ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Η ΡΕΑΛ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Η ΡΕΑΛ  Υπάρχουν rivalries που ξεπερνούν το ίδιο το παιχνίδι. Το Ολυμπιακός-Ρεάλ Μαδρίτης έχει εξελιχθεί πλέον, σε μία από τις πιο ιστορικές μονομαχίες στη σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης της Euroleague.  Ο Ολυμπιακός φτάνει για 10η φορά στον τελικό της Εuroleague, έχοντας συνολικά συμπληρώσει 14 παρουσίες σε Final Four, εκ των οποίων οι 5 είναι συνεχόμενες συμμετοχές από το 2022 έως το 2026 – ένα από τα σημαντικότερα σερί σταθερότητας, για τα δεδομένα της σύγχρονης εποχής της διοργάνωσης.   Στους μισούς τελικούς της ιστορίας του, ο Ολυμπιακός βρίσκεται αντιμέτωπος με τη Ρεάλ Μαδρίτης -γεγονός που προκαλεί εντύπωση, καθώς πρόκειται για ένα πραγματικά αδιανόητο στατιστικό. Πέντε τελικοί απέναντι στη «Βασίλισσα της Ευρώπης». Ένας τελικός που πλέον μοιάζει να γίνεται κομμάτι της ίδιας της ιστορίας της Euroleague.   Η πρώτη μεγάλη πληγή για την ομάδα του Ολυμπιακού ήρθε το 1995 στη Σαραγόσα, όπου η Ρεάλ νίκησε 73-61 και στέρησε από τον Ολυμπιακό την ευκαιρία κατάκτησης του πρώτου του ευρωπαϊκού κυπέλλου. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια για να αλλάξει η ιστορία, όμως άλλαξε και μάλιστα με μυθικό τρόπο.   Συγκεκριμένα, άλλαξε το 2012. Τότε που ο Ολυμπιακός γύρισε το σκορ του παιχνιδιού από το -19, απέναντι στην ΤΣΣΚΑ, κατακτώντας μία από τις πιο ιστορικές Euroleague όλων των εποχών, με το πεταχτάρι του Γιώργου Πρίντεζη να μένει στην ιστορία της ευρωπαϊκής διοργάνωσης.   Το back-to-back ολοκληρώθηκε το 2013 στο Λονδίνο, απέναντι στη Ρεάλ. Παρά το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω ακόμα και με 17 πόντους, κατάφερε να κατακτήσει το παιχνίδι, πετυχαίνοντας μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές που έχουν γίνει ποτέ σε τελικό της Euroleague.   Ωστόσο, από εκείνον τον τελικό και μετά, η Ρεάλ μετατράπηκε σε εφιάλτης για τους «ερυθρόλευκους»…    Το 2015, μέσα στη Μαδρίτη, η «Βασίλισσα» πήρε τον τελικό και στέρησε ξανά το τρόπαιο από τον Ολυμπιακό. Το 2023, ίσως να ήταν η πιο σκληρή στιγμή όλων. Στον τελικό του Κάουνας, η Ρεάλ στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα, με το buzzer beater του Sergio Llull, κατακτά την Euroleague μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού, αφήνοντας τον μία ανάσα μακριά από την κατάκτηση του 4ου ευρωπαϊκού τροπαίου. Ένα χρόνο αργότερα, η Ρεάλ αποκλείει ξανά τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό του Final Four, στο Βερολίνο.   Έτσι, το σκορ μεταξύ των δύο ομάδων διαμορφώνεται μέχρι στιγμής σε 3-1, υπέρ της Ρεάλ, με τον Ολυμπιακό να ψάχνει να δώσει τη δική του απάντηση, στον σημερινό τελικό.   Ο Ολυμπιακός κυνηγά το 4ο ευρωπαϊκό του απέναντι στη Ρεάλ -την ομάδα που του το έχει στερήσει περισσότερες φορές από κάθε άλλη- πρώτη φορά παίζοντας σε ελληνικό έδαφος, όπως αντίστοιχα συνέβη πριν 11 χρόνια, όταν ο Ολυμπιακός έπαιξε κόντρα στη Ρεάλ στη Μαδρίτη. Μεγάλες Αναμετρήσεις Ολυμπιακού-Ρεάλ: 1995: Τελικός στη Σαραγόσα. Η Ρεάλ κερδίζει 73-61 και στερεί από τον Ολυμπιακό το πρώτο του ευρωπαϊκό. 2013: Τελικός στο Λονδίνο. Ο Ολυμπιακός κάνει την ανατροπή και από το -17, νικά 100-88 και παίρνει back-to-back Euroleague. 2015: Τελικός στη Μαδρίτη. Η Ρεάλ κερδίζει 78-59 και στερεί για ακόμη μία φορά το κύπελλο από τον Ολυμπιακό. 2023: Τελικός στο Κάουνας. Ρεάλ-Ολυμπιακός 79-78, ώσπου η Ρεάλ με buzzer beater του Sergio Llull στέφεται νικήτρια. 2024: Ημιτελικός Final Four, στο Βερολίνο. Η Ρεάλ νικά 87-76 και αποκλείει τον Ολυμπιακό. 2026: Πέμπτος τελικός μεταξύ των δύο ομάδων. Το μεταξύ τους σκορ μέχρι στιγμής είναι διαμορφωμένο σε 3-1, υπέρ της Ρεάλ. Μένει να δούμε, αν ο Ολυμπιακός θα καταφέρει να κάνει το σκορ 3-2 και να πανηγυρίσει την κατάκτηση του 4ου ευρωπαικού κυπέλλου, απέναντι στη Ρεάλ.

«Από ψυχής» η χορογραφία που συγκίνησε τη Fan Zone του Final Four στο Ζάππειο»

Λίγο πριν από το τζάμπολ του του τελικού Final Four της EuroLeague, το Ζάππειο έχει μετατραπεί  σε σημείο γιορτής για το ευρωπαϊκό μπάσκετ μέσα από τη Fan Zone του EuroLeague Athens 2026.Ξεχωριστή στιγμή των εκδηλώσεων αποτέλεσε το χορευτικό performance που επιμελήθηκαν οι Βερόνικα Σγαρδέλη  και Άννα Γάλαρη, σκορπίζοντας χαμόγελα, ενέργεια και συγκίνηση στον κόσμο που βρέθηκε στη διοργάνωση. Χθες,μίλησαν αποκλειστικά στο Ευ Πολιτεύεσθαι και τον Κυριάκο Μιχαλάκη για την εμπειρία τους στη Fan Zone, τη δύναμη της τέχνης και του χορού σε μια τόσο μεγάλη αθλητική γιορτή! «Η χορογραφία βγήκε περισσότερο από ψυχής και όχι τόσο χορογραφικά » Η Άννα και η Βερόνικα μίλησαν για τη χορογραφία που συγκίνησε το κοινό , εξηγώντας πως η εμφάνιση τους βασίστηκε περισσότερο στο συναίσθημα και στην ψυχή παρά σε μία αυστηρά δομημένη προετοιμασία.Όπως, δήλωσαν κάθε φορά είναι διαφορετική χορογραφία , γιατί πάντα βάζουμε και το κομμάτι του αυτοσχεδιασμού , ανάλογα με το κόσμο και το κοινό που έχουν απέναντι. ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

Αλέξης Τσίπρας από το Unmute Now: “Να οργανωθεί κίνημα ώστε όλοι οι νέοι να μπορούν να ψηφίζουν” Έγινε αναφορά στο Ευ Πολιτευέσθαι !

Αλέξης Τσίπρας από το Unmute Now: “Να οργανωθεί κίνημα ώστε όλοι οι νέοι να μπορούν να ψηφίζουν” Στο Κλακάζ επί της οδού Αβραμιώτου, βρέθηκε ο Αλέξης Τσίπρας συμμετέχοντας στις εργασίες του UnmuteNow, όπου συνομίλησε με νέους ανθρώπους για ζητήματα δημοκρατίας, κοινωνικών ανισοτήτων και πολιτικής συμμετοχής.Ο πρώην πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη ενεργοποίησης των νέων ανθρώπων, τονίζοντας πως απαιτείται μια διαφορετική προοπτική απέναντι στις κοινωνικές και εργασιακές συνθήκες που βιώνει η νέα γενιά. Κλείνοντας την τοποθέτηση του, απηύθυνε κάλεσμα για τη συγκρότηση ενός κινήματος που, όπως είπε, δεν θα αφορά μόνο συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις, αλλά την ίδια την υπεράσπιση του δικαιώματος των νέων να συμμετέχουν στις εκλογές «Νομίζω ότι θα πρέπει να οργανώσετε εσείς, όχι εμείς, ένα κίνημα που δεν θα αφορά την προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών θέσεων, αλλά την υπεράσπιση της ανάγκης οι νέοι να μπορούν να πάνε να ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές» ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι οι εκλογικές αναμετρήσεις πραγματοποιούνται συχνά μέσα στη τουριστική σεζόν, περίοδο κατά την οποία χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι και φοιτητές βρίσκονται μακριά από τον τόπο όπου ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα.«Ζούμε το εξής παράδοξο. Επιλέγονται οι ημερομηνίες των εκλογών μέσα στη σεζόν. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι βρίσκονται μακριά από τις εστίες τους και δεν μπορούν να ψηφίσουν», σημείωσε, αφήνοντας αιχμές πως αυτό δεν είναι τυχαίο.Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επιστολική ψήφο για τους απόδημους Έλληνες, λέγοντας πως ενώ δόθηκε η δυνατότητα ψήφου σε πολίτες τρίτης και τέταρτης γενιάς που ζουν στο εξωτερικό, δεν έχει βρεθεί ακόμη τρόπος να διευκολυνθούν νέοι άνθρωποι που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα.«Βρέθηκε ο τρόπος της επιστολικής ψήφου για όσους ζουν στο Σικάγο, και σωστά. Αλλά αυτοί οι χιλιάδες νέοι άνθρωποι που ζουν εδώ εργάζονται εδώ και βιώνουν αυτές τις συνθήκες, να μην έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν;» Ο ίδιος κάλεσε σε μια «μεγάλη καμπάνια» ώστε να αναδειχθεί, όπως είπε, αυτή η αδικία και να διασφαλιστεί ότι κανένας νέος άνθρωπος δεν θα στερείται τη δυνατότητα συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία λόγω εργασίας ή οικονομικών συνθηκών. Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΤΟΔΡΗ ,ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΥ ΠΟΛΙΤΕΥΕΣΘΑΙ ΣΤΟ UNMUTE NOW  

