ΑΧΑΡΝΕΣ: Υπάρχει χώρος για τη νέα γενιά στην πόλη;
Γράφει η Θεοδώρα Δίελα
Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά
Γειτονιές, Πολίτες, Βίωμα
Μεγαλώνοντας στις Αχαρνές πολλές φορές ήταν σαν να ζεις σε δύο διαφορετικούς κόσμους ταυτόχρονα. Είναι ένας αρκετά μεγάλος και σύνθετος δήμος με διαφορετικές εικόνες από γειτονιά σε γειτονιά. Όμως, πίσω από την εικόνα μιας περιοχής υπάρχει μια πόλη γεμάτη ανθρώπους, ιστορίες και δυνατότητες που σπάνια ακούγονται. Πολλοί στέκονται στη βίαιη και εγκληματική εικόνα της περιοχής, γεγονός που νιώθω πως πληγώνει μεγαλύτερους ανθρώπους που πρόλαβαν να ζήσουν και να κρατήσουν μια ομορφότερη ανάμνηση της περιοχής. Για αυτούς τους ανθρώπους ίσως η μόνη ελπίδα να ξανά ζωντανέψουν αυτές οι αναμνήσεις είναι οι νέοι κάτοικοι, η νέα γενιά.
Μέσα από τις ιστορίες των παππούδων μας, ακόμα και των γονιών μας, αναβιώνουμε μια διαφορετική πλευρά της πόλης που καταλήγουμε να νοσταλγούμε. Αυτό το συναίσθημα θα έπρεπε να γίνει κίνητρο ώστε να χτίσουμε ξανά μια πόλη πιο ανθρώπινη. Το μέλλον μιας πόλης δεν πρέπει να στέκεται μόνο στα έργα και τις επενδύσεις, αλλά και στις σχέσεις που δημιουργούνται μέσα στις γειτονιές και στους χώρους που μεγαλώνουμε και μας διαμορφώνουν. Συνεπώς, οι πολίτες και ιδίως οι νέοι πολίτες πρέπει να έχουν λόγο στο πως διαμορφώνεται το μέλλον της πόλης τους.
Παρ’ όλα τα “πρέπει”, οι πολίτες σπάνια νιώθουν πως μπορούν να έχουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση της καθημερινότητας τους. Ακούμε συχνά το στερεότυπο πως «οι νέοι δεν ασχολούνται με τα κοινά», το πραγματικό ερώτημα όμως είναι αν τους δόθηκε ποτέ ο χώρος για να συμμετάσχουν. Όχι τόσο στην πολιτική αλλά στα απλά, καθημερινά πράγματα, όπως η οργάνωση δράσεων, η ελεύθερη έκφραση της άποψης για τη γειτονιά στην οποία ζει, για τις ανάγκες και τα προβλήματα που παρατηρεί αλλά και στην διατύπωση προτάσεων και ιδεών. Αν δεν υπάρχει τίποτα από αυτά η αίσθηση του «δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα» μεγαλώνει.
Ως κάτοικος Αχαρνών και μέρος της νέας γενιάς, πιστεύω πως οι Αχαρνές του 2030 χρειάζονται τη νέα γενιά η οποία έχει την δυνατότητα να γίνει ένα ενεργό κομμάτι της πόλης και ο λόγος της να έχει βάρος. Αν θέλουμε μια πόλη πιο ανθρώπινη και πιο ζωντανή χρειάζεται να δοθεί πραγματικός χώρος στη φωνή των νέων μέσω ανοιχτών συζητήσεων, πρωτοβουλιών και δράσεων που θα τους επιτρέπουν να εκφράσουν τις ιδέες και τις ανησυχίες τους, κάτι που δημιουργεί και μια πιο άμεση σχέση ανάμεσα στον δήμο και στους κατοίκους. Ισχυρό παράδειγμα που δείχνει ότι η συμμετοχή των νέων μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη είναι τα δημοτικά συμβούλια νέων που έχουν ιδρυθεί σε πολλούς δήμους της Ελλάδας, με στόχο οι νέοι να συνεργάζονται με τη δημοτική αρχή και να συμμετέχουν στις αποφάσεις και τις δράσεις της πόλης.
Υπό αυτές τις συνθήκες μπορώ να οραματιστώ μια πόλη που μπορεί να μην είναι τέλεια, αλλά οι άνθρωποι της θα συνεργάζονται για το κοινό καλό. Είτε πρόκειται για ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια, τις συγκοινωνίες και τις υποδομές, είτε για χώρους δημιουργίας, έκφρασης και συλλογικής δράσης. Οι νέοι δεν πρέπει να είναι απλοί θεατές της πόλης, αλλά ενεργό κομμάτι της. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι που έχουν ανησυχίες, ιδέες και διάθεση να συμβάλουν ώστε να χτιστεί ένα καλύτερο μέλλον για την πόλη, αρκεί να νιώσουν πως η φωνή τους μπορεί να ακουστεί, καθώς και ότι η πόλη τους ανήκει.
Το 1ο τεύχος του Συμμετοχικού Περιοδικού Νέων με τίτλο «Ζωή στην πόλη» είναι διαθέσιμο online:
