσμος να παραμείνει ασφαλής, απαιτώντας να παραδοθεί η Γροιλανδία στην Αμερική, λόγω αδυναμίας της Δανίας να την προστατεύσει. Ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας δήλωσε στο Bloomberg: «Όσον αφορά το Νόμπελ Ειρήνης, έχω εξηγήσει με σαφήνεια στον Τραμπ αρκετές φορές αυτό που είναι γνωστό, δηλαδή ότι το βραβείο απονέμεται από μια ανεξάρτητη Επιτροπή Νόμπελ και όχι από τη νορβηγική κυβέρνηση». Το επίσημο καταστατικό του οργάνου αναφέρει: «Η κρίση που απαιτείται για την απονομή του Βραβείου Ειρήνης θα διεξαχθεί από την επιτροπή του Νορβηγικού Κοινοβουλίου που αναφέρεται στη διαθήκη, γνωστή ως Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ».  Ανακοίνωση έκτακτης συνόδου κορυφής την Πέμπτη στις Βρυξέλλες Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόκειται να διαπραγματευτούν με τον Τραμπ, σε έκτακτη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, με δήλωσή του σχετικά με το ζήτημα της Γροιλανδίας, διατυπώνει τη θέση της ΕΕ, τονίζοντας ότι «οι δασμοί θα υπονομεύσουν τις διατλαντικές σχέσεις και είναι ασυμβίβαστοι με τη συμφωνία εμπορίου ΕΕ-ΗΠΑ», ενώ επισημαίνει ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τον εαυτό της «έναντι οποιασδήποτε μορφής εξαναγκασμού». Υπενθυμίζεται πως ο Ντόναλντ Τραμπ δεσμεύτηκε το Σάββατο, να εφαρμόσει ένα κύμα αυξανόμενων δασμών από την 1η Φεβρουαρίου στις οκτώ αντίθετες με τα σχέδια του ευρωπαϊκές χώρες -Δανία, Σουηδία, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία και Φινλανδία, Βρετανία, Νορβηγία- έως ότου αναθεωρήσουν σχετικά με την αγορά της Γροιλανδίας. Οι οκτώ χώρες-στόχοι, οι οποίες ήδη υπόκεινται σε αμερικανικούς δασμούς 10% και 15%, έχουν στείλει μικρό αριθμό στρατιωτικού προσωπικού στη Γροιλανδία, καθώς κλιμακώνεται η διαμάχη με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το μέλλον του αχανούς αρκτικού νησιού της Δανίας. Τί συζητάται για τις προαναφερθείσες χώρες; Το πρώτο σενάριο, αφορά ένα πακέτο δασμών σε αμερικανικά εισαγόμενα προϊόντα ύψους 93 δισεκατομμυρίων ευρώ (107,7 δισεκατομμύρια δολάρια), τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν αυτόματα σε ισχύ στις 6 Φεβρουαρίου, έπειτα από εξάμηνη αναστολή. Η δεύτερη περίπτωση, αφορά το μέχρι στιγμής μη χρησιμοποιημένο «Μέσο κατά του Καταναγκασμού» (ACI), το οποίο θα μπορούσε να περιορίσει την πρόσβαση σε δημόσιους διαγωνισμούς, επενδύσεις ή τραπεζική δραστηριότητα ή να περιορίσει το εμπόριο υπηρεσιών, στο οποίο οι ΗΠΑ έχουν πλεόνασμα με το μπλοκ, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών υπηρεσιών. Το πακέτο δασμών φάνηκε να τυγχάνει ευρύτερης υποστήριξης ως πρώτη αντίδραση από τα μέτρα κατά του καταναγκασμού, όπου η εικόνα ήταν επί του παρόντος «πολύ ανάμεικτη», σύμφωνα με πηγή της ΕΕ. Τί συζητάται για τη Γροιλανδία; Ως ύστατη λύση, για τη γεωπολιτική σταθερότητα στην Αρκτική, η Δανία πραγματοποίησε εποικοδομητικές συνομιλίες με την αμερικανική κυβέρνηση αναφορικά με το μέλλον της Γροιλανδίας.  Ο Δανός Υπουργός Εξωτερικών, Λαρς Λέκε Ράσμουσεν, τόνισε μέσω ανάρτησής του στο Facebook ότι οι συνομιλίες είχαν ως στόχο την έναρξη ενός διαλόγου και όχι την πειθώ των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν τα σχέδιά τους για τον έλεγχο του νησιού. «Η Γροιλανδία δεν μπορεί να αγοραστεί ή να κατακτηθεί. Οποιαδήποτε παραβίαση αυτών των ορίων θα εκτροχιάσει περαιτέρω διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Δανός ΥΠΕΞ. Οι δύο χώρες, από κοινού με την κυβέρνηση της Γροιλανδίας, συμφώνησαν στη σύσταση μιας ομάδας εργασίας υψηλού επιπέδου, με σκοπό την ανάπτυξη μιας κοινής προσέγγισης για τις μελλοντικές συζητήσεις στο νησί.  Οι περιπτώσεις που συζητήθηκαν είναι δυο. Είτε η Γροιλανδία να μην καταληφθεί, αλλά να ελέγχεται στρατιωτικά -de facto- από τις ΗΠΑ, είτε το νησί να εκμισθωθεί στην προνομιακή τιμή των 700 δισεκατομμυρίων δολαρίων.  Πρακτικά; Όταν δεν μπορείς να κατακτήσεις de jure, μπορείς να εκμισθώσεις. Κι αυτή είναι μια νεοιμπερεαλιστική πρακτική, την οποία οι ΗΠΑ εφαρμόζουν από τις αρχές του 20ου αιώνα. 