Το Ευ Πολιτεύεσθαι ως case study στον πολιτικό διάλογο

Το Ευ Πολιτεύεσθαι ως case study στον πολιτικό διάλογο Πώς το Ευ Πολιτεύεσθαι άλλαξε τον πολιτικό διάλογο στα δημόσια πανεπιστήμια και ο θεσμός που πρέπει να γίνει συνήθεια  Γράφει ο Κυριάκος Μιχαλάκης Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά Τη Δευτέρα (11/5) στο Πάντειο Πανεπιστήμιο πραγματοποιήθηκε το debate μεταξύ όλων των φοιτητικών παρατάξεων, σπάζοντας ένα ταμπού που επικρατούσε για χρόνια και φέρνοντας στο προσκήνιο μια νέα αντίληψη και λογική. Μια λογική που θα έπρεπε να ακολουθηθεί από όλους και να γίνει ο κανόνας, όχι η εξαίρεση. Το Ευ Πολιτεύεσθαι έκανε κάτι που μέχρι πρότινος έμοιαζε αδύνατο: να ενώσει ανθρώπους από διαφορετικές παρατάξεις, με ιδεολογικές και ταξικές διαφορές, και να τους βάλει στο ίδιο τραπέζι. Να επικοινωνήσουν. Να συζητήσουν. Να προτείνουν. Να εκφράσουν ελεύθερα τις ιδέες τους και να παρουσιάσουν τόσο το πρόγραμμά τους όσο και τις θέσεις τους. Φαίνεται αυτονόητο αυτό που λέω; Ναι, κανονικά θα έπρεπε. Δυστυχώς όμως, το “θα έπρεπε” και το τι πραγματικά ισχύει στην Ελλάδα είναι δύο τελείως διαφορετικές πραγματικότητες. Κι όμως, το Ευ Πολιτεύεσθαι έδειξε τον δρόμο προς αυτό που οφείλουν να εκφράζουν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα: την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, τον διάλογο, την επιχειρηματολογία και την εξέλιξη. Και κυρίως — κατά τη γνώμη μου — τη συμπεριληπτικότητα και την ανοιχτή «πόρτα» προς όλους. Το γεγονός ότι στο debate ακούστηκαν όλες οι φωνές — ακόμη και μη εκλεγμένων δυνάμεων — δείχνει πολλά για το πώς πρέπει να λειτουργεί ο δημόσιος διάλογος. Και είναι κάτι που θα έπρεπε να εξεταστεί σοβαρά ακόμη και από την κεντρική πολιτική σκηνή. Ωστόσο, το debate απέδειξε και κάτι ακόμη, που για χρόνια παρουσιαζόταν σχεδόν ως αδύνατο: την ομαλή συνύπαρξη όλων των φοιτητικών παρατάξεων στον ίδιο χώρο. Για χρόνια ακούγαμε ότι είναι αδύνατο να συνυπάρχουν μέσα στα πανεπιστήμια δυνάμεις με εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Κι όμως, αποδείχθηκε ότι όχι μόνο μπορούν να συνυπάρξουν, αλλά και να συνομιλήσουν πολιτισμένα. Πώς γίνεται αυτό; Είναι πολύ απλό. Όταν δεν αποκλείεις κανέναν και σέβεσαι τα πιστεύω του άλλου — ακόμη κι αν δεν τα ασπάζεσαι — τότε μπορείς να δημιουργήσεις ένα υγιές και πολιτισμένο περιβάλλον, μέσα σε ένα σωστό πλαίσιο. Και πολλές φορές το αποτέλεσμα ξεπερνά ακόμη και τις προσδοκίες σου. Αν κάτι ξεχωρίζει το Ευ Πολιτεύεσθαι από άλλες κοινότητες, είναι ότι καινοτομεί, δημιουργεί και πιστεύει πραγματικά στον διάλογο και στην ελευθερία της έκφρασης, χωρίς κρυφή ατζέντα. Οι πρωτοβουλίες του αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το παράδειγμα που έδωσε στις 11 Μαϊου με το debate είναι κάτι που αξίζει να αποτελέσει σημείο αναφοράς για όλους. Να διευρύνουν τον τρόπο σκέψης τους και να κατανοήσουν την σημασία της δημοκρατίας, της συμμετοχικότητας και της ουσιαστικής πολιτικής συζήτησης. Ας ελπίσουμε πως αυτή ήταν μόνο η αρχή και πως τέτοιες πρωτοβουλίες θα συνεχιστούν, ώστε τα φοιτητικά — αλλά και γενικότερα τα πολιτικά — debates να καθιερωθούν ως πραγματικός θεσμός και όχι ως ένα περιστασιακό γεγονός.

Εκδήλωση – συζήτηση: «Η υπεράσπιση των δημόσιων δωρεάν μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών».

NEWSROOM Εκδήλωση – συζήτηση: «Η υπεράσπιση των δημόσιων δωρεάν μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών».Ο σύλλογος μελών ΔΕΠ του Παντείου Πανεπιστημίου προσκαλεί σε εκδήλωση – συζήτηση με θέμα την υπεράσπιση των δημόσιων δωρεάν μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα Δευτέρα 18 Μαΐου στις 14:00, στο αμφιθέατρο «Σάκης Καράγιωργας ΙΙ», στο νέο κτήριο του Παντείου Πανεπιστημίου. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, έχουν προσκληθεί να τοποθετηθούν εκπρόσωποι των φοιτητικών συλλόγων, του ΕΔΙΠ και του διοικητικού προσωπικού, καθώς και η πρύτανης και οι κοσμήτορες του πανεπιστημίου.

