Τέμπη: Δημοκρατία υπό δοκιμασία

Τέμπη: Δημοκρατία υπό δοκιμασία Θεσμοί, ευθύνη και συλλογική μνήμη Τρία χρόνια μετά, η μνήμη δεν είναι επέτειος. Είναι στάση. Είναι απαίτηση για αλήθεια. Είναι επιμονή στη δικαιοσύνη. Την Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026, στις 17:30, στο Αμφιθέατρο ΣΚ ΙΙ του Πάντειου Πανεπιστημίου, συναντιόμαστε για να μιλήσουμε για όσα δεν πρέπει να ξεχαστούν ,και για όσα οφείλουν να αλλάξουν. Με αφορμή τα βιβλία «Στις Ράγες του Τραύματος» και «Τέμπη 57», ανοίγουμε έναν δημόσιο διάλογο για: Στην εκδήλωση θα παρευρίσκονται ο Ηλίας Παπαγγελής και ο Πάνος Ρούτσι, μέλη του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023», ενώ στο τέλος θα υπάρξει παρέμβαση από την ομάδα «Μέχρι Τέλους». Γιατί η Δημοκρατία δοκιμάζεται όταν η ευθύνη μένει μετέωρη. Και η μνήμη γίνεται δύναμη όταν γίνεται κοινή. Είσοδος ελεύθερη- Στον χώρο θα διατίθενται βιβλία από τις Εκδόσεις Τόπος. Σας περιμένουμε όλους!

ΗΠΑ, Ισραήλ-Ιράν: Ένας περιφερειακός Αρμαγεδδώνας

ΗΠΑ, Ισραήλ-Ιράν: Ένας περιφερειακός Αρμαγεδδώνας Γράφει η Μάντια Τζιράκη Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά Τις τελευταίες τρεις ημέρες, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί αποσβολωμένη τις καταιγιστικές εξελίξεις στη ζώνη της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου, μετά την έναρξη μιας ευρείας κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Επιχείρηση «Lion’s Roar» Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έθεσαν σε εφαρμογή την επιχείρηση «Lion’s Roar», αποσκοπώντας στην ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος και την καταστροφή των πυρηνικών και πυραυλικών του υποδομών του. Έκτοτε τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, επιβεβαίωσαν τον θάνατο τόσο του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, όσο και κορυφαίων στελεχών των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), κατά τη διάρκεια των πληγμάτων την 1η Μαρτίου. Συνολικά, έχουν πληγεί πάνω από 2.000 στόχοι στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων βάσεων αεράμυνας, κέντρων διοίκησης και εγκαταστάσεων των δυνάμεων εσωτερικής ασφαλείας (Basij). Η απάντηση από μέρους του Ιράν Η ιρανική απάντηση, με μπαράζ πυραύλων και drones, ήταν άμεση, μετατρέποντας τη σύγκρουση σε περιφερειακό πόλεμο. Το Ιράν έχει εξαπολύσει επιθέσεις, μέχρι στιγμής, εναντίον της Κύπρου, της Συρίας, του Ιράκ, του Ισραήλ, της Ιορδανίας, του Κουβέιτ, του Μπαχρέιν, του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Υπάρχουν, ακόμη, αναφορές για παρενόχληση της εμπορικής ναυτιλίας από το Ιράν, απειλώντας τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό, ως εκ τούτου τα πλοία βρίσκονται εν αναμονή στα στενά του Ορμούζ. Το Ιράν χτυπά τα κράτη του Κόλπου όχι για να τα κατακτήσει, αλλά για να τα αναγκάσει να ασκήσουν πίεση στις ΗΠΑ ώστε να σταματήσουν οι επιθέσεις κατά του ιρανικού εδάφους. Στο Ντουμπάι, για παράδειγμα, χτυπήθηκε το εμβληματικό ξενοδοχείο Burj Al Arab, προκειμένου να επιτευχθεί μεγάλο επικοινωνιακό αντίκτυπο. Η εμπλοκή λοιπών χωρών Η σημερινή μέρα ήταν έντονη και από πλευράς διπλωματικών διεργασιών, εκ μέρους των έμμεσα εμπλεκόμενων χωρών αλλά και των «παρατηρητών». Αφενός, η Κίνα και η Ρωσία καταδικάζουν τις επιθέσεις ως «απρόκλητη επιθετικότητα» που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και οι Ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν αμυντική στάση. Αφετέρου, το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει παρέχοντας υποστήριξη και διευκολύνσεις στις ΗΠΑ (μέσω βάσεων στην Κύπρο και το Ντιέγκο Γκαρσία), ενώ αναχαιτίζει ιρανικά drones. Εξού και η επίθεση στη στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου. Η αλλαγή του status quo είναι βίαιη και τα επόμενα εικοσιτετράωρα ιδιαιτέρως κρίσιμα. Σύμφωνα με αναφορές διεθνολόγων, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή έχουν λάβει πλέον ιστορικές διαστάσεις, συγκρίσιμες με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989-90.

Κατοικία: Κοινωνικό Αγαθό ή Χρηματοοικονομικό Προϊόν;