Αντισταθείτε, σήμερα

Αντισταθείτε, σήμερα Γράφει ο Λευτέρης-Φοίβος Βασιλόπουλος Χρόνος Ανάγνωσης: 5 λεπτά «Είμαι απαισιόδοξος, αλλά έχω ελπίδα», ανέφερε ο Μ. Σαντέλ, Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίαςστο Χάρβαρντ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στα “ΝΕΑ”. Η φράση αυτή, η οποία θυμίζει τηνγκραμσιανή προσέγγιση της απαισιοδοξίας της νόησης και της αισιοδοξίας της βούλησης,επιχειρεί να μεταδώσει μια ειλικρινή, υπεύθυνα αισιόδοξη προσέγγιση σε χαλεπούς καιρούς. Ηπρώτη εσωτερική αντίσταση στην διευρυμένη απόγνωση και τον διάχυτο φόβο είναι η ελπίδα. Ωστόσο, ο Σαντέλ προχωράει πέρα από την εσωτερική αντίσταση της ελπίδας και παίρνει θέσηστη σημασία της συλλογικής ευθύνης. Η εύρεση νέων τρόπων συμμετοχής, νέων μορφώνσυλλογικοτήτων που ανταποκρίνονται στα καθημερινά βιώματα των πολιτών, με στόχο την συμπλήρωση και την ανανέωση του αντιπροσωπευτικού μοντέλου, αποτελεί κεντρικό διακύβευμα σε μια εποχή θεσμικής κόπωσης. Κατατοπιστικό είναι το παράδειγμα από τα Συμβούλια Πολιτών στη Γαλλία, τα οποία αποτελούν παγκόσμια πρωτοπορία, τόσο μέσα από τα Συμβούλια Πολιτών του Μακρόν κατά την πρώτη του θητεία, όσο και διαμέσου των Συμβουλίων Πολιτών του Δήμου Παρισιού, τα οποία αναπτύχθηκαν τα τελευταίαχρόνια και αποτελούν ένα από τα πιο πετυχημένα παραδείγματα, όπου μάλιστα ένα μέρος τωνπροτάσεων υιοθετήθηκαν από την διοίκηση της πόλης. Ήδη από το 2021 ο ΟΟΣΑ έχεικαταγράψει πάνω από 650 αντίστοιχες πρωτοβουλίες παγκοσμίως, κυρίως τοπικού χαρακτήρα.Μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις θεσμοθετημένων διαβουλευτικών Συμβουλίων Πολιτών καιστην Ελλάδα, με κύριο παράδειγμα τα Συμβούλια Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ την περίοδο2015-2018, τα οποία είχαν εθνική εμβέλεια. Σε κοινή κατεύθυνση κινείται η Σαλομέ Σακέ μέσα από το βιβλίο της με τίτλο «Αντισταθείτε» (εκδ.Στερέωμα, 2025), ένα δοκίμιο που αφορά την ανάγκη κατανόησης της μεγάλης αύξησης στηναπήχηση των απόψεων της ακροδεξιάς και τη σημασία της συλλογικής αντίστασης και τηςεπανεφεύρεσης των αφηγήσεων γύρω από το συνανήκειν, την αλληλεγγύη και την χαρά ωςαντισταθμίσματα της απαισιοδοξίας και της παραίτησης. Το βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε στατέλη του 2024 στη Γαλλία (με τίτλο «Résister») και έχει πουλήσει ήδη πάνω από 400χιλιάδες αντίτυπα, έχει ως επίκεντρο τη Γαλλία και το σοκ της κατακόρυφης ανόδου της Λεπένστις ευρωεκλογές και τον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών, ενώ κάνει και μια ευρύτερηαναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στο τέλος του βιβλίου, ησυγγραφέας αναφέρεται στην προοπτική εύρεσης νέων τρόπων αντίστασης μέσα από τησυμμετοχή και τη συλλογική δράση των πολιτών, τον ρόλο των σύγχρονων μέσων ενημέρωσηςκαι της δημοσιογραφίας στην αναζωογόνηση του καθημερινού, δημοκρατικού διαλόγου και τηςδιαβούλευσης. Το 2026 κατέστησε σαφές από τις πρώτες ημέρες ότι οι συζητήσεις για τους κινδύνους τηςανόδου της ακροδεξιάς παγκοσμίως δεν είναι γραφικές, ότι τα φαινόμενα δεν απατούν, αλλάβρίσκονται μπροστά μας, πόσο δε μάλλον, μπροστά στις οθόνες μας. Ένα καθημερινόσκρολάρισμα στα social media, είναι αρκετό έως ότου δούμε ξαφνικά το βίντεο της δολοφονίας της Reneé Good από τον ICE, την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ. Το βίντεο διαδίδεται μέσα σε λίγες ημέρες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, η ομάδα του ICE βρισκόταν σε «αυτοάμυνα». Βεβαίως, η ύπαρξη της ακροδεξιάς στο προσκήνιο του πολιτικού χώρου είναι πλέον καθημερινήκαι απολύτως κανονικοποιημένη. Για την ακρίβεια, μπορεί να θεωρηθεί άστοχη η χρήση τωνλέξεων «άνοδος» – «ανάδυση». Ο πολιτικός χώρος της ακροδεξιάς δεν βρίσκεται απλά στην περίοδο ανόδου, αλλά στην βαθμιαία απόκτηση θέσεων εξουσίας και τον σχηματισμό κυβερνήσεων. Η ακροδεξιά συμπυκνώνει σε γενικές γραμμές το σύνολο των πολιτικών αυτών ομάδων που, παρά τις διαφορές που έχουν, διέπονται από κοινές αντιλήψεις: έντονο εθνικισμό, περιφρόνηση των δημοκρατικών αρχών και υποστήριξη αυταρχικών πρακτικών, ετεροφοβία, απόρριψη της μετανάστευσης και της πολυπολιτισμικότητας, απόρριψη του αυτοπροσδιορισμού των κοινωνικών ταυτοτήτων. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά η Χάνα Άρεντ στο έργο της «Οι απαρχές του Ολοκληρωτισμού»(1951), ο μεγάλος κίνδυνος είναι η αδυναμία μας να αναγνωρίσουμε έγκαιρα αυτή τη ριζική νέαδιαμόρφωση ενός αυταρχικού ρεύματος που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Από τη μια, ο χαρακτηρισμός της κατάστασης ως (προ)φασιστικής – νιώθοντας αμηχανία με το άκουσμα της λέξης – ρισκάρει να ακούγεται «γραφικός», οδηγώντας στην απομάκρυνση του κόσμου από το θέμα «γιατί υπερβάλλουμε». Από την άλλη, η αποσιώπηση στις εξελίξεις και η παραίτηση είναι πράξεις αφέλειας και οδηγούν σε αδιέξοδο και απόγνωση, πλαίσιο στο οποίο ευδοκιμούν οι απόψεις αυτές. Σύμφωνα με την Σαλομέ Σακέ, σημαντικές ενδείξεις είναι ήδη εμφανείς και μπορούν να αναγνωριστούν στον πυρήνα της ανόδου της ακροδεξιάς. Πολλά από αυτά που για πολλά χρόνια χαρακτήριζαν ένα σκοτεινό παρελθόν και βρήκαν καταφύγιο μόνο σε ένα μέρος περιθωριακών ομάδων ακραίων απόψεων, σήμερα εμφανίζονται ως διακριτά στοιχεία στην πολιτική του Πρόεδρου των ΗΠΑ. Κεντρικό παράδειγμα, η δράση του ICE εντός των ΗΠΑ. Μέσα σε όλα αυτά, η καθημερινότητα μας βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο μεταξύ brainrot/χρόνιας υπερκόπωσης και ψηφιακής αυταπάτης. Αναζητούμε την κοινή λογική, εκείνη στην οποία μπορούμε να βασιστούμε μέσα σε ένα αχανή κόσμο δεδομένων και διασπάσεων προσοχής. Μπορεί το συμβάν της δολοφονίας της Γκουντ να έλαβε χώρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά ζώντας σε μια τόσο «συνδεδεμένη» κοινωνία, αποτελεί ένα κοινό ψηφιακό βίωμα. Το ερώτημα είναι αν τα ψηφιακά βιώματα είναι αρκετά για να μας κινητοποιήσουν να προβάλλουμε αντίσταση στην έλευση φοβικών αντιλήψεων στοχοποίησης και αποκλεισμού, απόρριψης της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και των δημοκρατικών αξιών. Τα social media, με τον τρόπο που είναι δομημένα, δημιουργώντας αλγοριθμικά echo chambers, ίσως να μας οδηγούν στην αντίθετη κατεύθυνση. Αντί να κινητοποιούν τα δημοκρατικά echo chambers, τα αποθαρρύνουν όλο και περισσότερο. Παρά το απαισιόδοξο κλίμα που επικρατεί παγκοσμίως, οι δύο προσεγγίσεις, τόσο του Σαντέλ,όσο και της Σακέ, τονίζουν ότι τώρα είναι η στιγμή να κινητοποιηθούμε, ως ενεργοί πολίτες,καθώς ανοίγει ένας παγκόσμιος διάλογος, που μας αφορά όχι μόνο σε εθνικό, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σχετικά με την ανάγκη εύρεσης «δημοκρατικών καινοτομιών», οι οποίες θαεπιτρέψουν την πιο άμεση συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση μιας νέας κοινής βάσηςαλληλοκατανόησης, συνύπαρξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στοίχημα και Αθλητισμός: Όταν το χρήμα αλλάζει το νόημα του παιχνιδιού

