Η εκλογή Κουτσολάμπρου και το «γαλατικό χωριό» του ΔΣΑ: ένα μήνυμα ενότητας στην πολιτική σκηνή
Γράφει ο Γιώργος Καφεντζής
Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά
Η νίκη του Δημήτρη Κουτσολάμπρου στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών δημιούργησε συζήτηση πολύ πέρα από τα όρια του νομικού κόσμου. Σε μια συγκυρία όπου η πλειονότητα των θεσμικών θέσεων της χώρας κινείται σε συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση, η επιλογή των Αθηναίων δικηγόρων ξεχώρισε. Όχι ως πράξη αντίστασης, αλλά ως ένδειξη ότι ο ΔΣΑ εξακολουθεί να πορεύεται με δικά του κριτήρια.
Οι δικηγόροι αποτελούν έναν κλάδο με ισχυρή παράδοση αυτονομίας. Η καθημερινή τους επαφή με τη δικαιοσύνη, η σχέση τους με την τήρηση των θεσμών και η ιστορική τους κουλτούρα ανεξαρτησίας τους καθιστούν επιφυλακτικούς απέναντι σε κάθε μορφή πολιτικής χειραγώγησης. Δεν είναι επομένως παράδοξο ότι ο μεγαλύτερος επιστημονικός σύλλογος της χώρας κινήθηκε σύμφωνα με το αναγκαίο συσπειρωτικό κλίμα των ημερών, αλλά και με βάση τη δική του συλλογική κρίση.
Η εκλογή Κουτσολάμπρου δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως κάλεσμα για σύγκρουση. Αντικατοπτρίζει περισσότερο την ανάγκη του κλάδου για μια ηγεσία που αντιλαμβάνεται τον σύλλογο ως θεσμό με ιστορική ευθύνη και όχι ως θεματικό παράρτημα της εκάστοτε εξουσίας. Η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του νέου προέδρου δείχνει ότι μεγάλο μέρος του σώματος θεώρησε πως μπορεί να εκπροσωπήσει τον δικηγορικό κόσμο με σταθερότητα, θεσμικότητα και γνώση των πραγματικών προβλημάτων.
Η μεταφορά του «γαλατικού χωριού» που χρησιμοποιήθηκε από πολλούς δεν αφορά κάποια υπερβολική αντίσταση. Αποτυπώνει περισσότερο την αίσθηση ότι ο ΔΣΑ εξακολουθεί να διατηρεί μια διακριτή ταυτότητα μέσα σε ένα περιβάλλον έντονων πολιτικών συσχετισμών. Το γεγονός ότι οι δικηγόροι επέλεξαν έναν πρόεδρο που δεν συνδέθηκε με την κυβερνητική επιρροή δείχνει την επιθυμία για θεσμική ισορροπία και ένα ακόμα παράδειγμα της συντονισμένης προσπάθειας των προοδευτικών τάσεων (prior factum η εκλογή Δούκα στον Δήμο Αθηναίων).
Η επόμενη ημέρα θα κριθεί από την ικανότητα της νέας διοίκησης να σταθεί με σοβαρότητα απέναντι στα μεγάλα ζητήματα του κλάδου: την κατάσταση των δικαστηρίων, τις καθυστερήσεις, τις ψηφιακές μεταρρυθμίσεις, τις ανάγκες των νεότερων δικηγόρων. Αν καταφέρει να προσεγγίσει αυτά τα θέματα με συνεννόηση, καθαρότητα και μετριοπάθεια, ο ΔΣΑ μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω τον ρόλο του ως υπεύθυνου θεσμικού συνομιλητή.
Σε μια εποχή όπου οι συσχετισμοί μοιάζουν μονοδιάστατοι, η επιλογή των δικηγόρων της Αθήνας θυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη χώροι όπου η συλλογικότητα, η ανεξαρτησία και η επαγγελματική κρίση υπερισχύουν των πολιτικών πιέσεων. Αυτό, δεν παύει να είναι μια υγιής υπενθύμιση για τη δημοκρατία αλλά και ένα μήνυμα για τη δυνατότητα συντονισμένης δράσης και ενότητας στον χώρο της προοδευτικής, πλην κατακερματισμένης, αντιπολίτευσης της κεντρικής πολιτικής σκηνής.