Κατοικία: Κοινωνικό Αγαθό ή Χρηματοοικονομικό Προϊόν; Γράφει η Ευαγγελία Καλτσούδα Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά Τα τελευταία χρόνια, η στεγαστική κρίση έχει εξελιχθεί σε μία από τις σοβαρότερες κοινωνικές προκλήσεις στην Ελλάδα. Η εκρηκτική αύξηση των ενοικίων, η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών -πόσο μάλλον βιώσιμων, χωρίς προαπαιτούμενη παρέμβαση για να καταστούν κατοικήσιμες- καθώς και η ραγδαία εξάπλωση της βραχυχρόνιας μίσθωσης μέσω πλατφορμών, όπως για παράδειγμα η Airbnb, έχουν διαμορφώσει ένα περιβάλλον όπου η πρόσβαση στη στέγη δεν θεωρείται πλέον αυτονόητο κοινωνικό δικαίωμα, αλλά οικονομικό προνόμιο για τους καλά αμειβόμενους. Δεν πρόκειται απλώς για άλλο ένα ζήτημα της αγοράς, αλλά ζήτημα που συνδέεται με πολλούς κοινωνικοπολιτικούς παραγόντες, όπως το δημογραφικό.  Βάσει οικονομικής θεωρίας, η αγορά θα έπρεπε να στηρίζεται στον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Παρ’ όλα αυτά, η στεγαστική αγορά τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε ένα διαφορετικό μοντέλο με ιδιαιτερότητες. Ολοένα και περισσότεροι ιδιοκτήτες στρέφονται στην βραχυχρόνια μίσθωση, με πλατφόρμες όπως εκείνη της Airbnb να αποτελούν την πρώτη επιλογή. Και αυτό, όχι επειδή παρουσιάστηκε έντονο ενδιαφέρον ξαφνικά για την εξυπηρέτηση τουριστικών αναγκών στις ελληνικές πόλεις, αλλά λόγω του ότι η ίδια η πλατφόρμα έχει μετατρέψει τα ακίνητα σε επενδυτικές ευκαιρίες, κάνοντας “ειδικό” του real estate ακόμα και τον πιο απλό καθημερινό πολίτη. Αυτή η εύκολη πρόσβαση όμως αφαίρεσε πληθώρα ακινήτων από την παραδοσιακή αγορά και είχε ως αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν πολλά ακίνητα σε λίγους ιδιοκτήτες, δημιουργώντας έτσι την ανισορροπία αυτή στην αγορά. Και εν τέλει, η μετατροπή της κατοικίας από κοινωνικό αγαθό σε επενδυτικό “asset”, αλλοίωσε τον κοινωνικό χαρακτήρα της πόλης, περιορίζοντας σημαντικά τις διαθέσιμες επιλογές.  Ωστόσο, το φαινόμενο δεν προέκυψε αιφνιδιαστικά. Εδώ και αρκετά χρόνια, η στεγαστική κρίση αποτελεί μάστιγα της ελληνικής κοινωνίας. Με την διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης στεγαστικής πολιτικής να καθυστερεί σημαντικά, μεγάλος αριθμός ανθρώπων οδηγούνταν στην αυτοχειρία, έπειτα από πλειστηριασμό της κατοικίας τους, μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν σε καταγγελμένα δάνεια, διαχειριζόμενα πλέον από τα funds. Έτσι όταν η νομοθετική παρέμβαση επήλθε για να καλύψει σχετικά κενά στο ρυθμιστικό πλαίσιο, ήταν σχετικά αργά. Συγκεκριμένο παράδειγμα αποτελούν δεκάδες περιπτώσεις, όπου ανερχόμενοι επενδυτές είχαν αποκτήσει τεράστιες απολαβές -μερικές φορές και παράτυπα- εκμεταλλευόμενοι τα κενά αυτά. Φυσικά, σε δεύτερο χρόνο, το κανονιστικό πλαίσιο έγινε πιο αυστηρό, με προϋποθέσεις, τακτικούς ελέγχους, αντίστοιχες κυρώσεις και μέριμνα υπέρ των πολιτών (λ.χ. Νόμος Κατσέλη 3869/2010). Επιπλέον, από τις πιο πρόσφατες χαρακτηριστικές παρεμβάσεις, το πρόγραμμα «Σπίτι μου», επιχειρεί να ενισχύσει την ιδιοκατοίκηση, κινητοποιώντας την τραπεζική χρηματοδότηση με κοινωνικό πρόσημο και αναγνωρίζοντας έτσι θεσμικά, ότι η νέα γενιά αδυνατεί να εισέλθει στην αγορά με τους σημερινούς όρους.  Βέβαια, στην πράξη, η στεγαστική αγορά αποδεικνύεται πιο σκληρή. Το όνειρο της ιδιοκατοίκησης παραμένει άπιαστο -παρά τις όποιες προσδοκίες των μέτρων- με τις συνθήκες να μη βοηθούν ούτε για την οικονομική υποστήριξη ενός μηνιαίου ενοικίου. Είναι κοινώς παραδεκτό πως θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε ένα φαινόμενο που δεν είναι απλώς οικονομικό πρόβλημα. Είναι δείκτης κοινωνικής ανισότητας και πολιτικής προτεραιότητας. Αν η κατοικία μετατρέπεται σε ένα χρηματοοικονομικό προϊόν, τότε η πρόσβαση σε αυτήν παύει να είναι δικαίωμα και γίνεται προνόμιο, εντείνοντας την αβεβαιότητα των πολιτών.  

Όταν το NBA συναντά την πολιτική: Το μήνυμα του Ίρβινγκ για τους δημοσιογράφους στη Γάζα

Όταν το NBA συναντά την πολιτική: Το μήνυμα του Ίρβινγκ για τους δημοσιογράφους στη Γάζα Γράφει ο Κυριάκος Μιχαλάκης Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά Ο σούπερ σταρ του μπάσκετ Κάιρι Ίρβινγκ φόρεσε ένα μπλουζάκι με την λέξη “Press” στο All-Star Game του ΝΒΑ, για να τιμήσει τους δημοσιογράφους που καλύπτουν τον πόλεμο του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας. “Αφιερωμένο στους αγαπημένους μας δημοσιογράφους στην Γάζα που δείχνουν στον κόσμο την αλήθεια”, αναφέρει η ετικέτα στο μπλουζάκι που φόρεσε ο πόιντ γκαρντ των Ντάλας Μάβερικς. Η καταμέτρηση από το Shireen.ps —ένας ιστότοπος παρακολούθησης που πήρε το όνομά του από τη Σιρίν Αμπού Άκλεχ, δημοσιογράφο του Al Jazeera που σκοτώθηκε από Ισραηλινό ελεύθερο σκοπευτή στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη το 2022— αναδεικνύει ότι ο πόλεμος στη Γάζα έχει γίνει η πιο θανατηφόρα σύγκρουση για επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης. Σύμφωνα με έκθεση του Ιανουαρίου από την Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (Committee to Protect Journalists), ο αριθμός των Παλαιστινίων δημοσιογράφων που έχουν φυλακιστεί από τις ισραηλινές αρχές έχει αυξηθεί μετά την έναρξη του πολέμου. Η οργάνωση που προωθεί την ελευθερία του Τύπου, σημείωσε επίσης ότι το Ισραήλ έχει σκοτώσει περισσότερους από 200 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους από το 2023 έως σήμερα. Πέρα από τη δολοφονία και τη φυλάκιση δημοσιογράφων, το καθεστώς του Ισραήλ έχει επίσης απαγορεύσει την είσοδο ξένων ανταποκριτών στην Γάζα. Οι μόνες εξαιρέσεις αφορούσαν την είσοδο εκπροσώπων του Τύπου στο πλαίσιο αυστηρά ελεγχόμενων ξεναγήσεων που οργανώθηκαν από τον ισραηλινό στρατό, παρά τις εκκλήσεις οργανώσεων, μέσων ενημέρωσης και φορέων για την ελευθερία του Τύπου και την ανοιχτή πρόσβαση. Σε μια συνέντευξη πριν από αγώνα τον Νοέμβριο του 2024, ο Ίρβινγκ εμφανίστηκε να φοράει μια αλυσίδα με την σημαία της Παλαιστίνης στο σχήμα του ιστορικού χάρτη της. Έναν χρόνο νωρίτερα, είχε γίνει πρωτοσέλιδο όταν παρευρέθηκε σε συνέντευξη Τύπου μετά από αγώνα φορώντας ένα κεφίγιε (Keffiyeh), ένα βαμβακερό κάλυμμα κεφαλής με χαρακτηριστικά μοτίβα που φοριέται σε πολλά μέρη του αραβικού κόσμου και το οποίο έχει ταυτιστεί με την ταυτότητα και την αντίσταση της Παλαιστίνης. Την ίδια στιγμή, κατά τη διάρκεια του All-Star weekend, ο πρώην συμπαίκτης του Ίρβινγκ στους Κλίβελαντ Καβαλίερς και τέσσερις φορές πρωταθλητής του ΝΒΑ Λεμπρόν Τζέιμς δέχθηκε έντονη κριτική στο διαδίκτυο, αφού απευθύνθηκε σε φιλάθλους του Ισραήλ. “Αν έχω φιλάθλους εκεί —δεν έχω πάει ποτέ— τότε ελπίζω να εμπνέω τους ανθρώπους εκεί όχι μόνο να θέλουν να γίνουν σπουδαίοι στον αθλητισμό, αλλά και να γίνουν καλύτεροι γενικότερα στη ζωή. Ελπίζω κάποια μέρα να καταφέρω να πάω εκεί. Όπως είπα δεν έχω επισκεφτεί ακόμα το Ισραήλ, αλλά έχω ακούσει μόνο υπέροχα πράγματα”, δήλωσε ο σούπερ σταρ των Λος Άντζελες Λέικερς στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου πριν από τον αγώνα. Ο πόλεμος στη Γάζα, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023, παραμένει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ζητήματα της παγκόσμιας επικαιρότητας, με οργανισμούς και διεθνείς φορείς να καταγράφουν σημαντικές απώλειες αμάχων και να εκφράζουν ανησυχία για την ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή.