Στοίχημα και Αθλητισμός: Όταν το χρήμα αλλάζει το νόημα του παιχνιδιού Γράφει η Νεφέλη Χαμουδοπούλου Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Πόσοι άνθρωποι στον περίγυρό σου (ή ακόμα και εσύ ο ίδιος/η ίδια) παίζουν τυχερά παιχνίδια και πιο συγκεκριμένα στοίχημα, έως και σε καθημερινή βάση; Πιστεύω πολλοί. Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας έρευνας, αλλά αποτέλεσμα καθημερινής συναναστροφής και τριβής με τον έξω κόσμο στις μέρες μας. Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού είναι ένα φαινόμενο το οποίο έχει κατακλύσει την καθημερινότητά μας και ας μην το καταλαβαίνουμε. Πόσες φορές έχεις ακούσει να λένε τις φράσεις “κουβά”, “χ”, “διπλό”, “άσο”; Υποθέτω πολλές. Και δυστυχώς σε όλες τις ηλικίες.  Πού Συναντάμε τη Στοιχηματική Βιομηχανία; Οι στοιχηματικές εταιρείες κάθε χρόνο παγκοσμίως βιώνουν μια άνθηση, με κύκλο εργασιών δισεκατομμυρίων ευρώ. Είναι χορηγοί σε μεγάλες ομάδες (π.χ. ΑΕΛ Novibet), σε μεγάλες διοργανώσεις (π.χ. Κύπελλο Ελλάδας Betsson) και πρωταθλήματα (Π.χ. Stoiximan Superleague), καταφέρνοντας κατά αυτό τον τρόπο να κάνουν ακόμα γνωστότερη την ύπαρξή τους σε όλο τον κόσμο. Η πρόσβαση στο στοίχημα είναι εύκολη. Η αγωνία ελκυστική. Και η προοπτική εύκολου κέρδους, ειδικά σε περιόδους οικονομικής ανασφάλειας, δελεαστική. Είναι η πιο νορμαλοποιημένη μορφή «τζόγου» και αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο διαδεδομένα κοινωνικά φαινόμενα. Από τα πρακτορεία της γειτονιάς έως τις ψηφιακές πλατφόρμες που λειτουργούν σε διεθνές επίπεδο, το αθλητικό στοίχημα έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι Κίνδυνοι Όπως συμβαίνει με όλα τα τυχερά παιχνίδια, απαιτείται μέτρο -ένα όριο που συχνά ξεπερνιέται. Το αποτέλεσμα είναι να προκύπτουν οικονομικά προβλήματα, τα οποία επηρεάζουν τον άνθρωπο ως μονάδα, αλλά και το οικογενειακό και κοινωνικό του περίγυρο. Το στοίχημα από αθώα διασκέδαση γεμάτη αδρεναλίνη και αγωνία, μπορεί να μετατραπεί σε έναν φαύλο κύκλο ματαιότητας και απώλειας. Βεβαίως οι περιπτώσεις αυτές είναι πιο ακραίες, αλλά όχι και τόσο σπάνιες όσο μπορεί να νομίζουμε. Εμπορευματοποιημένος Αθλητισμός Η σχέση των στοιχηματικών εταιριών με τον αθλητισμό ενισχύει την εμπορευματοποίηση του αθλητικού θεάματος. Το αποτέλεσμα; ο αγώνας παύει να έχει μόνο ψυχαγωγική αξία και αρχίζει πλέον να έχει και χρηματική, για εκατομμύρια παίκτες, αθλητές και ομάδες παγκοσμίως. Αυτή η πραγματικότητα έχει δύο πλευρές. Ένα τεράστιο ποσό εσόδων που λαμβάνουν επαγγελματίες αθλητές, έρχεται από τις εταιρείες αυτές. Η συνεισφορά τους είναι αδιαμφισβήτητη και πλέον απαραίτητη, πόσο μάλλον στην Ελλάδα που οι στοιχηματικές εταιρείες αποτελούν τους κύριους χορηγούς και χρηματοδότες αθλητών και ομάδων. Κατά αυτό τον τρόπο ενισχύεται ο εγχώριος αθλητισμός, γίνεται όλο και πιο γνωστός παγκοσμίως και βοηθάει τους νέους αθλητές να μπορέσουν να ακολουθήσουν την επαγγελματική τους πορεία έχοντας πόρους από τους οποίους μπορούν να βιοποριστούν, να εξελιχθούν και να προωθήσουν την ελληνική αθλητική πραγματικότητα σε κάθε επίπεδο. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι αυτό του Λευτέρη Πετρούνια, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει στο πλάι του την ελληνική στοιχηματική εταιρεία «Stoiximan», για την οποία έχει μιλήσει και ο ίδιος σε συνεντεύξεις του με τα καλύτερα λόγια αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «είναι πρώτα σύμμαχος και μετά χορηγός», αποδεικνύοντας πως η χορηγία δεν είναι αποκλειστικά αρνητική· το πρόβλημα προκύπτει όταν το οικονομικό συμφέρον υπερκαλύπτει τον αθλητικό σκοπό. Βεβαίως, αυτή η πραγματικότητα ελλοχεύει και κινδύνους. Η ακεραιότητα των αγώνων πολλές φορές τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς το οικονομικό συμφέρον μπαίνει μπροστά από το «ευ αγωνίζεσθαι» και δημιουργεί κίνητρα χειραγώγησης αποτελεσμάτων και πολλές φορές συμμετοχή αθλητών και προπονητών σε οικονομικά σκάνδαλα. Αυτή η πραγματικότητα αφορά κυρίως ομαδικά αθλήματα, όπως ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Και βεβαίως εδώ «μπαίνει στο παιχνίδι» και ο παράνομος στοιχηματισμός. Ένα από τα πιο σοκαριστικά γεγονότα του τελευταίου μήνα που επιβεβαιώνει τα παραπάνω είναι η φυλάκιση παικτών της Φενερμπαχτσέ και της Γαλατασαράι για παράνομο στοιχηματισμό. Με την ίδια κατηγορία, αλλά και για «στήσιμο» αγώνων συνελήφθησαν επίσης διαιτητές, αθλητικοί σχολιαστές αλλά και πρόεδροι ομάδων τουρκικού ποδοσφαίρου. Επιπλέον είναι γνωστό πως ο σύγχρονος αθλητισμός αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως προϊόν παρά ως αθλητικό θέαμα. Κατά αυτό τον τρόπο οι σχέσεις ανάμεσα σε φιλάθλους και συλλόγους μετατρέπονται σε πελατειακές σχέσεις. Οι φίλαθλοι λειτουργούν ως καταναλωτές και οι σύλλογοι/ομάδες ως εταιρείες, ενώ πιο σημαντικό είναι ότι οι αθλητές αντιμετωπίζονται ως κινούμενα εμπορεύματα. Μην ξεχνάμε την πιο ακριβή μεταγραφή όλων των εποχών, εκείνη του Βραζιλιάνου Νεϊμάρ στην Γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα, Παρί Σεν Ζερμέν, αξίας 222 εκατομμυρίων ευρώ.  Βεβαίως, η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού έχει και επιπτώσεις που είναι πολύ πιο κοντά στον απλό πολίτη, καθώς για να παρακολουθήσει κάποιος, ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου κάποιας γνωστής ομάδας, χρειάζεται αρκετά χρήματα για να μπορέσει να κλείσει τη θέση του στο γήπεδο, να έχει ήδη αγοράσει κάρτα φιλάθλου και ιδανικά να έχει ήδη αγοράσει εισιτήρια διαρκείας αξίας εκατοντάδων ευρώ. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις όσο εύκολη είναι η πρόσβαση στο στοίχημα, τόσο πιο δύσκολη είναι η πρόσβαση στο αθλητικό θέαμα, ειδικότερα όταν μιλάμε για κάποια μεγάλη διοργάνωση ή κάποια πολύ γνωστή ομάδα.  Σε μία εποχή όπου το χρήμα καθορίζει τις περισσότερες πτυχές της κοινωνικής μας ζωής, ο αθλητισμός οφείλει να προστατεύει τον κοινωνικό αλλά και παιδαγωγικό του ρόλο. Το στοίχημα, οι εταιρείες και τα τεράστια χρηματικά ποσά που κινούνται γύρω από τον αθλητισμό, δεν πρέπει να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του, καθώς ο αθλητισμός δεν είναι εμπόρευμα. Αποτελεί χώρο έκφρασης αξιών, συλλογικότητας, ενότητας και δικαιοσύνης και όχι απλώς ένα ακόμα πεδίο οικονομικής εκμετάλλευσης. 

Χριστουγεννιάτικη Αθήνα: Ένας σύντομος οδηγός για τις γιορτές στην πόλη

Χριστουγεννιάτικη Αθήνα: Ένας σύντομος οδηγός για τις γιορτές στην πόλη Γράφει η Μιχαέλα Κορατζοπούλου Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά Το ημερολόγιο δείχνει 357 μέρες και η αντίστροφη μέτρηση για τη νέα χρονιά έχει ήδηξεκινήσει. Αυτές τις μέρες, η στολισμένη Αθήνα φορά τα γιορτινά της καιμεταμορφώνεται σε μια ζωντανή σκηνή πολιτισμού. Δρόμοι, πλατείες και θέατραφιλοξενούν πολιτιστικά δρώμενα και εκδηλώσεις κάθε είδους, δημιουργώντας μιαμοναδική ατμόσφαιρα που ενώνει. Κάθε χρόνο την παραμονή των Χριστουγέννων λαμβάνει χώρα η εκδήλωση «Η νύχτατων ευχών» στην πλατεία Κοτζιά. Φέτος λόγω ενδεχόμενης κακοκαιρίας θαπραγματοποιηθεί στις 26/12 στις 18:00. Ο αττικός ουρανός θα γεμίσει μεβιοδιασπώμενα φαναράκια δημιουργώντας ένα μοναδικό θέαμα. Την παρουσίαση της εκδήλωσης θα αναλάβουν η Νικόλ Δημητρακοπούλου και οΠαναγιώτης Μπουγιούρης, ενώ ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθήνα 9.84 θα καλύπτειζωντανά τη βραδιά με μουσικές επιλογές και DJ set. Σύμφωνα με τον δήμο Αθηναίων,«Η Νύχτα των Ευχών» αποκτά ακόμα πιο γιορτινή διάσταση. Για πρώτη φορά, ταφαναράκια θα «πετάξουν» με φόντο το μαγικό σκηνικό της νέας ΧριστουγεννιάτικηςΑγοράς που έχει στήσει ο Δήμος Αθηναίων στην πλατεία Κοτζιά. Πολιτισμός σημαίνει θέατρο επομένως δεν γίνεται να μην αναφερθούμε στηνπαράσταση που θα πραγματοποιηθεί στο Christmas Theater. Την Πέμπτη 25/12 θαέχουν την ευκαιρία όλοι να δουν την παράσταση «Τα μαγικά Χριστούγεννα του Πινόκιο», σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού. Μια φαντασμαγορική μουσικοθεατρικήπαράσταση για τη δύναμη της θέλησης και τη μαγεία των Χριστουγέννων. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα πρόταση είναι να επισκεφτείτε τα Christmas Market πουέχουν στηθεί σε διάφορες περιοχές στην Αθήνα. Συγκεκριμένα για μια ακόμη χρονιάστην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων λειτουργεί οργανωμένος χριστουγεννιάτικοςχώρος με στολισμό, δραστηριότητες και γιορτινή μουσική. Αντίστοιχα στο Πεδίον τουΆρεως έχουν στηθεί ξύλινα σπιτάκια με φαγητό, ροφήματα και εποχιακά προϊόντα.Καθημερινά στον χώρο πραγματοποιούνται συναυλίες από γνωστούς καλλιτέχνες ενώδιάσημο είναι το μονοπάτι με τα led φωτάκια. Χριστουγεννιάτικη must πρόταση αποτελεί και τοΚέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, όπου ο χριστουγεννιάτικος στολισμός καιοι εκδηλώσεις συμπληρώνουν το εορταστικό πρόγραμμα της περιόδου. Ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα σε όλους, με υγεία, αγάπη, πολλά χαμόγελα και όμορφεςστιγμές!

