Γυναικοκτονίες στην Ελλάδα: μία σιωπηρή ή κραυγαλέα «πανδημία»;

Γυναικοκτονίες στην Ελλάδα:μία σιωπηρή ή κραυγαλέα «πανδημία»; Γεγονότα που σοκάρουν, γυναίκες θύματα που μετατράπηκαν σε αριθμούς. γράφει η Χριστιάννα Αντωνοπούλου Τεσσέρη Τα στατιστικά και οι μελέτες συγκλονίζουν Οι γυναικοκτονίες στην Ελλάδα αποτελούν για κάποιους μία σιωπηρή «πανδημία», πουδιαπερνά με ταχύτητα φωτός την κοινωνία μας, ενώ για άλλους κραυγαλέα εγκλήματα πουαφήνουν πίσω τους νεκρούς ανθρώπους και τις οικογένειες τους να βρίσκονται κάτω από τοβαρύ και μαύρο πέπλο του πένθους. Αυτά τα κακουργήματα κληροδοτούν ταυτόχρονα καιένα βίωμα απώλειας σε κάθε ενσυναίσθητο πολίτη της χώρας. Οι φόνοι κατά των γυναικώνέρχονται να αποκαλύψουν την βαθιά ριζωμένη πατριαρχία, καθώς και απαρχαιωμέναστερεότυπα που εξακολουθούν να ταλανίζουν βάναυσα τον Ελληνικό λαό. Παρά τις δυνατέςφωνές των μητέρων των εκλιπόντων, όπως και ολόκληρου του γυναικείου φύλου πουαιτούνται αλλαγές αλλά και δικαίωση, τα στατιστικά και οι έρευνες που λαμβάνουν χώρα«φωνάζουν» ισχυρότερα. Σε διάστημα τεσσάρων χρόνων, από το 2020 μέχρι το 2024, καταγράφηκαν 80γυναικοκτονίες στη χώρα (kathimerini.gr), με το 2024 να τονίζει 15 υποθέσεις οι οποίεςκλόνισαν το πανελλήνιο. Αναφέρεται, εξίσου, ότι το 2024 οι σημειωμένες περιπτώσειςενδοοικογενειακής βίας αυξήθηκαν θεαματικά, με τις αρχές να κάνουν λόγο για 18.427συμβάντα, από τα οποία τα 15.571 είχαν ως θύματα τις γυναίκες (tovima.gr),(ertnews.gr).Παρατηρώντας παλαιότερες χρονολογίες, από το 2010 έως το 2023αποτυπώθηκαν στο χαρτί 174 δολοφονίες γυναικών στη χώρα (thetoc.gr).Ενδιάμεσα, το 2021 οι ανθρωποκτονίες γυναικών μέσα στο σπίτι πλησίασαν τις 30 σεαριθμό, που σήμανε sos στην Ελλάδα. Τα τραγικά πρόσωπα των θυμάτων που στιγματίζουν Οι δολοφόνοι τους στέρησαν βάναυσα την ομορφιά, τη νιότη και τη ζωή· τα όνειρα και οιστόχοι τους χάθηκαν πρόωρα και αιφνιδιαστικά. Όλες αυτές οι γυναίκες δεν επέλεξαν ναγίνουν σύμβολα, όμως κατέληξαν άθελά τους να γίνουν οι πρωταγωνίστριες μιας συνθήκηςπου θυμίζει αρχαία τραγωδία. Ένα από αυτά τα αγγελικά πρόσωπα ήταν η ΕλένηΤοπαλούδη, τεταρτοετής φοιτήτρια, η οποία βιάστηκε και έπεσε νεκρή από τα χέρια δυοανδρών στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2018,σε ηλικία 21 ετών. Η Καρολάιν Κράουτς, ηλικίας 20 χρονών δολοφονήθηκε στα Γλυκά Νερά τον Μάιο του 2021, από τον πιλότο σύζυγοτης, που όπως λέγεται την αιφνιδίασε ενώ κοιμόταν. Η Γαρυφαλλιά Ψαράκου έπεσε εξίσου θύμα δολοφονίας από τον σύντροφο της στην Φολέγανδρο, ο οποίος την έριξε από μεγάλο υψόμετρο στα βράχια μιας παραλίας, όπου πνίγηκε. Όπως είχε ειπωθεί από την ιατροδικαστική: «Την χτύπησε και την έσερνε στα βράχια.». Μία ακόμη υπόθεση πουταρακούνησε το ευρύ κοινό ήταν εκείνη της 28χρονης Κυριακής Γρίβα, η οποία βρήκετραγικό θάνατο έξω από το ΑΤ Αγίων Αναργύρων τη 1η Απριλίου του 2024,από τον πρώηνσύντροφο της που της είχε στήσει καρτέρι εκεί. Λίγο νωρίτερα, όταν η ίδια ζήτησε από τηνΆμεση Δράση την μεταφορά της στο σπίτι με περιπολικό, φοβισμένη από τις απειλές τουπρώην της, ένας αστυνομικός της απάντησε: «Το περιπολικό δεν είναι ταξί», γεγονός πουδείχνει την ανικανότητα του συστήματος και των αρχών να προφυλάξουν εμπράκτως όλα ταμέλη της κοινωνίας. Η ελπίδα να γίνει πράξη για μια Ελλάδα χωρίς έμφυλη βία Η εξάλειψη κάθε μορφής βίας και συνάμα της γυναικοκτονίας έχει ως βασική προϋπόθεσητην δημιουργία συντονισμένων κινήσεων προς πάσα κατεύθυνση. Σε πρώτη φάση, το νομικόσύστημα οφείλει να εισάγει τον όρο «γυναικοκτονία». Η νόμιμη αναγνώριση του λόγου τηςπράξης της δολοφονίας θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο αλλά και βασικό βήμα για τηνεπίτευξη της αντιμετώπισης του σοβαρού αυτού φαινομένου, ξεριζώνοντας το από την ρίζα. Μέσα από την ενημέρωση του κοινωνικού συνόλου σχετικά με τις πρώτες ενδείξειςέμφυλης βίας και μίσους, καθώς και μέσω της ουσιαστικής στήριξης των θυμάτων –ιδίωςαπό τις αρμόδιες αρχές– καθίσταται εφικτή η πρόληψη τέτοιων κοινωνικώνπαθογενειών. Παράλληλα, ενισχύεται η ευαισθητοποίηση και η αποθάρρυνση πιθανώνδραστών, ενώ κατοχυρώνεται η παραδειγματική τιμωρία όσων έχουν ήδη διαπράξει τέτοιεςπράξεις. Κυρίως, πρέπει να γίνουν προσπάθειες ώστε να βοηθηθούν με την κατάλληληφροντίδα, με ψυχολογική, υγειονομική και νομική συμπαράσταση τα θύματακακοποίησης, να απομακρυνθούν από τους ανθρώπους που ενδεχομένως να τιςδολοφονούσαν και να μην θρηνήσει η Ελλάδα άλλες γυναίκες. Καλό θαήταν, επιπρόσθετα, να ιδρυθούν περισσότερες δομές/κέντρα στήριξης για τα θύματα έμφυληςβίας και γραμμές βοήθειας, που είναι το ίδιο καθοριστικές στην προστασία του γυναικείουφύλου. Είναι καθήκον της πολιτείας και των όλων των αρμόδιων φορέων να διασφαλίσουν ότι τοδικαίωμα της κάθε γυναίκας να ζει ελεύθερα και χωρίς φόβο μπορεί να γίνει πράξη.