Davis Cup: Νίκη με… μηνύματα: Ο Τσιτσιπάς άνοιξε τη συζήτηση για τις ελληνικές εγκαταστάσεις.

Davis Cup: Νίκη με… μηνύματα: Ο Τσιτσιπάς άνοιξε τη συζήτηση για τις ελληνικές εγκαταστάσεις. Γράφει ο Κυριάκος Μιχαλάκης Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Η Ελλάδα επικράτησε στο tie απέναντι στο Μεξικό κάνοντας την ανατροπή από 0-1 σε 3-1 εξασφαλίζοντας την παραμονή στο World Group I του Davis Cup. Ο Στέφανος Τσιτσιπάς ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής της αναμέτρησης πετυχαίνοντας δύο νίκες στο μονό απέναντι στους Μαγκαντάν & Πατσέκο Μέντεζ. Ταυτόχρονα, στη πρώτη του κοινή παρουσία στο διπλό με τον Στέφανο Σακελλαρίδη στο Davis Cup, το ελληνικό δίδυμο δεν δυσκολεύτηκε να επικρατήσει των Ροδρίγο Πατσέκο Μέντεζ και Άλαν Μαγκαντάν με 6-3, 6-4, χαρίζοντας έναν πολύτιμο πόντο στην Ελλάδα. Οι δύο Έλληνες τενίστες είχαν εξαιρετική χημεία στο court. Κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τις δηλώσεις του Τσιτσιπά στη συνέντευξη Τύπου, όπου ανέφερε χαρακτηριστικά: “Θεωρώ ότι αυτό θα είναι το δίδυμο της ομάδας για τα επόμενα χρόνια στο Davis Cup.” Το κοινό που βρέθηκε στις 7 και 8 Φεβρουαρίου στο κλειστό γήπεδο του Tae Kwon Do απόλαυσε ωραίο τένις, δυνατά rallies και ανταγωνιστικούς αγώνες, επιβραβεύοντας την ελληνική αποστολή με θερμό χειροκρότημα μετά το τέλος της αναμέτρησης. Οι αστοχίες και τα λόγια του Στέφανου Τσιτσιπά Ωστόσο, ο κορυφαίος Έλληνας τενίστας μετά τη νίκη του το Σάββατο κόντρα στο Μαγκαντάν εξέπληξε τους πάντες. Στις δηλώσεις του στη συνέντευξη Τύπου εμφανίστηκε ιδιαίτερα ενοχλημένος παρά την άνετη νίκη του, χωρίς όμως να θέλει να επεκταθεί στους λόγους αναφέροντας ότι: “Αύριο μετά τη λήξη των αγώνων θέλω να πω κάποια πράγματα”. Την επόμενη μέρα, και με την Ελλάδα να παίρνει το tie με 3-1, Στέφανος Τσιτσιπάς & Στέφανος Σακελλαρίδης πραγματοποίησαν κοινή συνέντευξη τύπου. Ο πρώτος πήρε τον λόγο, ασκώντας έντονη κριτική για τις εγκαταστάσεις και τις συνθήκες διεξαγωγής των αγώνων. “Θέλω να πω ότι έχω να παίξω πάρα πολύ καιρό, πάνω από μια δεκαετία σε τόσο κακό γήπεδο. Κι αυτό πρέπει να το εκφράσω, γιατί δεν πρέπει να περάσει έτσι χωρίς να ειπωθεί. Έχω παίξει σε πάρα πολλά γήπεδα ανά τον κόσμο και είμαι σίγουρος ότι ένα τέτοιο γήπεδο δεν θα ήταν κατάλληλο για τουρνουά Challenger.” “Έγιναν πολλά λάθη. Έγιναν λάθη από τη δική μου τη μεριά κι έγιναν και λάθη που είδα κι εγώ και ήταν γελοία λάθη. Τέτοια λάθη δεν πρέπει να γίνονται. Έκανα ένα correction στο παιχνίδι μου χθες στο μονό που μου φάνηκε ότι ήταν πραγματικά αστείο. Η μπάλα έσκασε πριν τη γραμμή και έδωσα τον πόντο στον αντίπαλό μου, γιατί έκανε ένα καλό σερβίς και άξιζε να πάρει τον πόντο, αλλά υπήρχαν και λάθη που ήταν καθαρά θέμα διαιτητή γιατί δεν ήμουν σίγουρος, αλλά θεωρώ ότι κάποιες μπάλες αντιπάλων βρήκαν γραμμή. Πιστεύω ότι σε τέτοια ματς πρέπει να υπάρχει hawk-eye.” Αυτά ήταν μερικά από τα λόγια του αθλητή, ο οποίος εμφανίστηκε εμφανώς απογοητευμένος από τον “ερασιτεχνισμό” με τον οποίο, όπως ο ίδιος υποστήριξε, διεξήχθη μία τόσο σημαντική διοργάνωση. Το Davis Cup αποτελούσε ανέκαθεν τη γιορτή του τένις. Τα court γεμίζουν από φιλάθλους που θέλουν να δουν, να στηρίξουν και να φωνάξουν για τους αθλητές της χώρας τους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η χώρα που φιλοξενεί τέτοιους αγώνες να διαθέτει αφενός την απαραίτητη τεχνογνωσία ώστε να οργανώνει αθλητικές διοργανώσεις αυτού του επιπέδου και αφετέρου να δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό τόσο προς τους αθλητές που συμμετέχουν, όσο και προς τον κόσμο που πληρώνει για να παρακολουθήσει ζωντανά το αγαπημένο του άθλημα. Όταν οι αθλητές μιλούν, οφείλουμε να ακούμε Σαφώς, το Τένις έχει κάνει τεράστια άλματα προόδου στην Ελλάδα. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Δεν είναι μόνο ο Τσιτσιπάς και η Σάκκαρη, αλλά και πολλά παιδιά που έρχονται από πίσω και ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα φιλοξένησε με μεγάλη επιτυχία το Hellenic Championship στο Telekom Center, αλλά και το tie κόντρα στη Βραζιλία στο ανακαινισμένο Stadion Sports Center. Ωστόσο, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς το διήμερο που προηγήθηκε ήταν ένα μεγάλο πισωγύρισμα. Στο διήμερο αυτό επισημάνθηκαν ζητήματα που αφορούσαν τόσο επιμέρους κατασκευαστικές λεπτομέρειες του γηπέδου όσο και την απουσία του συστήματος hawk-eye, στοιχεία που, σύμφωνα με τους αθλητές, θα μπορούσαν να συμβάλουν σε καλύτερες συνθήκες διεξαγωγής των αγώνων. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι ένας αθλητής με το ειδικό βάρος και την επιρροή του Στέφανου Τσιτσιπά μίλησε ανοιχτά, αναδεικνύοντας χρόνιες παθογένειες του ελληνικού αθλητισμού και των υποδομών. Το ερώτημα που γεννιέται μετά από αυτές τις δηλώσεις να είναι το εξής: Μέχρι πότε θα πρέπει να βγαίνει ο Τσιτσιπάς, ο Τεντόγλου, ο Παυλίδης, και άλλοι αναγνωρισμένοι αθλητές να διαμαρτύρονται για την ποιότητα των αθλητικών εγκαταστάσεων στις οποίες αγωνίζονται, προετοιμάζονται και προπονούνται; Γιατί πρέπει να κάνουν τεράστιες επιτυχίες για να ασχοληθεί η Ελληνική πολιτεία μαζί τους; Και αν αθλητές διεθνούς βεληνεκούς -ή ακόμη και προπονητές εθνικής ομάδας- αντιμετωπίζουν αυτές τις συνθήκες, τι συμβαίνει άραγε στους νεότερους αθλητές; Όλα αυτά είναι καίρια ερωτήματα, στα οποία οι αρμόδιοι οφείλουν να δώσουν απαντήσεις.   

Τι σχέση έχει το NBA με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας;

Τι σχέση έχει το NBA με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας; Η υπόθεση Πέρα-Ubiquiti Γράφει ο Κυριάκος Μιχαλάκης Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά Ο πόλεμος ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων ετών. Τα Ηνωμένα Έθνη και η πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας στέκονται στο πλευρό της Ουκρανίας σε μια σύγκρουση η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2022, με ιδιαίτερη ένταση στην περιοχή του Ντονμπάς και δεν δείχνει να βρίσκεται κοντά στο τέλος της. Το αποτέλεσμα αυτού του πολέμου, είναι η Ρωσία να αποκλειστεί σε μεγάλο βαθμό από διεθνείς διοργανώσεις. Από το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το τένις μέχρι το πόλο και τα υπόλοιπα αθλήματα. Άρα είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς τις επιπτώσεις που υπάρχουν σε διάφορους τομείς. Ωστόσο, μία πρόσφατη δημοσιογραφική έρευνα έρχεται να προσθέσει μία ιδιαίτερα σκοτεινή διάσταση στην υπόθεση, συνδέοντας –έμμεσα– τον χώρο του NBA με τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας. Ο δημοσιογράφος Πάμπλο Τόρε και η ομάδα της “HunterBrook” από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, προχωρούν σε μια σημαντική αποκάλυψη που συνδέει πρόεδρο ομάδας του ΝΒΑ με τον πόλεμο ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία. Πιο συγκεκριμένα, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα γύρω από το ρόλο της εταιρείας Ubiquiti Networks, συμφερόντων του Ρόμπερτ Πέρα – προέδρου των Μέμφις Γκρίζλις– σε ό,τι αφορά την τεχνολογική υποστήριξη επικοινωνιών που φέρεται να χρησιμοποιείται από ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις.  Ποιος είναι ο Ρόμπερτ Πέρα και ποια είναι η σύνδεσή του με τον πόλεμο; Το 2012 ο Ρόμπερτ Πέρα έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο νεότερος ιδιοκτήτης ομάδας ΝΒΑ σε ηλικία μόλις 33 ετών αποκτώντας τους Μέμφις Γκρίζλις. Εκτός όμως από την ενασχόληση του με το Μέμφις και τον “μαγικό κόσμο” του ΝΒΑ, ο Πέρα, είναι ο CEO της “Ubiquiti Networks” μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην αγορά του Wi-Fi παγκοσμίως. Ένας πραγματικός κολοσσός, της οποίας η συνολική της αποτίμηση εκτιμάται πάνω από το “αστρονομικό” ποσό των 34 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του Τόρε και της “HunterBrook”, η συγκεκριμένη τεχνολογία φέρεται να αποτελεί βασικό εργαλείο, πάνω στο οποίο στηρίζονται οι ρωσικές δυνάμεις για τις επιχειρήσεις τους με drone στα ουκρανικά εδάφη. Πιο συγκεκριμένα, μέσω των κεραιών της “Ubiquiti”, οι οποίες χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη των επικοινωνιών στο μέτωπο, διευκολύνεται ο συντονισμός και η εκτέλεση επιθέσεων με drone. Όμως η ιδιαιτερότητα αυτού του εξοπλισμού είναι πως δεν είναι επίσημα διαθέσιμος στην ρωσική αγορά, αν και είναι απόλυτα αποτελεσματικός. Αυτός είναι ο λόγος που σύμφωνα με την έρευνα, χρησιμοποιείται μέσω “τρίτων”. Οι “πελάτες” που το προμηθεύονται και το διαθέτουν στο Ρωσικό στρατό είναι κατά κύριο λόγο, Ρώσοι έμποροι, οι οποίοι διαμηνύουν ότι είναι συνεργάτες με την εν λόγω εταιρεία από τις Ηνωμένες Πολιτείες συμφερόντων του Πέρα. Η αποκάλυψη αυτή γεννά σοβαρά ερωτήματα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις στη Ρωσία, με σκοπό τον περιορισμό των εξαγωγών και των επιχειρηματικών σχέσεων από τη μία χώρα στην άλλη. Ως εκ τούτου, η υπόθεση περιπλέκεται σημαντικά με τις εμπλεκόμενες πλευρές να βρίσκονται στο μικροσκόπιο. Τι σημαίνει αυτό για το ΝΒΑ; Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στον Κομισάριο του ΝΒΑ, Άνταμ Σίλβερ και τις αποφάσεις που ενδέχεται να λάβει. Ο Σίλβερ έχει αποδείξει ότι αντιμετωπίζει με απόλυτη αυστηρότητα ζητήματα παρατυπιών, είτε αυτά αφορούν παίκτες είτε παράγοντες, καθώς απόλυτη προτεραιότητα για το ΝΒΑ είναι η φερεγγυότητα και η εικόνα του “προϊόντος”.

Η επιστροφή της «νέας» Δημοτικής Αγοράς Χανίων- Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χανίων

Η επιστροφή της «νέας» Δημοτικής Αγοράς Χανίων- Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χανίων Γράφει η Μαριλίζα Τζινάκη Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Καθώς διανύουμε τις πρώτες ημέρες του νέου έτους, επέλεξα να αναφερθώ σε ένα εμβληματικό τοπόσημο, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ταυτότητα των Χανίων. Η επιλογή της Δημοτικής Αγοράς δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς το 2026 σηματοδοτεί την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης του κτιρίου και την απόδοσή του στη χανιώτικη κοινωνία, της οποίας θα αποτελέσει και πάλι ζωντανό κύτταρο. Η Δημοτική Αγορά Χανίων αποτελεί το «κέντρο» της πόλης -ένα εμβληματικό οικοδόμημα 4.000 τ.μ. που αναβιώνει την ιδέα της αρχαίας ελληνικής αγοράς. Η ανέγερσή της αποφασίστηκε στις 13 Ιουνίου 1908 στο πλαίσιο ευρύτερων παρεμβάσεων ανάπλασης και εξωραϊσμού της πόλης με τον προϋπολογισμό εξόδων του έργου να ανέρχεται στις 320.000 δρχ. Η θεμελίωση πραγματοποιήθηκε το 1911 ενώ η λειτουργία της Αγοράς ξεκίνησε το 1913, με τα επίσημα εγκαίνια να πραγματοποιούνται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στις 4 Δεκεμβρίου, αμέσως μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Για δεκαετίες, το κτίριο φιλοξενούσε οργανωμένα την εμπορική δραστηριότητα της πόλης (κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, οπωροπωλεία). Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, τμήμα της καταλήφθηκε για τις ανάγκες των δυνάμεων κατοχής, ενώ λίγο πριν τη Μάχη της Κρήτης είχε κατασκευαστεί σε αυτήν και αντιαεροπορικό καταφύγιο. Από το 1980, η Αγορά προστατεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού ως διατηρητέο μνημείο. Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, η επαναλειτουργία της Δημοτικής Αγοράς Χανίων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα αστικής αποκατάστασης της πόλης. Στο πλαίσιο αυτό συνομιλήσαμε με τον Δήμαρχο Χανίων, Παναγιώτη Σημανδηράκη, για τις εργασίες ανακαίνισης της Δημοτικής Αγοράς, τις προκλήσεις, τα συναισθήματά του και την σημασία που έχει η ολοκλήρωση και η παράδοση του έργου στον χανιώτικο λαό. Ποιες ήταν οι σημαντικές περίοδοι-σταθμοί στην πορεία ανακαίνισης της Δημοτικής Αγοράς των Χανίων; Όπως τόνισε ο κ. Σημανδηράκης, το έργο της ανακαίνισης υπήρξε το πιο απαιτητικό και σύνθετο που κλήθηκε να διαχειριστεί η δημοτική αρχή τα τελευταία έξι χρόνια. Η πολυπλοκότητά του οφείλεται κυρίως στη διττή φύση του κτιρίου, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως νεότερο μνημείο, ενώ ταυτόχρονα εδράζεται πάνω στον Επιπρομαχώνα, μνημείο της Ενετικής περιόδου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαχείριση ενός ιδιαίτερα δύσκολου γραφειοκρατικού πλαισίου, με εμπλοκή τόσο της Εφορείας Νεότερων Μνημείων όσο και της Εφορείας Αρχαιοτήτων. Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του έργου διαπιστώθηκαν διαφορετικά δεδομένα από εκείνα που είχαν αρχικά εκτιμηθεί, οδηγώντας σε αλλαγές στις αρχιτεκτονικές και στατικές μελέτες. Οι αλλαγές αυτές απαίτησαν νέες εγκρίσεις από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων, διαδικασίες που, παρότι κινήθηκαν με σχετική ταχύτητα, προκάλεσαν αρχικά έντονη πίεση και ανησυχία. Παράλληλα, προέκυψε σοβαρή εμπλοκή με το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς απορρίφθηκαν οι όροι του διαγωνισμού. Ωστόσο, με μεθοδικές κινήσεις, νέα απόφαση και επανεκδίκαση, το εμπόδιο ξεπεράστηκε και το έργο προχώρησε στη φάση της υλοποίησης. Σημαντικές δυσκολίες προέκυψαν και από τις αλλεπάλληλες αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της αναδόχου κατασκευαστικής εταιρείας, γεγονός που προκάλεσε καθυστερήσεις, χωρίς όμως να επηρεαστεί η ποιότητα των εργασιών ή οι τεχνικές προδιαγραφές. Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στη μεταφορά της χρηματοδότησης -ύψους περίπου 15 εκατομμυρίων ευρώ- από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Κρήτης σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Η διαδικασία αυτή ήταν ιδιαίτερα απαιτητική, ωστόσο εξασφάλισε την απρόσκοπτη χρηματοδότηση του έργου, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωματικών εργασιών και των αυξήσεων κόστους. Οι παραπάνω παράγοντες αποτυπώνουν τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει η Δημοτική Αγορά μετά την επανέναρξη της: το πλαίσιο κανόνων, τα είδη που θα εμπορεύονται τα καταστήματα και την συνολική ταυτότητα τόσο των επιχειρήσεων όσο και και της ίδιας της Δημοτικής Αγοράς. Πόσο δύσκολη ήταν η απόφαση για την ανακαίνιση; Είναι πολλαπλή σημασία της δημοτικής αγοράς για τους Χανιώτες και όχι μόνο. Δεν αναφερόμαστε μόνο σε ένα κέντρο εμπορίου και ένα επιχειρηματικό κέντρο αναφερόμαστε επίσης και στο επίκεντρο της καθημερινής δραστηριότητας του κόσμου. Σε κάθε σημαντική επέτειο του χρόνου η Δημοτική αγορά αποτελούσε πόλο έλξης για πολλούς κατοίκους των Χανίων και επισκέπτες. Συγκεκριμένα, ο Δήμαρχος υπογράμμισε πως ήταν ζήτημα ανάγκης, κυρίως για λόγους ασφάλειας, καθώς η στατικότητα του κτιρίου είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Η εξάχρονη παύση λειτουργίας της Αγοράς δημιούργησε ένα μεγάλο κενό στην καθημερινότητα των Χανιωτών, το οποίο πλέον πρόκειται να καλυφθεί. Πως αισθάνεστε τώρα που το έργο της ανακαίνισης ολοκληρώνεται; Ο ίδιος δήλωσε βαθιά συγκινημένος και περήφανος, αναγνωρίζοντας τη συμβολή και των προηγούμενων δημοτικών αρχών στη μελετητική ωρίμανση του έργου. Τόνισε ότι πρόκειται για ένα έργο που ξεπερνά τη θητεία οποιασδήποτε δημοτικής αρχής και αφορά τις επόμενες γενιές, αποτυπώνοντας τη δυναμική και την πορεία εξέλιξης της πόλης. Πότε αναμένονται τα εγκαίνια της  «νέας» Δημοτικής αγοράς ; «Είμαστε στην τελική ευθεία». Αναφορικά, με τα εγκαίνια της «νέας» Δημοτικής  Αγοράς σημείωσε ότι μετά το Πάσχα θα ξεκινήσει η προετοιμασία των καταστημάτων και μέσα στο καλοκαίρι θα ανοίξει ξανά τις πύλες της στους κατοίκους των Χανίων και τους επισκέπτες.

Γροιλανδία: το Μήλον της Έριδος 

Γροιλανδία : το Μήλον της Έριδος  Γράφει η Μάντια Τζιράκη Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Πώς μια απόφαση για την απονομή ενός Νόμπελ ειρήνης μπορεί να επηρεάσει το διεθνές γίγνεσθαι; Πότε η επιβολή δασμών παύει να είναι ένα απλό οικονομικό μέτρο προστατευτισμού και μετατρέπεται σε μέσο εξαναγκασμού ;  Όσο οι αντίθετες, με την εξαγορά της Γροιλανδίας, ευρωπαϊκές χώρες πασχίζουν να διαχειριστούν τις «γεωστρατηγικές επιθυμίες» του αμερικανού προέδρου και επιδιώκουν διάλογο, έρχονται αντιμέτωπες με ένα εκβιαστικό δασμολογικό πακέτο.  Η επιστολή του Τραμπ  Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας Γιούνας Γκαρ Στόρε, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Λαμβάνοντας υπόψη ότι η χώρα σας αποφάσισε να μην μου δώσει το Νόμπελ Ειρήνης, επειδή σταμάτησε το 8 Wars PLUS, δεν αισθάνομαι πλέον την υποχρέωση να σκέφτομαι αποκλειστικά την ειρήνη, αν και αυτή παραμένει προτεραιότητα».  Εξέδωσε επίσης προειδοποίηση για τη Γροιλανδία, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν «Πλήρη και Απόλυτο Έλεγχο» προκειμένου ο κόσμος να παραμείνει ασφαλής, απαιτώντας να παραδοθεί η Γροιλανδία στην Αμερική, λόγω αδυναμίας της Δανίας να την προστατεύσει. Ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας δήλωσε στο Bloomberg: «Όσον αφορά το Νόμπελ Ειρήνης, έχω εξηγήσει με σαφήνεια στον Τραμπ αρκετές φορές αυτό που είναι γνωστό, δηλαδή ότι το βραβείο απονέμεται από μια ανεξάρτητη Επιτροπή Νόμπελ και όχι από τη νορβηγική κυβέρνηση». Το επίσημο καταστατικό του οργάνου αναφέρει: «Η κρίση που απαιτείται για την απονομή του Βραβείου Ειρήνης θα διεξαχθεί από την επιτροπή του Νορβηγικού Κοινοβουλίου που αναφέρεται στη διαθήκη, γνωστή ως Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ».  Ανακοίνωση έκτακτης συνόδου κορυφής την Πέμπτη στις Βρυξέλλες Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόκειται να διαπραγματευτούν με τον Τραμπ, σε έκτακτη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, με δήλωσή του σχετικά με το ζήτημα της Γροιλανδίας, διατυπώνει τη θέση της ΕΕ, τονίζοντας ότι «οι δασμοί θα υπονομεύσουν τις διατλαντικές σχέσεις και είναι ασυμβίβαστοι με τη συμφωνία εμπορίου ΕΕ-ΗΠΑ», ενώ επισημαίνει ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τον εαυτό της «έναντι οποιασδήποτε μορφής εξαναγκασμού». Υπενθυμίζεται πως ο Ντόναλντ Τραμπ δεσμεύτηκε το Σάββατο, να εφαρμόσει ένα κύμα αυξανόμενων δασμών από την 1η Φεβρουαρίου στις οκτώ αντίθετες με τα σχέδια του ευρωπαϊκές χώρες -Δανία, Σουηδία, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία και Φινλανδία, Βρετανία, Νορβηγία- έως ότου αναθεωρήσουν σχετικά με την αγορά της Γροιλανδίας. Οι οκτώ χώρες-στόχοι, οι οποίες ήδη υπόκεινται σε αμερικανικούς δασμούς 10% και 15%, έχουν στείλει μικρό αριθμό στρατιωτικού προσωπικού στη Γροιλανδία, καθώς κλιμακώνεται η διαμάχη με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το μέλλον του αχανούς αρκτικού νησιού της Δανίας. Τί συζητάται για τις προαναφερθείσες χώρες; Το πρώτο σενάριο, αφορά ένα πακέτο δασμών σε αμερικανικά εισαγόμενα προϊόντα ύψους 93 δισεκατομμυρίων ευρώ (107,7 δισεκατομμύρια δολάρια), τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν αυτόματα σε ισχύ στις 6 Φεβρουαρίου, έπειτα από εξάμηνη αναστολή. Η δεύτερη περίπτωση, αφορά το μέχρι στιγμής μη χρησιμοποιημένο «Μέσο κατά του Καταναγκασμού» (ACI), το οποίο θα μπορούσε να περιορίσει την πρόσβαση σε δημόσιους διαγωνισμούς, επενδύσεις ή τραπεζική δραστηριότητα ή να περιορίσει το εμπόριο υπηρεσιών, στο οποίο οι ΗΠΑ έχουν πλεόνασμα με το μπλοκ, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών υπηρεσιών. Το πακέτο δασμών φάνηκε να τυγχάνει ευρύτερης υποστήριξης ως πρώτη αντίδραση από τα μέτρα κατά του καταναγκασμού, όπου η εικόνα ήταν επί του παρόντος «πολύ ανάμεικτη», σύμφωνα με πηγή της ΕΕ. Τί συζητάται για τη Γροιλανδία; Ως ύστατη λύση, για τη γεωπολιτική σταθερότητα στην Αρκτική, η Δανία πραγματοποίησε εποικοδομητικές συνομιλίες με την αμερικανική κυβέρνηση αναφορικά με το μέλλον της Γροιλανδίας.  Ο Δανός Υπουργός Εξωτερικών, Λαρς Λέκε Ράσμουσεν, τόνισε μέσω ανάρτησής του στο Facebook ότι οι συνομιλίες είχαν ως στόχο την έναρξη ενός διαλόγου και όχι την πειθώ των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν τα σχέδιά τους για τον έλεγχο του νησιού. «Η Γροιλανδία δεν μπορεί να αγοραστεί ή να κατακτηθεί. Οποιαδήποτε παραβίαση αυτών των ορίων θα εκτροχιάσει περαιτέρω διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Δανός ΥΠΕΞ. Οι δύο χώρες, από κοινού με την κυβέρνηση της Γροιλανδίας, συμφώνησαν στη σύσταση μιας ομάδας εργασίας υψηλού επιπέδου, με σκοπό την ανάπτυξη μιας κοινής προσέγγισης για τις μελλοντικές συζητήσεις στο νησί.  Οι περιπτώσεις που συζητήθηκαν είναι δυο. Είτε η Γροιλανδία να μην καταληφθεί, αλλά να ελέγχεται στρατιωτικά -de facto- από τις ΗΠΑ, είτε το νησί να εκμισθωθεί στην προνομιακή τιμή των 700 δισεκατομμυρίων δολαρίων.  Πρακτικά; Όταν δεν μπορείς να κατακτήσεις de jure, μπορείς να εκμισθώσεις. Κι αυτή είναι μια νεοιμπερεαλιστική πρακτική, την οποία οι ΗΠΑ εφαρμόζουν από τις αρχές του 20ου αιώνα. 

Αντισταθείτε, σήμερα

Αντισταθείτε, σήμερα Γράφει ο Λευτέρης-Φοίβος Βασιλόπουλος Χρόνος Ανάγνωσης: 5 λεπτά «Είμαι απαισιόδοξος, αλλά έχω ελπίδα», ανέφερε ο Μ. Σαντέλ, Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίαςστο Χάρβαρντ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στα “ΝΕΑ”. Η φράση αυτή, η οποία θυμίζει τηνγκραμσιανή προσέγγιση της απαισιοδοξίας της νόησης και της αισιοδοξίας της βούλησης,επιχειρεί να μεταδώσει μια ειλικρινή, υπεύθυνα αισιόδοξη προσέγγιση σε χαλεπούς καιρούς. Ηπρώτη εσωτερική αντίσταση στην διευρυμένη απόγνωση και τον διάχυτο φόβο είναι η ελπίδα. Ωστόσο, ο Σαντέλ προχωράει πέρα από την εσωτερική αντίσταση της ελπίδας και παίρνει θέσηστη σημασία της συλλογικής ευθύνης. Η εύρεση νέων τρόπων συμμετοχής, νέων μορφώνσυλλογικοτήτων που ανταποκρίνονται στα καθημερινά βιώματα των πολιτών, με στόχο την συμπλήρωση και την ανανέωση του αντιπροσωπευτικού μοντέλου, αποτελεί κεντρικό διακύβευμα σε μια εποχή θεσμικής κόπωσης. Κατατοπιστικό είναι το παράδειγμα από τα Συμβούλια Πολιτών στη Γαλλία, τα οποία αποτελούν παγκόσμια πρωτοπορία, τόσο μέσα από τα Συμβούλια Πολιτών του Μακρόν κατά την πρώτη του θητεία, όσο και διαμέσου των Συμβουλίων Πολιτών του Δήμου Παρισιού, τα οποία αναπτύχθηκαν τα τελευταίαχρόνια και αποτελούν ένα από τα πιο πετυχημένα παραδείγματα, όπου μάλιστα ένα μέρος τωνπροτάσεων υιοθετήθηκαν από την διοίκηση της πόλης. Ήδη από το 2021 ο ΟΟΣΑ έχεικαταγράψει πάνω από 650 αντίστοιχες πρωτοβουλίες παγκοσμίως, κυρίως τοπικού χαρακτήρα.Μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις θεσμοθετημένων διαβουλευτικών Συμβουλίων Πολιτών καιστην Ελλάδα, με κύριο παράδειγμα τα Συμβούλια Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ την περίοδο2015-2018, τα οποία είχαν εθνική εμβέλεια. Σε κοινή κατεύθυνση κινείται η Σαλομέ Σακέ μέσα από το βιβλίο της με τίτλο «Αντισταθείτε» (εκδ.Στερέωμα, 2025), ένα δοκίμιο που αφορά την ανάγκη κατανόησης της μεγάλης αύξησης στηναπήχηση των απόψεων της ακροδεξιάς και τη σημασία της συλλογικής αντίστασης και τηςεπανεφεύρεσης των αφηγήσεων γύρω από το συνανήκειν, την αλληλεγγύη και την χαρά ωςαντισταθμίσματα της απαισιοδοξίας και της παραίτησης. Το βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε στατέλη του 2024 στη Γαλλία (με τίτλο «Résister») και έχει πουλήσει ήδη πάνω από 400χιλιάδες αντίτυπα, έχει ως επίκεντρο τη Γαλλία και το σοκ της κατακόρυφης ανόδου της Λεπένστις ευρωεκλογές και τον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών, ενώ κάνει και μια ευρύτερηαναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στο τέλος του βιβλίου, ησυγγραφέας αναφέρεται στην προοπτική εύρεσης νέων τρόπων αντίστασης μέσα από τησυμμετοχή και τη συλλογική δράση των πολιτών, τον ρόλο των σύγχρονων μέσων ενημέρωσηςκαι της δημοσιογραφίας στην αναζωογόνηση του καθημερινού, δημοκρατικού διαλόγου και τηςδιαβούλευσης. Το 2026 κατέστησε σαφές από τις πρώτες ημέρες ότι οι συζητήσεις για τους κινδύνους τηςανόδου της ακροδεξιάς παγκοσμίως δεν είναι γραφικές, ότι τα φαινόμενα δεν απατούν, αλλάβρίσκονται μπροστά μας, πόσο δε μάλλον, μπροστά στις οθόνες μας. Ένα καθημερινόσκρολάρισμα στα social media, είναι αρκετό έως ότου δούμε ξαφνικά το βίντεο της δολοφονίας της Reneé Good από τον ICE, την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ. Το βίντεο διαδίδεται μέσα σε λίγες ημέρες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, η ομάδα του ICE βρισκόταν σε «αυτοάμυνα». Βεβαίως, η ύπαρξη της ακροδεξιάς στο προσκήνιο του πολιτικού χώρου είναι πλέον καθημερινήκαι απολύτως κανονικοποιημένη. Για την ακρίβεια, μπορεί να θεωρηθεί άστοχη η χρήση τωνλέξεων «άνοδος» – «ανάδυση». Ο πολιτικός χώρος της ακροδεξιάς δεν βρίσκεται απλά στην περίοδο ανόδου, αλλά στην βαθμιαία απόκτηση θέσεων εξουσίας και τον σχηματισμό κυβερνήσεων. Η ακροδεξιά συμπυκνώνει σε γενικές γραμμές το σύνολο των πολιτικών αυτών ομάδων που, παρά τις διαφορές που έχουν, διέπονται από κοινές αντιλήψεις: έντονο εθνικισμό, περιφρόνηση των δημοκρατικών αρχών και υποστήριξη αυταρχικών πρακτικών, ετεροφοβία, απόρριψη της μετανάστευσης και της πολυπολιτισμικότητας, απόρριψη του αυτοπροσδιορισμού των κοινωνικών ταυτοτήτων. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά η Χάνα Άρεντ στο έργο της «Οι απαρχές του Ολοκληρωτισμού»(1951), ο μεγάλος κίνδυνος είναι η αδυναμία μας να αναγνωρίσουμε έγκαιρα αυτή τη ριζική νέαδιαμόρφωση ενός αυταρχικού ρεύματος που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Από τη μια, ο χαρακτηρισμός της κατάστασης ως (προ)φασιστικής – νιώθοντας αμηχανία με το άκουσμα της λέξης – ρισκάρει να ακούγεται «γραφικός», οδηγώντας στην απομάκρυνση του κόσμου από το θέμα «γιατί υπερβάλλουμε». Από την άλλη, η αποσιώπηση στις εξελίξεις και η παραίτηση είναι πράξεις αφέλειας και οδηγούν σε αδιέξοδο και απόγνωση, πλαίσιο στο οποίο ευδοκιμούν οι απόψεις αυτές. Σύμφωνα με την Σαλομέ Σακέ, σημαντικές ενδείξεις είναι ήδη εμφανείς και μπορούν να αναγνωριστούν στον πυρήνα της ανόδου της ακροδεξιάς. Πολλά από αυτά που για πολλά χρόνια χαρακτήριζαν ένα σκοτεινό παρελθόν και βρήκαν καταφύγιο μόνο σε ένα μέρος περιθωριακών ομάδων ακραίων απόψεων, σήμερα εμφανίζονται ως διακριτά στοιχεία στην πολιτική του Πρόεδρου των ΗΠΑ. Κεντρικό παράδειγμα, η δράση του ICE εντός των ΗΠΑ. Μέσα σε όλα αυτά, η καθημερινότητα μας βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο μεταξύ brainrot/χρόνιας υπερκόπωσης και ψηφιακής αυταπάτης. Αναζητούμε την κοινή λογική, εκείνη στην οποία μπορούμε να βασιστούμε μέσα σε ένα αχανή κόσμο δεδομένων και διασπάσεων προσοχής. Μπορεί το συμβάν της δολοφονίας της Γκουντ να έλαβε χώρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά ζώντας σε μια τόσο «συνδεδεμένη» κοινωνία, αποτελεί ένα κοινό ψηφιακό βίωμα. Το ερώτημα είναι αν τα ψηφιακά βιώματα είναι αρκετά για να μας κινητοποιήσουν να προβάλλουμε αντίσταση στην έλευση φοβικών αντιλήψεων στοχοποίησης και αποκλεισμού, απόρριψης της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και των δημοκρατικών αξιών. Τα social media, με τον τρόπο που είναι δομημένα, δημιουργώντας αλγοριθμικά echo chambers, ίσως να μας οδηγούν στην αντίθετη κατεύθυνση. Αντί να κινητοποιούν τα δημοκρατικά echo chambers, τα αποθαρρύνουν όλο και περισσότερο. Παρά το απαισιόδοξο κλίμα που επικρατεί παγκοσμίως, οι δύο προσεγγίσεις, τόσο του Σαντέλ,όσο και της Σακέ, τονίζουν ότι τώρα είναι η στιγμή να κινητοποιηθούμε, ως ενεργοί πολίτες,καθώς ανοίγει ένας παγκόσμιος διάλογος, που μας αφορά όχι μόνο σε εθνικό, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σχετικά με την ανάγκη εύρεσης «δημοκρατικών καινοτομιών», οι οποίες θαεπιτρέψουν την πιο άμεση συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση μιας νέας κοινής βάσηςαλληλοκατανόησης, συνύπαρξης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στοίχημα και Αθλητισμός: Όταν το χρήμα αλλάζει το νόημα του παιχνιδιού

Στοίχημα και Αθλητισμός: Όταν το χρήμα αλλάζει το νόημα του παιχνιδιού Γράφει η Νεφέλη Χαμουδοπούλου Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Πόσοι άνθρωποι στον περίγυρό σου (ή ακόμα και εσύ ο ίδιος/η ίδια) παίζουν τυχερά παιχνίδια και πιο συγκεκριμένα στοίχημα, έως και σε καθημερινή βάση; Πιστεύω πολλοί. Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας έρευνας, αλλά αποτέλεσμα καθημερινής συναναστροφής και τριβής με τον έξω κόσμο στις μέρες μας. Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού είναι ένα φαινόμενο το οποίο έχει κατακλύσει την καθημερινότητά μας και ας μην το καταλαβαίνουμε. Πόσες φορές έχεις ακούσει να λένε τις φράσεις “κουβά”, “χ”, “διπλό”, “άσο”; Υποθέτω πολλές. Και δυστυχώς σε όλες τις ηλικίες.  Πού Συναντάμε τη Στοιχηματική Βιομηχανία; Οι στοιχηματικές εταιρείες κάθε χρόνο παγκοσμίως βιώνουν μια άνθηση, με κύκλο εργασιών δισεκατομμυρίων ευρώ. Είναι χορηγοί σε μεγάλες ομάδες (π.χ. ΑΕΛ Novibet), σε μεγάλες διοργανώσεις (π.χ. Κύπελλο Ελλάδας Betsson) και πρωταθλήματα (Π.χ. Stoiximan Superleague), καταφέρνοντας κατά αυτό τον τρόπο να κάνουν ακόμα γνωστότερη την ύπαρξή τους σε όλο τον κόσμο. Η πρόσβαση στο στοίχημα είναι εύκολη. Η αγωνία ελκυστική. Και η προοπτική εύκολου κέρδους, ειδικά σε περιόδους οικονομικής ανασφάλειας, δελεαστική. Είναι η πιο νορμαλοποιημένη μορφή «τζόγου» και αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο διαδεδομένα κοινωνικά φαινόμενα. Από τα πρακτορεία της γειτονιάς έως τις ψηφιακές πλατφόρμες που λειτουργούν σε διεθνές επίπεδο, το αθλητικό στοίχημα έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι Κίνδυνοι Όπως συμβαίνει με όλα τα τυχερά παιχνίδια, απαιτείται μέτρο -ένα όριο που συχνά ξεπερνιέται. Το αποτέλεσμα είναι να προκύπτουν οικονομικά προβλήματα, τα οποία επηρεάζουν τον άνθρωπο ως μονάδα, αλλά και το οικογενειακό και κοινωνικό του περίγυρο. Το στοίχημα από αθώα διασκέδαση γεμάτη αδρεναλίνη και αγωνία, μπορεί να μετατραπεί σε έναν φαύλο κύκλο ματαιότητας και απώλειας. Βεβαίως οι περιπτώσεις αυτές είναι πιο ακραίες, αλλά όχι και τόσο σπάνιες όσο μπορεί να νομίζουμε. Εμπορευματοποιημένος Αθλητισμός Η σχέση των στοιχηματικών εταιριών με τον αθλητισμό ενισχύει την εμπορευματοποίηση του αθλητικού θεάματος. Το αποτέλεσμα; ο αγώνας παύει να έχει μόνο ψυχαγωγική αξία και αρχίζει πλέον να έχει και χρηματική, για εκατομμύρια παίκτες, αθλητές και ομάδες παγκοσμίως. Αυτή η πραγματικότητα έχει δύο πλευρές. Ένα τεράστιο ποσό εσόδων που λαμβάνουν επαγγελματίες αθλητές, έρχεται από τις εταιρείες αυτές. Η συνεισφορά τους είναι αδιαμφισβήτητη και πλέον απαραίτητη, πόσο μάλλον στην Ελλάδα που οι στοιχηματικές εταιρείες αποτελούν τους κύριους χορηγούς και χρηματοδότες αθλητών και ομάδων. Κατά αυτό τον τρόπο ενισχύεται ο εγχώριος αθλητισμός, γίνεται όλο και πιο γνωστός παγκοσμίως και βοηθάει τους νέους αθλητές να μπορέσουν να ακολουθήσουν την επαγγελματική τους πορεία έχοντας πόρους από τους οποίους μπορούν να βιοποριστούν, να εξελιχθούν και να προωθήσουν την ελληνική αθλητική πραγματικότητα σε κάθε επίπεδο. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι αυτό του Λευτέρη Πετρούνια, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει στο πλάι του την ελληνική στοιχηματική εταιρεία «Stoiximan», για την οποία έχει μιλήσει και ο ίδιος σε συνεντεύξεις του με τα καλύτερα λόγια αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «είναι πρώτα σύμμαχος και μετά χορηγός», αποδεικνύοντας πως η χορηγία δεν είναι αποκλειστικά αρνητική· το πρόβλημα προκύπτει όταν το οικονομικό συμφέρον υπερκαλύπτει τον αθλητικό σκοπό. Βεβαίως, αυτή η πραγματικότητα ελλοχεύει και κινδύνους. Η ακεραιότητα των αγώνων πολλές φορές τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς το οικονομικό συμφέρον μπαίνει μπροστά από το «ευ αγωνίζεσθαι» και δημιουργεί κίνητρα χειραγώγησης αποτελεσμάτων και πολλές φορές συμμετοχή αθλητών και προπονητών σε οικονομικά σκάνδαλα. Αυτή η πραγματικότητα αφορά κυρίως ομαδικά αθλήματα, όπως ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Και βεβαίως εδώ «μπαίνει στο παιχνίδι» και ο παράνομος στοιχηματισμός. Ένα από τα πιο σοκαριστικά γεγονότα του τελευταίου μήνα που επιβεβαιώνει τα παραπάνω είναι η φυλάκιση παικτών της Φενερμπαχτσέ και της Γαλατασαράι για παράνομο στοιχηματισμό. Με την ίδια κατηγορία, αλλά και για «στήσιμο» αγώνων συνελήφθησαν επίσης διαιτητές, αθλητικοί σχολιαστές αλλά και πρόεδροι ομάδων τουρκικού ποδοσφαίρου. Επιπλέον είναι γνωστό πως ο σύγχρονος αθλητισμός αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως προϊόν παρά ως αθλητικό θέαμα. Κατά αυτό τον τρόπο οι σχέσεις ανάμεσα σε φιλάθλους και συλλόγους μετατρέπονται σε πελατειακές σχέσεις. Οι φίλαθλοι λειτουργούν ως καταναλωτές και οι σύλλογοι/ομάδες ως εταιρείες, ενώ πιο σημαντικό είναι ότι οι αθλητές αντιμετωπίζονται ως κινούμενα εμπορεύματα. Μην ξεχνάμε την πιο ακριβή μεταγραφή όλων των εποχών, εκείνη του Βραζιλιάνου Νεϊμάρ στην Γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα, Παρί Σεν Ζερμέν, αξίας 222 εκατομμυρίων ευρώ.  Βεβαίως, η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού έχει και επιπτώσεις που είναι πολύ πιο κοντά στον απλό πολίτη, καθώς για να παρακολουθήσει κάποιος, ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου κάποιας γνωστής ομάδας, χρειάζεται αρκετά χρήματα για να μπορέσει να κλείσει τη θέση του στο γήπεδο, να έχει ήδη αγοράσει κάρτα φιλάθλου και ιδανικά να έχει ήδη αγοράσει εισιτήρια διαρκείας αξίας εκατοντάδων ευρώ. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις όσο εύκολη είναι η πρόσβαση στο στοίχημα, τόσο πιο δύσκολη είναι η πρόσβαση στο αθλητικό θέαμα, ειδικότερα όταν μιλάμε για κάποια μεγάλη διοργάνωση ή κάποια πολύ γνωστή ομάδα.  Σε μία εποχή όπου το χρήμα καθορίζει τις περισσότερες πτυχές της κοινωνικής μας ζωής, ο αθλητισμός οφείλει να προστατεύει τον κοινωνικό αλλά και παιδαγωγικό του ρόλο. Το στοίχημα, οι εταιρείες και τα τεράστια χρηματικά ποσά που κινούνται γύρω από τον αθλητισμό, δεν πρέπει να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του, καθώς ο αθλητισμός δεν είναι εμπόρευμα. Αποτελεί χώρο έκφρασης αξιών, συλλογικότητας, ενότητας και δικαιοσύνης και όχι απλώς ένα ακόμα πεδίο οικονομικής εκμετάλλευσης.