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Τις προηγούμενες ημέρες στην Ολομέλεια της Βουλής πραγματοποιήθηκε ησυζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2026. Μεταξύ των ποικίλωνθεμάτων τέθηκε και εκείνο της παιδείας. Από το βήμα της Βουλής η ΥπουργόςΠαιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, μίλησε για τηνπαιδεία ως ένα ενιαίο σύνολο, τονίζοντας την ανάγκη για σταθερό σχεδιασμόκαι στρατηγική με βάθος χρόνου. Σύμφωνα με την ίδια, από το 2019 έχουμε 22% αύξηση στα κονδύλια για την εκπαίδευση, ενώ ο προϋπολογισμός για το 2026, όσον αφορά την παιδεία, προβλέπει 6,87 δισεκατομμύρια ευρώ αυξημένο κατά 700 εκατομμύρια από πέρσι. Μάλιστα, αναγνωρίζει πως οι πόροι δεν είναι ποτέ αρκετοί, ωστόσο αναφέρει πως: «Αυτό το οποίο πρέπει να πούμε και για το οποίο να λογοδοτήσουμε είναι τι κάνουμε εμείς, πώς μπορούμε να τους αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο, με διαφάνεια, αποτελεσματικότητα, έτσι ώστε να μπορέσουν όλα τα παιδιά μας να αποκομίσουν αυτά τα οφέλη». Ωστόσο, η υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης είναι μείζον ζήτημα στην Ελλάδα, καθώς διατίθεται μόνο το 3,9% του ΑΕΠ της, ενώ ο μέσος όρος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ανέρχεται στο 4,7%. Παράλληλα, τόνισε το πόσο σημαντική είναι η βελτίωση των σχέσεων εμπιστοσύνης αλλά και η θέληση να προβλέπονται νωρίτερα και καλύτερα οι ανάγκες για τα επόμενα χρόνια. Σε αυτά τα πλαίσια, τόνισε τους 48.548 διορισμούς εκπαιδευτικών που έχουν πραγματοποιηθεί από το 2020, ενώ ανακοίνωσε και την λειτουργία του «EDU Plan» από την ερχόμενη χρονιά. Μια πλατφόρμα όπου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης θα προβλέπονται έγκαιρα και αποτελεσματικά οι ανάγκες των σχολικών υποδομών.   Ταυτόχρονα, η διασφάλιση των ίσων ευκαιριών αποτελεί κρίσιμο μέλημα. Όπως αναφέρει, η ιδέα ότι «κανένα παιδί να μην μείνει πίσω» πρέπει να γίνει πραγματική, καθημερινή πολιτική πράξη που θα μετριέται. Σε αυτό συντελεί η σημαντική ενίσχυση της ειδικής αγωγής, με περισσότερα τμήματα ένταξης, νέες δομές και εξειδικευμένο προσωπικό υποστήριξης, όπως και η ενισχυτική διδασκαλία και το ψηφιακό φροντιστήριο. Στη συνέχεια, η τοποθέτηση της κ. Ζαχαράκη εστιάζει στον εκσυγχρονισμό του σχολείου, με νέα προγράμματα σπουδών που επιχειρούν να ευθυγραμμίσουν τη μάθηση με τις ανάγκες του σύγχρονου κόσμου. Την ίδια στιγμή, ανέφερε ότι προχωράει και το Πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» όπου ήδη έχουν ανακαινιστεί 331 σχολεία και αναμένονται άλλα 2.500 τα επόμενα χρόνια, ενώ έχουν δημιουργηθεί και Κέντρα Καινοτομίας σε όλες τις περιφέρειες. Ακόμα, δεν παραλείπει να αναφερθεί στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία ως: «καινοτομίες οι οποίες δίνουν επιλογές, όπως και τα επαγγελματικά σχολεία, όπως τα μουσικά, τα καλλιτεχνικά σχολεία, τα οποία μπορούν να διανθίσουν την πολυτυπία του ελληνικού δημόσιου σχολείου». Παρ’ όλα αυτά, τα κρίσιμα ζητήματα παραμένουν και απασχολούν καθημερινά τόσο γονείς όσο και εκπαιδευτικούς. Κατά το 2025 έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά ατυχημάτων σε σχολικές εγκαταστάσεις λόγω ελλιπούς συντήρησης και κακής κατάστασης υποδομών. Γεγονότα που αποτελούν συνέπεια της υποχρηματοδότησης και της αδιαφορίας στα αιτήματα των πολιτών. Όσον αφορά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών η υπουργός αναφέρει πως: «Ήδη δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν αξιολογηθεί. Αυτό θα συνεχιστεί. Επιμορφώνουμε και δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην επιμόρφωση και όχι στο τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά καταλαβαίνουμε όλοι ότι έχουμε και τις ευθύνες μας και ως εκπαιδευτικοί». Τελευταίο «θεμέλιο» στην ομιλία της Υπουργού αποτελεί η επαγγελματική εκπαίδευση, όπου ανακοίνωσε την ίδρυση της πρώτης Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα της Φαρμακοβιομηχανίας, η οποία θα εδρεύει στην Αρκαδία. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της τοπικής οικονομίας και στον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Ωστόσο, είναι σχέδιο που έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις και ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες θα εδραιωθεί και αν εν τέλει θα είναι ένα επιτυχημένο εγχείρημα. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο προϋπολογισμός αναμένεται αυξημένος όπως και οι δαπάνες για τη φοιτητική μέριμνα, ιδίως στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Μια κίνηση που φέρνει ελπίδες για τις χρόνιες παθογένειες που επικρατούν. Ταυτόχρονα έγινε αναφορά και στις διαγραφές φοιτητών και στους κανόνες για την καθημερινότητα και την βία στα πανεπιστήμια ως πολιτική κίνηση που «σπάει» ιδεολογικά ταμπού. Την ίδια στιγμή, η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών μιλά για «απουσία στρατηγικής και διαρθρωτικής ενίσχυσης της έρευνας και της καινοτομίας». Παρά τις αυξήσεις στον προϋπολογισμό, τις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό και ισότητα, η ελληνική εκπαίδευση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις. Κύριο μέλημα θα πρέπει να είναι η αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πόρου αλλά και η συνεχής υποστήριξη των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Μια καλή στρατηγική δεν κρίνεται μόνο από τις αριθμητικές επιδόσεις, αλλά κυρίως από τις συνέπειες στην καθημερινότητα των πολιτών. Γι’ αυτό και η δημόσια παιδεία οφείλει να ανταποκρίνεται ουσιαστικά στις ανάγκες της κοινωνίας. Πηγές: Hellenic Parliament, DNEWS.GR

Η εκλογή Κουτσολάμπρου και το «γαλατικό χωριό» του ΔΣΑ: ένα μήνυμα ενότητας στην πολιτική σκηνή

Η εκλογή Κουτσολάμπρου και το «γαλατικό χωριό» του ΔΣΑ: ένα μήνυμα ενότητας στην πολιτική σκηνή Γράφει ο Γιώργος Καφεντζής Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά Η νίκη του Δημήτρη Κουτσολάμπρου στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών δημιούργησε συζήτηση πολύ πέρα από τα όρια του νομικού κόσμου. Σε μια συγκυρία όπου η πλειονότητα των θεσμικών θέσεων της χώρας κινείται σε συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση, η επιλογή των Αθηναίων δικηγόρων ξεχώρισε. Όχι ως πράξη αντίστασης, αλλά ως ένδειξη ότι ο ΔΣΑ εξακολουθεί να πορεύεται με δικά του κριτήρια. Οι δικηγόροι αποτελούν έναν κλάδο με ισχυρή παράδοση αυτονομίας. Η καθημερινή τους επαφή με τη δικαιοσύνη, η σχέση τους με την τήρηση των θεσμών και η ιστορική τους κουλτούρα ανεξαρτησίας τους καθιστούν επιφυλακτικούς απέναντι σε κάθε μορφή πολιτικής χειραγώγησης. Δεν είναι επομένως παράδοξο ότι ο μεγαλύτερος επιστημονικός σύλλογος της χώρας κινήθηκε σύμφωνα με το αναγκαίο συσπειρωτικό κλίμα των ημερών, αλλά και με βάση τη δική του συλλογική κρίση. Η εκλογή Κουτσολάμπρου δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως κάλεσμα για σύγκρουση. Αντικατοπτρίζει περισσότερο την ανάγκη του κλάδου για μια ηγεσία που αντιλαμβάνεται τον σύλλογο ως θεσμό με ιστορική ευθύνη και όχι ως θεματικό παράρτημα της εκάστοτε εξουσίας. Η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του νέου προέδρου δείχνει ότι μεγάλο μέρος του σώματος θεώρησε πως μπορεί να εκπροσωπήσει τον δικηγορικό κόσμο με σταθερότητα, θεσμικότητα και γνώση των πραγματικών προβλημάτων. Η μεταφορά του «γαλατικού χωριού» που χρησιμοποιήθηκε από πολλούς δεν αφορά κάποια υπερβολική αντίσταση. Αποτυπώνει περισσότερο την αίσθηση ότι ο ΔΣΑ εξακολουθεί να διατηρεί μια διακριτή ταυτότητα μέσα σε ένα περιβάλλον έντονων πολιτικών συσχετισμών. Το γεγονός ότι οι δικηγόροι επέλεξαν έναν πρόεδρο που δεν συνδέθηκε με την κυβερνητική επιρροή δείχνει την επιθυμία για θεσμική ισορροπία και ένα ακόμα παράδειγμα της συντονισμένης προσπάθειας των προοδευτικών τάσεων (prior factum η εκλογή Δούκα στον Δήμο Αθηναίων). Η επόμενη ημέρα θα κριθεί από την ικανότητα της νέας διοίκησης να σταθεί με σοβαρότητα απέναντι στα μεγάλα ζητήματα του κλάδου: την κατάσταση των δικαστηρίων, τις καθυστερήσεις, τις ψηφιακές μεταρρυθμίσεις, τις ανάγκες των νεότερων δικηγόρων. Αν καταφέρει να προσεγγίσει αυτά τα θέματα με συνεννόηση, καθαρότητα και μετριοπάθεια, ο ΔΣΑ μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω τον ρόλο του ως υπεύθυνου θεσμικού συνομιλητή. Σε μια εποχή όπου οι συσχετισμοί μοιάζουν μονοδιάστατοι, η επιλογή των δικηγόρων της Αθήνας θυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη χώροι όπου η συλλογικότητα, η ανεξαρτησία και η επαγγελματική κρίση υπερισχύουν των πολιτικών πιέσεων. Αυτό, δεν παύει να είναι μια υγιής υπενθύμιση για τη δημοκρατία αλλά και ένα μήνυμα για τη δυνατότητα συντονισμένης δράσης και ενότητας στον χώρο της προοδευτικής, πλην κατακερματισμένης, αντιπολίτευσης της κεντρικής πολιτικής σκηνής.