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΝΤΕΙΟΝ!

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΝΤΕΙΟΝ! Παρασκευή 30 Μαΐου 2025 /  9:30π.μ  Το Ράδιο Πάντειον φιλοξενεί αυτή την  Παρασκευή μια φωνή που δεν πρέπει να σιωπήσει . Η Μαρία Καρυστιανού , μητέρα της Μάρθης  που χάθηκε στην τραγωδία των Τεμπών και πρόεδρος του Συλλόγου των Πληγέντων « Τέμπη 2023» , έρχεται στο «Ευ Πολιτεύεσθαι » για μια συζήτηση γεμάτη νόημα , αλήθεια και ευθύνη .  Στο μικρόφωνο μαζί της ο Δημήτρης Μυρογιαννης , θα ξεδιπλώσουν θέματα που δεν πρέπει να ξεχαστούν : η τραγωδια των Τεμπων , ο αδιάκοπος αγώνας  για δικαιοσύνη  και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για παραπομπή του πρώην Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών , Κώστα Καραμανλή , μόνο για πλημμέλημα , και την αιχμηρή απάντηση της  Η συζήτηση  θα αγγίξει και την στάση της Ελλάδας απέναντι στην ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα -και την πολιτική ντροπή της σιωπής , όπως η ίδια δήλωσε δημόσια . Η επιστροφή της Μαρίας Καρυστιανού στο Παντειο Πανεπιστήμιο δεν είναι μια απλή παρουσία . Είναι επιστροφή σε έναν χώρο που τον τελευταίο καιρό έχει μετατραπεί σε τόπο ζωντανής μνήμης και πολιτικής ευθύνης . Τον Μάρτιο , το Πάντειο  φιλοξένησε μια μαζική εκδήλωση αφιερωμένη στην Τραγωδία των Τεμπών , με ισχυρή φοιτητική συμμετοχή και σαφές μήνυμα : Να μην συγκαλυφθεί τίποτα.  Λίγες μέρες πριν , τη Δευτέρα 27 Μαΐου , πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για την Παλαιστίνη  , σε μια συγκυρία διεθνούς σιωπής , όπου οι φοιτητές επέλεξαν να σταθούν απέναντι στην αδικία .  Αυτές οι στιγμές δεν είναι απλώς ημερομηνίες . Είναι πολιτικά γεγονότα . Είναι η απόδειξη ότι το Πάντειο παραμένει παρόν , ζωντανό και ανήσυχο .  Η Μαρία Καρυστιανού δεν έρχεται  απλώς να μιλήσει . Έρχεται για να ακουστεί . Συντονιστείτε στο Ράδιο Πάντειον – τη φωνή του Παντείου Πανεπιστημίου!

Γυναικείος Ακρωτηριασμός: Παράδοση ή Παραβίαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;

γράφει η Αναστασία Ζόμπολα Γυναικείος Ακρωτηριασμός: Παράδοση ή Παραβίαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; Ο γυναικείος ακρωτηριασμός (female genital mutilation – FGM) είναι μια παραδοσιακήπρακτική που συναντάται κυρίως σε περιοχές της Αφρικής και της Ασίας καιπεριλαμβάνει τη μερική ή ολική αφαίρεση των εξωτερικών γεννητικών οργάνων τωνκοριτσιών, χωρίς καμία ιατρική αναγκαιότητα. Αν και προβάλλεται συχνά ως πολιτισμικόή θρησκευτικό έθιμο, η διεθνής κοινότητα το αναγνωρίζει ξεκάθαρα ως παραβίαση τωνθεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η προέλευση της πρακτικής εντοπίζεται στην Αρχαία Αίγυπτο, ενώ με την πάροδο τωναιώνων επεκτάθηκε σε ευρύτερες περιοχές. Στις κοινότητες όπου εφαρμόζεται, συχνάπαρουσιάζεται ως αναγκαία διαδικασία για τη διασφάλιση της αγνότητας και τηνκοινωνική αποδοχή της γυναίκας, ενώ παράλληλα συνδέεται άμεσα με τη δυνατότηταγάμου και την ενσωμάτωσή της στο κοινωνικό σύνολο. Ωστόσο, οι επιπτώσεις είναι εξαιρετικά επιζήμιες. Σωματικά, οι γυναίκεςαντιμετωπίζουν έντονο πόνο, σοβαρή αιμορραγία, μολύνσεις, προβλήματα στηνούρηση, επιπλοκές στον τοκετό και σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμη και θάνατο. Σεψυχολογικό επίπεδο, παρατηρούνται συχνά μετατραυματικό στρες, άγχος, κατάθλιψηκαι σεξουαλική δυσλειτουργία. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μέθοδο ελέγχου τηςγυναικείας σεξουαλικότητας, η οποία ενισχύει τις έμφυλες ανισότητες και ενδυναμώνειτη πατριαρχία. Η στάση της διεθνούς κοινότητας απέναντι στον γυναικείο ακρωτηριασμό είναιξεκάθαρη. Η Σύμβαση για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Διάκρισης κατά των Γυναικών(CEDAW), η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και το Πρωτόκολλο της Μαπούτοαπαιτούν την άμεση εξάλειψή του, ενώ οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (στόχος5) στοχεύουν στην πλήρη κατάργησή του μέχρι το 2030. Ωστόσο, η εφαρμογή τωνσχετικών νόμων δεν είναι παντού εύκολη υπόθεση, λόγω της κοινωνικής αποδοχής τουεθίμου, της έλλειψης πόρων και της απουσίας πολιτικής βούλησης. Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός πως ορισμένες κοινότητες υιοθετούν πλέον μη βίαιες«τελετές μετάβασης», οι οποίες διατηρούν τον πολιτισμικό τους χαρακτήρα χωρίς ναβλάπτουν τα κορίτσια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν κοινότητες στην Κένυακαι την Ουγκάντα, όπου τέτοιες τελετές αντικαθιστούν τον FGM με σύμβολαενηλικίωσης και κοινωνικής αποδοχής. Σημαντικό ρόλο στη σταδιακή εξάλειψη της πρακτικής έχουν διαδραματίσει διεθνείς καιτοπικοί οργανισμοί, οι οποίοι προσφέρουν ενημέρωση, νομική υποστήριξη καιεπαγγελματική κατάρτιση στις ίδιες τις γυναίκες που παλαιότερα την εφάρμοζαν. Μέσωπρογραμμάτων εκπαίδευσης, αυτές οι γυναίκες όχι μόνο σταματούν να την εκτελούναλλά συχνά αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο στην καταπολέμησή της μέσα στις ίδιες τους τιςκοινότητες. Ο γυναικείος ακρωτηριασμός δεν είναι απλώς μια τοπική συνήθεια. Είναι μιακαταστρεπτική πρακτική που βλάπτει σοβαρά την υγεία, την αυτονομία και τηναξιοπρέπεια των γυναικών. Η εξάλειψή του δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με νόμουςκαι διεθνείς συμβάσεις. Απαιτεί βαθιά κοινωνική αλλαγή, συνεχή εκπαίδευση καισυμμετοχή των ίδιων των κοινοτήτων στη δημιουργία εναλλακτικών πολιτισμικών πλαισίων — πλαισίων χωρίς βία, καταναγκασμό και διακρίσεις.

Η οργουελική πρόκληση του Προσωπικού Αριθμού

Γράφει ο Γιώργος Καφεντζής Η ανακοίνωση των κυβερνητικών εκπροσώπων για τον υποχρεωτικό Προσωπικό Αριθμό, ο οποίος θα αντικαταστήσει άμεσα αριθμούς όπως ο ΑΜΚΑ και το ΑΦΜ, με μια πρώτη ματιά δείχνει σαν μια λύση στο βαθύ, περίπλοκο και μακροχρόνιο πρόβλημα της γραφειοκρατίας. Τουλάχιστον έτσι ευαγγελίζεται η κυβέρνηση.  Σε μια δεύτερη, περισσότερο Οργουελική,  ανάγνωση όμως, θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να ασχοληθούν νομικοί, πολιτικοί επιστήμονες, κοινωνιολόγοι για τους κινδύνους που ελλοχεύει  ένα τέτοιο μέτρο. Θα μπορέσει μακροπρόθεσμα να αποτελέσει ένα αντικοινωνικό, αντιδημοκρατικό μέσο αποκλεισμού των αντιφρονούντων της εκάστοτε επικρατούσας τάξης/ιδεολογιας ; Με κυρώσεις, αποκλεισμούς από δημόσιες υπηρεσίες, αγαθά και δικαιώματα. Κρίνοντας άλλωστε από το γενικότερο παγκόσμιο κλίμα στην μεταδημοκρατική περίοδο που ζούμε ,τα πράγματα μόνο ευοίωνα δεν προβλέπονται. Ο Βασίλης είχε τραγουδήσει: «Το νούμερό μου είναι σ’ όλα τα χαρτιά Ταυτότητα λεφτά κλειδιά και άδεια»

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΣΥΡΙΖΑ ΣΩΚΡΑΤΗ ΦΑΜΕΛΛΟ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΣΥΡΙΖΑ ΣΩΚΡΑΤΗ ΦΑΜΕΛΛΟ γράφει η Βανέσα Ντραγκίτσιου Σε μια εκτενή και πολιτικά φορτισμένη συζήτηση εφ’όλης της ύλης ,που πραγματοποιήθηκε  στο «ΕυΠολιτεύεσθαι » , την Παρασκευή 23 Μαΐου 2025 , ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ , Σωκράτης  Φάμελλος , τοποθετήθηκε με σαφήνεια για τα κρίσιμα ζητήματα της επικαιρότητας : το Παλαιστινιακό , την υπόθεση των Τεμπων , τη βιωσιμότητα των κομματικών μέσων ενημέρωσης και τη βία στα πανεπιστήμια . Παράλληλα άναφερθηκε και στο προσωπικό του πρόγραμμα και την βαθύτερη σχέση του με την πολιτική .   Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε από τον Δημήτρη  Μυρογιάννη  και την Κυριακή Παραμερίτη  , δευτεροετείς φοιτητές του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου , και μέλη του «Ευ Πολιτεύεσθαι ».  Ξεκινώντας με την πρώτη ερώτηση, η οποία είναι και η πιο επίκαιρη, ζητήθηκε από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να τοποθετηθεί επί του Παλαιστινιακού ζητήματος και να αναφερθεί στη θέση του, αλλά και του κόμματος γενικότερα όσον αφορά την Γενοκτονία της Γάζας. Ο ίδιος ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ το Παλαιστινιακό δεν είναι συγκυριακή υπόθεση αλλά διαχρονική πολιτική και ηθική δέσμευση. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι: «Η λύση του Παλαιστινιακού είναι ο μόνος δρόμος να υπάρξει ασφάλεια σε αυτό το δύσκολο κομμάτι της ανθρωπότητας. Όμως σήμερα έχουμε κάτι πολύ πιο σοβαρό: Στην Γάζα αμφισβητείται η ζωή αυτή καθαυτή . Αμφισβητείται η ζωή αμάχων, η ζωή παιδιών». Στη συνέχεια, ο Σωκράτης Φάμελλος καταγγέλλει την παθητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην έλλειψη ανθρωπιστικής βοήθειας για την Γάζα, λέγοντας μάλιστα ότι : «Έχουμε κυβέρνηση που όχι απλά σιωπά, είναι συνένοχη στο έγκλημα. Η Ελλάδα έπρεπε να είναι από τις πρώτες χώρες που παρέχουν βοήθεια, και όχι μόνο δεν είναι, κινδυνεύει να είναι από αυτές που δεν μιλάνε καν». Ακόμη, ανέφερε ότι το κόμμα του έχει λάβει αρκετές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση  το συγκεκριμένου  ζητήματος ξεκινώντας από την συνάντηση με τον Παλαιστίνιο  Πρέσβη και φτάνοντας μέχρι και το αίτημα για συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας , με σκοπό την βαθύτερη συζήτηση επι του θέματος , η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί την Τρίτη . Επιπροσθέτως , προτάθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ο ερχομός του επικεφαλή της Παλαιστινιακής αποστολής , στην Βουλή ,  με σκοπό να δημιουργηθεί μέσα από την ομιλία του ένα ευρύτερο δίκτυο  υποστήριξης και ενημέρωσης , αίτημα που έκανε γνωστό και στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης ( ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ , Νεα Αριστερά , Πλεύση Ελευθερίας) ώστε να μείνουν ενωμένοι σε αυτή την δύσκολη στιγμή.  Στην συνέχεια , η έμφαση της συζήτησης μετατοπίστηκε στην τραγωδία των Τεμπων και πιο συγκεκριμένα στην πρόταση για συσταση  προανακριτικής επιτροπής που θα κατατεθεί σε λίγες μέρες από τον ΣΥΡΙΖΑ , όπου  ο πρόεδρος ρωτήθηκε  εάν μπορεί να διασφαλίσει ότι δεν πρόκειται για μια επιλεκτική διαδικασία αποποίησης των δικών τους ευθυνών ως κόμμα , και ότι η έρευνα για την δικαιοσύνη θα φτάσει πραγματικά στο βάθος . Στην συγκεκριμένη ερώτηση ο κ.Φαμελλος απάντησε ότι : « Είναι αστείο να λέει η κυβέρνηση ότι για τον θάνατο 57 ανθρώπων φταίει ένας υπουργός που είχε αποχωρήσει εδώ και τέσσερα χρόνια , την στιγμή που προσπαθεί η ίδια να κρύψει τις ευθυνες της . Εμείς λέμε ξεκάθαρα: Να ελεγχθεί και ο Χρήστος Σπιρτζης  – αλλά και  ο κ. Μητσοτάκης. Δεν θα μείνει κανείς εκτός ελέγχου.»   Παράλληλα έθεσε και ένα καίριο αλλά σημαντικό ερώτημα :  « Ποιός έδωσε την εντολή για το μπάζωμα του σημείου του δυστυχήματος;» κάτι το οποίο  σύμφωνα με εκείνον αποτελεί απόπειρα συγκάληψης  .  Μάλιστα δήλωσε ο ίδιος ότι :  «Με το μπάζωμα καταστράφηκαν πειστήρια , δεν μπορούν να δουν αν υπήρχαν φορτία ή όχι ..  Γιατί φοβάται ο κύριος Μητσοτάκης τα ερωτήματα; Θα απαιτήσω τον έλεγχο και στο επίπεδο του πρωθυπουργού. Κανείς δεν πρέπει να μείνει μπροστά από την ελληνική κοινωνία χωρίς να δώσει απαντήσεις.»   Στην τρίτη κατά σειρά ερώτηση , τέθηκε το ζήτημα των οικονομικών εκκρεμοτήτων προς τους εργαζόμενους στα κομματικά ΜΜΕ , στην «Αυγή» και στον «Κόκκινο» όπου ο Σωκρατης Φάμελλος απάντησε ανοιχτά ότι όταν ανέλαβε την ευθύνη του προέδρου , τα μέσα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μη βιώσιμα καθώς υπήρχαν εκατομμύρια χρέη καθώς και ένα τεράστιο έλλειμμα λειτουργίας το οποίο προσπάθησε να  μειώσει .  Πιο συγκεκριμένα δήλωσε ότι : «Έχουμε δώσει απ’ το κομματικό ταμείο χρηματοδότησης στα μέσα που δεν έχουν έσοδα, για να καλύψουν τους μισθούς των εργαζομένων, την περίοδο που θα έχω εγώ τη θέση του προέδρου. Αλλά χρωστάμε όλα τα προηγούμενα, όπως καταλαβαίνετε, τα οποία ήταν ακριβά..». Δεν παρέλειψε, όμως, να αναφερθεί σε ένα σχέδιο βιωσιμότητας που ετοιμάζεται με ενδεχόμενες εξωτερικές συνεργασίες ή ακόμη και έναν δανεισμό. Την αφορμή για την τέταρτη ερώτηση αποτέλεσαν τα περιστατικά βίας που εξελίχθηκαν στον χώρο της Νομικής , όπου ο κ.Φαμελλος ρωτήθηκε  εάν θεωρεί τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ή απλά ως ένας τρόπος επιβολής της σιωπής που μπορεί μακροχρόνια να πλήττει και το αυτοδιοίκητο των ελληνικών δημοσίων πανεπιστημίων . Απαντώντας στην παραπάνω ερώτηση , ο Σωκράτης Φάμελλος δήλωσε ότι : « Προφανώς θα απαντήσουν στους φοιτητές με συρματοπλέγματα και με ΜΑΤ. Στην κοινωνία απάντανε όμως με μείωση χρηματοδότησης και μείωση καθηγητών . Αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν πανεπιστήμια -αυτός είναι ο στόχος τους. Σε κάθε περίπτωση θέλω να πω πολύ απλά ότι η κυβέρνηση υλοποιεί ένα σχέδιο απαξίωσης των ελληνικών δημοσίων πανεπιστημίων , γιατί έχει βάλει σε στόχαστρο το δημόσιο πανεπιστήμιο – και αυτό θέλει να περάσει ως συνταγματική αναθεώρηση» . Συνεχίζοντας μας διαβεβαίωσε ότι υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση παράνομων ενεργειών εντός του πανεπιστημίου  και οτι γι’αυτόν τον λόγο πρέπει να δείχνουμε την εμπιστοσύνη μας στις πρυτανικές αρχές και στο αυτοδιοίκητο. Ως επακόλουθο της προηγούμενης απάντησης ,  ζητήθηκε από τον πρόεδρο  του ΣΥΡΙΖΑ να μας πει την άποψη του σχετικά με τις συζητήσεις που γίνονται περί άρσης μονιμότητας που άπτεται και του άρθρου 103 του Συντάγματος . Ο κ.Σωκρατης Φάμελλος δήλωσε ότι : « Η άρση μονιμότητας είναι η νέα καραμελίτσα του κυρίου Μητσοτάκη επειδή δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις στο πρόβλημα της Παλαιστινης , στο πρόβλημα της Γάζας και της ακρίβειας»  .  Μαλιστα ανέφερε ότι υπάρχει πειθαρχικό δίκαιο το οποίο μπορεί να καταλήξει στην απόλυση του εργαζόμενου , αλλά ότι δεν είναι αυτός ο σκοπός .  Έκλεισε την δήλωση του περί του συγκεκριμένου θεματος λέγοντας οτι :  « Ο κ.Μητσοτακης θέλει να διώξει υπαλληλους. Θέλει να απαξιώσει το δημόσιο , να πληρώνει τα μάρμαρα ο κοσμάκης και ταυτόχρονα να φέρνει ρουσφέτια του στον κόσμο».  Φτάνοντας στο τέλος της συνέντευξης τέθηκαν και άλλες δύο ερωτήσεις , μια από

Τροχαία ατυχήματα:Πόσο ακόμα αίμα στους δρόμους;

Γράφει ο Γιώργος Τασιόπουλος Τροχαία ατυχήματα:Πόσο ακόμα αίμα στους δρόμους; Όλοι, κάποια στιγμή στην ζωή μας, έχουμε ακούσει τα δυσάρεστα νέα για κάποιον γνωστό, φίλο ή συγγενή μας να έχει χάσει την ζωή του στην άσφαλτο. Οι Ελληνικοί δρόμοι είναι γεμάτοι από τέτοιες στενάχωρες αιματηρές ιστορίες και αυτό επιβεβαιώνεται κι από τις στατιστικές έρευνες. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τα οδικά τροχαία ατυχήματα, κατά το έτος 2023,  συνέβησαν 10.553 οδικά τροχαία ατυχήματα, τα οποία προκάλεσαν τον θάνατο ή τον τραυματισμό ανθρώπων παρουσιάζοντας αύξηση κατά 0,6% σε σύγκριση με το 2022, που είχαν συμβεί 10.487 ατυχήματα. Επίσης, ο συνολικός αριθμός των παθόντων στα τροχαία ατυχήματα το 2023 παρουσίασε αύξηση κατά 1,4%, σε σύγκριση με το 2022 (13.461 το 2023 έναντι 13.279 το 2022). Αναλυτικότερα, από τους παθόντες του 2023, καταγράφηκαν 646 νεκροί, 659 βαριά τραυματίες και 12.156 ελαφρά τραυματίες, έναντι 654 νεκρών, 664 τραυματιών και 11.961 ελαφρά τραυματιών σημειώνοντας μείωση κατά 1,2% σε νεκρούς και 0,8% σε βαριά τραυματίες, ενώ αύξηση κατά 1,6% σε ελαφρά τραυματίες. Ένας ακόμη παράγοντας που πρέπει να σημειωθεί είναι η ηλικία των παθόντων. Σύμφωνα με την έρευνα, οι νεκροί κατανέμονται σε ομάδες ηλικιών ως εξής: 0-24 ετών 17,8%, 25-49 ετών 30%, 50-64 ετών 21,7% και άνω των 65 ετών 28,8%. Πρέπει βέβαια να επισημανθεί, όπως φαίνεται κι από το γράφημα, ότι όταν μιλάμε για τροχαία ατυχήματα αναφερόμαστε και σε πεζούς, όχι μόνο σε άτομα που είτε οδηγούν είτε μεταφέρονται. Επιπλέον, η θέση της χώρας μας στο σύνολο των θανατηφόρων ατυχημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι εξίσου δυσάρεστη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, από τα τελευταία στοιχεία των τροχαίων ατυχημάτων που ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC), η Ελλάδα βρίσκεται στην 7η θέση με 59,6 θανάτους ανά εκατομμύριο, δηλαδή 31% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Την τραγική πρωτιά κατέχει η Βουλγαρία, η οποία έχει το υψηλότερο ποσοστό θανάτων από τροχαία δυστυχήματα στην Ευρώπη, με 81,6 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκους, δηλαδή 78% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 45,5 θάνατοι ανά εκατομμύριο κατοίκους. Από την άλλη, η Νορβηγία έχει το χαμηλότερο ποσοστό θανάτων από τροχαία στην Ευρώπη, με μόνο 20 θανάτους ανά εκατομμύριο, λιγότερο από το ήμισυ του μέσου όρου της ΕΕ των 27. Έχουμε αναρωτηθεί όμως ποιες είναι οι αιτίες των τροχαίων ατυχημάτων; Αρκετές. Η κακή ψυχική κατάσταση, η κούραση, η απόσπαση προσοχής, η υπερβολική ταχύτητα, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, η παραβίαση σηματοδότη, οι επικίνδυνοι δρόμοι κ.α. Όπως είναι προφανές, για να μειωθούν -και γιατί όχι να σταματήσουν- τα τροχαία ατυχήματα, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα από την πολιτεία για την προστασία των πολιτών (βελτίωση οδικού δικτύου, τοποθέτηση περισσότερων πινακίδων και σηματοδοτών, καλύτερη ενημέρωση κλπ) κι ακόμη να ενταχθεί και μάθημα στα σχολεία από μικρή ηλικία για την συμπεριφορά στους δρόμους. Τέλος, και εμείς, οι πολίτες, θα πρέπει να τηρούμε τον Κ.Ο.Κ., να φοράμε ζώνη και να είμαστε πιο υπεύθυνοι καθώς είναι η ζωή μας και κάποιες φορές και ανθρώπων που αγαπάμε και δεν θέλουμε να γίνουν ανάμνηση από μια απερίσκεπτη συμπεριφορά μας. Πηγές:ΕΛΣΤΑΤ,drive.gr,skai.gr

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΝΤΕΙΟΝ

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΦΑΜΜΕΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΝΤΕΙΟΝ Αύριο θα πραγματοποιηθεί μια συνέντευξη εφ ‘όλης της ύλης με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ! Το Ράδιο Πάντειον φιλοξενεί αυτή την Παρασκευή μια συνέντευξη που αξίζει να ακουστεί. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, έρχεται στο στούντιο της εκπομπής «Ευ Πολιτεύεσθαι» για μια συζήτηση χωρίς ατζέντα, χωρίς μονόλογο ,με ανοιχτές ερωτήσεις και καθαρές απαντήσεις. Στο μικρόφωνο, ο Δημήτρης Μυρογιάννης και η Κυριακή Παραμερίτη. Μαζί του, θα ανοίξουν θέματα που καίνε: η τραγωδία στα Τέμπη και η συζήτηση για την ανάγκη διερεύνησης ευθυνών, η στάση της χώρας στο Παλαιστινιακό και η πολιτική διάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά και το πού βρίσκεται σήμερα η πρώην αξιωματική αντιπολίτευση, ποια ερωτήματα μένουν ανοιχτά και πώς απαντώνται. Στο επίκεντρο θα βρεθούν επίσης ζητήματα που αγγίζουν τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, όπως το μέλλον της «Αυγής» και του «Κόκκινου», αλλά και όσα αφορούν άμεσα τη φοιτητική κοινότητα: τα πειθαρχικά μέτρα στα πανεπιστήμια, το πώς εφαρμόζονται και τι σηματοδοτούν για την ακαδημαϊκή ζωή. Η συνέντευξη δεν απευθύνεται μόνο στους «ενημερωμένους». Είναι μια ευκαιρία για έναν πολιτικό να απαντήσει, να τοποθετηθεί και να συνομιλήσει με την πραγματικότητα, όπως τη ζει και την παρακολουθεί ένα πανεπιστήμιο. Παρασκευή 23 Μαΐου, στις 10:00 π.μ. Συντονιστείτε στο Ράδιο Πάντειον  ,τη φωνή του Παντείου Πανεπιστημίου.

Brain Drain: Τι σημαίνει πραγματικά;