Eurovision 2026: Η Βουλγαρία νίκησε, το Ισραήλ ξανά δεύτερο , apolitical , isn’t it ?

Η Eurovision 2026 είναι μια πολιτικά φορτισμένη διοργάνωση, με τη Βουλγαρία να κερδίζει για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια, ενώ το Ισραήλ τερμάτισε ξανά δεύτερο, εν μέσω διεθνών αντιδράσεων για τις πολιτικές του. Η εκδήλωση αποτυπώνει τις αντιφάσεις της Ευρώπης, συνδυάζοντας μουσική και γεωπολιτική.

Ο Αλέξανδρος Καζαμίας έρχεται για πρώτη φορά στο «Ευ Πολιτεύεσθαι»

Ο Αλέξανδρος Καζαμίας έρχεται για πρώτη φορά στο «Ευ Πολιτεύεσθαι»   Στα μικρόφωνα του Ράδιο Πάντειον επιστρέφει το «Ευ Πολιτεύεσθαι» σήμερα στις 22:00 , με τον Δημήτρη Μυρογιάννη και τον Κωνσταντίνο Μάριο Ρηγόπουλο, σε μια συζήτηση με τον Αλέξανδρο Καζαμία, βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας και καθηγητή Πολιτικών Επιστημών. Η εκπομπή επιχειρεί να ανοίξει έναν ουσιαστικό διάλογο για τη σημερινή πολιτική συγκυρία, μέσα από τη διπλή εμπειρία ενός ανθρώπου που κινείται τόσο στον χώρο της ακαδημαϊκής ανάλυσης όσο και στο πεδίο της κοινοβουλευτικής πράξης.Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται ερωτήματα που αφορούν τη δημοκρατία, την οικονομία, τη λογοδοσία, τη νέα γενιά και τον ρόλο της πολιτικής επιστήμης σε μια εποχή όπου η πολιτική συχνά περιορίζεται στον θόρυβο της επικαιρότητας και σπάνια γίνεται πεδίο σκέψης, γνώσης και ουσιαστικής αντιπαράθεσης. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί και στην πολιτική ταυτότητα της Πλεύσης Ελευθερίας: είναι κόμμα διαμαρτυρίας, δύναμη αντιπολίτευσης ή μπορεί να διαμορφώσει μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας; Διαθέτει προγραμματική συγκρότηση, στελέχη και στρατηγική προοπτική για την επόμενη περίοδο;Με αφορμή και την ερχόμενη Εργατική Πρωτομαγιά, η συζήτηση θα αγγίξει επίσης τα ζητήματα της εργασίας, των κοινωνικών αγώνων και της σχέσης της νέας γενιάς με την πολιτική συμμετοχή. Μια συζήτηση για την πολιτική πέρα από τα συνθήματα. Συντονιστείτε όλοι στο Ράδιο Πάντειον , την φωνή του Παντείου Πανεπιστημίου  Συντονιστείτε εδώ! Σήμερα ,Τετάρτη 29 Απριλίου στις 22:00! Μην το χάσετε !

«Κωνσταντινόπουλος για υποκλοπές: Συνέβαλα να μην ενημερωθεί άτυπα ο Ανδρουλάκης από την κυβέρνηση , Παραδίδει την έδρα»