Brain Drain: Τι σημαίνει πραγματικά; Γράφει η Ευαγγελία Καλτσούδα Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή. Το Brain drain στην Ελλάδα αποτελεί μάστιγα πλέον. Ξέρουμε όμως τι σημαίνει και ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες και οι συνέπειές του; Ξεκινώντας από τον ορισμό του, Brain drain είναι ένας κοινωνικοοικονομικός όρος. Στα ελληνικά μεταφράζεται ως “διαρροή εγκεφάλων” και ουσιαστικά αναφέρεται στη μετανάστευση ανθρώπων με υψηλή μόρφωση, εξειδίκευση και ευφυΐα, σε χώρες του εξωτερικού. Πέρα από την παραδοσιακή ανάλυση του ζητήματος που γίνεται στα πλαίσια του μαθήματος της έκθεσης, στο λύκειο, το φαινόμενο παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον στον κοινωνικοπολιτικό χώρο, με έναν τεράστιο αριθμό κρατών να πασχίζει να το αντιμετωπίσει. Είναι όμως κάτι το οποίο θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «απειλή»; Η αλήθεια είναι, πως παρά το γεγονός ότι μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού δεν γνωρίζει καν για αυτό, ένα μεγάλο ποσοστό των νέων στην Ελλάδα έχει σκεφτεί να φύγει μόνιμα στο εξωτερικό. Κι αυτό είναι αρκετά ανησυχητικό. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία: Από το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού στην ηλικιακή κατηγορία 25-44, το 8,4% μετανάστευσε την περίοδο 2008-2017, και το 4,6% παραμένει ακόμα στο εξωτερικό. To 86,3% των Ελλήνων που μετανάστευσαν ήταν εργάσιμης ηλικίας (15-64 ετών). Από αυτούς, 51,4% ανήκαν στη “κρίσιμη” ηλικιακή κατηγορία 25-44 ετών. Η καθαρή εκροή ατόμων εργάσιμης ηλικίας (15-64) ανήλθε σε 189.649 άτομα, που αντιστοιχούν στο 98,5% του συνόλου της καθαρής εκροής. Από αυτούς, 125.397 άτομα (65,1%) προέρχονταν από την ηλικιακή κατηγορία 25-44. (Πηγή: https://wealthyhood.com/el/blog/ependyseis/brain-drain-ellada/) Δεδομένων των εξελίξεων στην χώρα μας από την περίοδο της κρίσης κι όλας, νέοι -κυρίως- πολίτες έχουν δυσανασχετήσει με την κατάσταση που επικρατεί, και αναζητούν τρόπους φυγής. Ωστόσο το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί πρωτοπορία του ελληνικού χώρου, μιας και είναι μέρος ενός ευρύτερου, παγκόσμιου φαινομένου μεγάλης κλίμακας. Συγκεκριμένα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι μεταναστευτικές ροές προέρχονται κυρίως από τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και, σε μικρότερο βαθμό, της νότιας Ευρώπης. Πηγή: https://www.coe.int/en/web/portal/-/brain-drain «Ε, όλοι έχουμε και κάποιον γνωστό που έφυγε στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον.» Συνήθως γίνεται λόγος για την πολιτική αστάθεια, τη διαφθορά, την δεινή οικονομική κατάσταση και την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα. Είναι όμως άραγε τόσο απλά τα πράγματα; Τι ευθύνεται πραγματικά γι αυτή τη μαζική “εκκένωση“; Ρίχνοντας μια ματιά στην επικαιρότητα της χώρας μας, αναλογίζεται κανείς πως οι ευκαιρίες ανέλιξης είναι μηδαμινές, και οι απολαβές έχουν ταβάνι που δεν συνάδει των εκάστοτε προσόντων. Οι νέοι πλέον αισθάνονται πως δεν εκτιμάται πραγματικά η προσφορά τους στην αγορά εργασίας, ανεξάρτητα του τομέα ή του είδους απασχόλησης. Επιπλέον, ας μη ξεχνάμε ότι το κράτος επενδύει χρήματα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και την ανάδειξη επιστημόνων, που στην τελική, θα επωφεληθούν άλλες χώρες. Έτσι, η αδυναμία του ίδιου του κράτους να παρουσιάσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον στους πολίτες του, αποτελεί όχι μόνο αστοχία αλλά και ένα “χαμένο στοίχημα” με τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν πρόκειται απλά για μια αποτυχημένη κυβερνητική πολιτική, αλλά μια συστηματική άγονη προσπάθεια.  Αυτό που συζητάται τώρα, αφορά το αν «Μπορεί το brain drain να μετατραπεί σε ευκαιρία για τη χώρα προέλευσης». Κατόπιν εορτής, γίνεται σαφές πως χρειάζονται πολλές δυνάμεις για την επιχείρηση επανένταξης του χαμένου δυναμικού. Εξάλλου, το σενάριο της επανένταξης αφορά τις περισσότερες φορές την έννοια της μετακίνησης κι όχι της μόνιμης μετανάστευσης, κάτι που σκέφτονται οι περισσότεροι, τουλάχιστον μέχρις ότου καλυτερεύσουν οι συνθήκες, χρονικώς απροσδιόριστα. Ωστόσο, ένα -αν όχι το μόνο- θετικό στοιχείο αφορά τον τόπο εγκατάστασης. Πρόκειται κυρίως για αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως οι Σκανδιναβικές και οι χώρες της βόρειας Ευρώπης γενικότερα. Με αυτόν τον τρόπο, οι απόδημοι πολίτες διατηρούν εξίσου τα δικαιώματα τους, όπως για παράδειγμα η δυνατότητα ψήφου. Επιπλέον, αρκετά συχνά παρατηρούμε τους απόδημους έλληνες του brain drain να επενδύουν πολλά χρόνια αργότερα είτε σε ελληνικές επιχειρήσεις είτε σε επέκταση άλλων επιχειρήσεων στην Ελλάδα, χωρίς όμως το ενδεχόμενο του επαναπατρισμού στο μυαλό τους. Συνοπτικά, brain drain δεν είναι απλώς ένα στατιστικό φαινόμενο. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία της αδυναμίας ενός κράτους να κρατήσει κοντά του τους ανθρώπους που επενδύει να διαμορφώσει. Δεν αρκεί η διαπίστωση απλά του προβλήματος, αλλά απαιτείται πολιτική βούληση, κοινωνική αλλαγή και ουσιαστικό όραμα. Αν η Ελλάδα θέλει πραγματικά να διεκδικήσει το μέλλον που της αξίζει, οφείλει να επενδύσει ουσιαστικά στους ανθρώπους της, όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις, κάνοντας τους έτσι να επιθυμούν να επιστρέψουν- αν όχι να μη φύγουν καν. Ίσως τότε, το brain drain να μετατραπεί σε brain gain – μια επαναφορά γνώσης, εμπειρίας και προοπτικής στον τόπο που τη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Πηγή:https://www.kathimerini.gr/opinion/1049021/oi-dyo-opseis-toy-brain-drain/

Φοιτητικές εκλογές: Ποιο είναι το μήνυμα των φοιτητών;

Φοιτητικές εκλογές: Ποιο είναι το μήνυμα των φοιτητών; γράφει ο Γιώργος Τασιόπουλος Την περασμένη Τετάρτη έλαβαν χώρα οι φοιτητικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν υπό έντονα φορτισμένο κλίμα λόγω των τελευταίων περιστατικών βίας αλλά και των μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Για την ιστορία, νικητής των εκλογών πανελλαδικά αναδείχθηκε η Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας λαμβάνοντας 17.313 (33,64%) ψήφους έναντι τη κυβερνητικής παράταξης,της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, η οποία έλαβε 12.317 (23,93%).Στο δικό μας πανεπιστήμιο,το Πάντειο,επίσης νικήτρια αναδείχθηκε η ΠΚΣ με 439 ψήφους,δεύτερη η ΠΑΣΠ με 376,τρίτo το Ενωτικό-ΑΝΑΣΑ ΕΑΑΚ-Αντί της Σιωπής με 142.Ακολουθούν η ATTACK με 63,η Ρεβάνς με 61,ενώ η ΔΑΠ κατέγραψε ιστορικό χαμηλό με μόλις 55 ψήφους! Παρόλα αυτά,ο μεγάλος νικητής των εκλογών ήταν-δυστυχώς-η αποχή.Μόλις περίπου 50.000 είναι οι φοιτητές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των φοιτητικών παρατάξεων, που προσήλθαν στις κάλπες. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της ΕΘΑΕΕ (2023), ο αριθμός των ενεργών φοιτητών (προπτυχιακών και μεταπτυχιακών) στην Ελλάδα ανέρχεται σε 450.963 (361.888 προπτυχιακοί και 89.075 μεταπτυχιακοί). Με βάση αυτά τα δεδομένα, η αποχή στις φετινές εκλογές έφτασε στο δυσθεώρητο 88%, καθιστώντας την μακράν κυρίαρχη “παράταξη” για ακόμη μια χρονιά. Στο Πάντειο, από τους 20.031 εγγεγραμμένους φοιτητές,οι ψηφίσαντες ήταν 1.214,δηλαδή η αποχή έφθασε στο 94%!Σε μια πιο ρεαλιστική εκτίμηση ήταν 30% αν πούμε ότι 8000 περίπου είναι ενεργοί στην εξεταστική και 4000 ενεργοί στα προαύλια.Εξίσου σημαντικό να αναφερθεί, ότι από το 2024 στο 2025 υπήρξε πτώση 7,7% στην συμμετοχή με τα μόνα τμήματα στα οποία υπήρξε άνοδος ήταν αυτά του ΠΕΚΙ και της Ψυχολογίας.Βέβαια, τα συγκεκριμένα στατιστικά δεν είναι τυχαία.Πιο συγκεκριμένα,οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν μια γενικευμένη δυσπιστία του εκλογικού σώματος στο σημερινό πολιτικό σκηνικό, η οποία αναμφίβολα επηρεάζει και τους φοιτητές, οι οποίοι δεν διαβλέπουν κάποια προσωπική ή επαγγελματική ανέλιξη στην Ελλάδα. Επίσης, δεν είναι λίγοι οι φοιτητές που δεν πιστεύουν στον φοιτητικό σύλλογο και δεν βλέπουν τις παρατάξεις ως εκπροσώπους τους για την λύση των προβλημάτων των πανεπιστημίων. Ορισμένοι μάλιστα, δεν γνωρίζουν καν τι είναι ο φοιτητικός σύλλογος. Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι το μήνυμα της πλειοψηφίας των φοιτητών στις φοιτητικές εκλογές ήταν ξεκάθαρο:περισσότερες πράξεις και ουσία, λιγότερα λόγια για το καλό του πανεπιστημίου. Προφανώς όμως, δεν μπορεί να αγνοηθεί και το μήνυμα των ψηφισάντων, οι οποίοι έστειλαν σαφή απάντηση στην κυβερνητική πολιτική αναδεικνύοντας την ΠΚΣ πρώτη δύναμη για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω, ότι δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε αποκλειστικά τις παρατάξεις για την σημερινή κατάσταση του δημόσιου πανεπιστημίου ενώ υφίσταται χρόνια υποχρηματοδότηση, καθώς και σημαντικές ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές. Πηγές: Foititikanea.gr, Το κουτί της Πανδώρας, Protothema.gr, Dnews

Φοιτητικό Debate Παντείου Πανεπιστημίου 2025

Φοιτητικό Debate Παντείου Πανεπιστημίου 2025 Παρασκευή 9 Μαΐου | 19:00 | Αμφιθέατρο ΣΚΙΙ Το πρώτο Φοιτητικό Debate στο Πάντειο Πανεπιστήμιο είναι γεγονός. Σήμερα, Παρασκευή 9 Μαΐου στις 19:00, στο Αμφιθέατρο ΣΚΙΙ, η πρωτοβουλία «Ευ Πολιτεύεσθαι» διοργανώνει μια ανοιχτή πολιτική συζήτηση, με στόχο την ουσιαστική ενημέρωση και ενεργοποίηση του φοιτητικού σώματος ενόψει των φοιτητικών εκλογών. Η εκδήλωση επιχειρεί να επαναφέρει τον διάλογο στο επίκεντρο της φοιτητικής ζωής. Πιστεύουμε ότι το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν είναι χώρος σιωπής, αλλά τόπος ζωντανής πολιτικής αντιπαράθεσης. Οι φοιτητικές δυνάμεις οφείλουν να αναμετρώνται με επιχειρήματα, να συγκρούονται με προγράμματα -όχι με χαρακτηρισμούς. Το πρόγραμμα ξεκινά με εισαγωγική ενότητα από τον Κωστή Κοσμέα, υποψήφιο διδάκτορα Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο, και συνεχίζεται με την παρουσίαση των φοιτητικών παρατάξεων. Στο κεντρικό debate, οι δυνάμεις του συλλόγου τοποθετούνται πάνω σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την καθημερινότητα των φοιτητών, τη λειτουργία του Συλλόγου, τη σχέση με τη διοίκηση και τις πολιτικές ταυτότητες. Ακολουθούν διασταυρούμενες ερωτήσεις μεταξύ των παρατάξεων, επίλογοι και παρεμβάσεις από μη εκλεγμένες πρωτοβουλίες που δεν έχουν σήμερα εκπροσώπηση στο Σύλλογο. Όλα αυτά συνθέτουν έναν διάλογο ουσίας, που ενισχύει τη συμμετοχή και τη συνειδητή ψήφο κάθε φοιτητή. Η δημοκρατία στο πανεπιστήμιο δεν είναι υπόθεση τύπου, αλλά πράξη. Σας περιμένουμε όλους!