«Κωνσταντινόπουλος για υποκλοπές: Συνέβαλα να μην ενημερωθεί άτυπα ο Ανδρουλάκης από την κυβέρνηση – Παραδίδει την έδρα» ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ 19/03/2026, Χρόνος Ανάγνωσης :4 λεπτά Την τελευταία του ομιλία από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής πραγματοποίησε σήμερα (19/03/2026) ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, λίγες ημέρες μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ , επιλέγοντας να στείλει πολλαπλά πολιτικά μηνύματα τόσο προς την ηγεσία του κόμματος όσο και για κρίσιμα ζητήματα της πρόσφατης πολιτικής επικαιρότητας . Ο ίδιος άσκησε κριτική στην ηγεσία , κάνοντας λόγο για δυσαρμονία με την παράταξη και τις ανάγκες της κοινωνίας , ενώ δεν παρέλειψε να εκφράσει την ευχή «το κόμμα να θριαμβεύσει στις επόμενες εκλογές». Η ομιλία του ολοκληρώθηκε σε κλίμα έντονης φόρτισης , με χειροκροτήματα από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ , αλλά και από ορισμένους της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ . Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στην υπόθεση των υποκλοπών , όπου αποκάλυψε τον δικό του ρόλο στισ αποφάσεις που ελήφθησαν τότε.«Ως στενός συνεργάτης του προέδρου τότε , έπαιξα καταλυτικό ρόλο στο να μη δεχτεί να ενημερωθεί από την κυβέρνηση για τον λόγο παρακολούθησης του », ανέφερε χαρακτηριστικά , επιβεβαιώνοντας ότι η επιλογή αυτή αποτέλεσε συνειδητή πολιτική κατεύθυνση . Η δήλωση αυτή αφήνει σαφείς αιχμές για τον τροπο διαχείρισης της υπόθεσης , καθώς υποδηλώνει ότι η άρνηση ενημέρωσης δεν ήταν μια απλή προσωπική στάση, αλλά μέρος στρατηγικής επιλογής : να μην περιοριστεί το ζήτημα σε μια κλειστή , ενδεχομένως εμπιστευτική διαδικασία ,αλλά να μεταφερθεί σε θεσμικό επίπεδο της Δικαιοσύνης . Την ίδια στιγμή , ωστόσο ,αναδεικνύονται και ερωτήματα για το τι θα μπορούσε να είχε προκύψει εάν είχε επιλεγεί η οδός της ενημέρωσης και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε την εξέλιξη της υπόθεσης ή τη δημόσια διάστασής της . Σε προσωπικό τόνο , ο Κωνσταντινόπουλος υπερασπίστηκε τη διαδρομή του, τονίζοντας ότι επί 17 χρόνια παρέμεινε συνεπής τόσο στο Σύνταγμα όσο και στις αρχές του ΠΑΣΟΚ ,χωρίς να καταψηφίσει ούτε ένα άρθρο. Παράλληλα, υπεραμύνθηκε της στάσης του κρίσιμες στιγμές για τη χώρα , υπογραμμίζοντας ότι « έβαλε πλάτη στα δύσκολα » και δεν δίστασε να αναλάβει πολιτικό κόστος . Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην απόφαση του να παραδώσει την έδρα , σημειώνοντας ότι δεν διαπραγματεύεται την εντολή των πολιτών ούτε την. αξιοποιεί για προσωπική πολιτική επιβίωση . Νίκος Ανδρουλάκης: «Δεν δέχομαι κανείς να πυροβολεί τη συλλογική μας προσπάθεια» Στη χθεσινή του συνέντευξη στο Mega, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης επιχείρησε να εξηγήσει τους λόγους της απομάκρυνσης του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, από την ΚΟ του κόμματος, αφήνοντας αιχμές ότι ο διαγραφείς βουλευτής Αρκαδίας τύγχανε κομματικής εύνοιας , ενώ ο ίδιος απέκκλινε της συλλογικής προσπάθειας του ΠΑΣΟΚ , κάτι το οποίο δεν έμεινε αναπάντητο από την πλευρά του Οδ. Κωνσταντινόπουλου , ο οποίος επισήμανε ότι υπήρξε απολύτως πιστός στις αρχές του κόμματός του χωρίς να παρεκκλίνει ή να τις προδώσει σε δύσκολες στιγμές. Αναφερόμενος στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ και τη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από το κόμμα, ο Νίκος Ανδρουλάκης είπε: «Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα δημοκρατικό κόμμα. Σέβομαι τη διαφορετική άποψη και στα όργανα και στον δημόσιο λόγο. Όταν ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με εμπειρία, τη μέρα που στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητιόταν η δικαστική απόφαση που με δικαιώνει και καταδικάζει το παρακράτος των υποκλοπών, που την προηγούμενη έφερε η ΝΔ το πόρισμα του ΟΠΕΚΕΠΕ που την εξέθετε ανεπανόρθωτα, που την επόμενη μέρα συζητάμε την συμφωνία της Chevron και δεν λέμε μία κουβέντα για όλα αυτά, αλλά μιλάμε μόνο για εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ;». «Δεν είναι θέμα άλλης άποψης, είναι θέμα άλλης στρατηγικής. Δεν δέχομαι κανένας να πυροβολεί τη συλλογική μας προσπάθεια, ιδιαίτερα άνθρωποι που έχουν ευνοηθεί από το ΠΑΣΟΚ». «Να ζητήσετε δημόσια συγγνώμη. Είναι μία κακή στιγμή» , ανέφερε ο αντιπρόεδρος της Βουλής Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στην Ολομέλεια, με αφορμή σεξιστικό σχόλιο του βουλευτή της ΝΔ προς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Το περιστατικό σημειώθηκε πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν ο Κυριαζίδης απευθύνθηκε από τα έδρανα της Βουλής προς την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, καλώντας την «να κάνει κανένα παιδί ή να υιοθετήσει», προκαλώντας άμεσες αντιδράσεις στην αίθουσα. Αμέσως μετά τη φράση, ο Κωνσταντινόπουλος παρενέβη ζητώντας την ανάκληση και δημόσια συγγνώμη, χαρακτηρίζοντας το σχόλιο «κακή στιγμή». Ο βουλευτής, ωστόσο, αρχικά αρνήθηκε να ανακαλέσει, αντιδρώντας έντονα, πριν το θέμα λάβει ευρύτερες πολιτικές διαστάσεις. Έκτοτε, το περιστατικό επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της έντασης και των ορίων του πολιτικού λόγου εντός της Βουλής. Η τοποθέτηση προκάλεσε την παρέμβαση του προέδρου της Βουλής, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, ο οποίος απαίτησε από τον βουλευτή της ΝΔ να ανακαλέσει:«Να ζητήσετε δημόσια συγγνώμη. Είναι μία κακή στιγμή», ανέφερε χαρακτηριστικά.Ο Κυριαζίδης, ωστόσο, αρχικά αντέδρασε έντονα και αρνήθηκε να ανακαλέσει. ” Υπερήφανα αποχωρώ , δεν διαγράφεται η αλήθεια – Παροδικός ο θρίαμβος των κομματικών μηχανισμών “ Η συνολική τοποθέτηση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου , στην τελευταία του παρέμβαση από το βήμα της Βουλής , δεν περιορίστηκε σε έναν απολογισμό πορείας , αλλά λειτούργησε και ωσ πολιτική παρακαταθήκη , αφήνοντας αιχμές τόσο για την λειτουργία του ΠΑΣΟΚ όσο και για κρίσιμες επιλογές σε υποθέσεις υψηλής σημασίας , όπως οι υποκλοπές .

Ίμια,30 χρόνια μετά:η ατολμία που βαφτίστηκε σύνεση

Ίμια,30 χρόνια μετά:η ατολμία που βαφτίστηκε σύνεση Γράφει ο Νίκος Παπαδόπουλος Χρόνος Ανάγνωσης : 4 λεπτά Τριάντα χρόνια μετά τα Ίμια, δεν υπάρχει λόγος για μνημόσυνα, στεφάνια και επετειακές κοινοτοπίες. Υπάρχει μόνο ένας λόγος να επιστρέψει κανείς σε εκείνη τη νύχτα: για να μιλήσει καθαρά για μια χαμένη πολιτική απόφαση που συνεχίζει να παράγει συνέπειες μέχρι σήμερα. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει επιτέλους να ειπωθεί. Γράφω αυτή την αποτίμηση όχι με τη βεβαιότητα του εκ των υστέρων, αλλά ως άνθρωπος που έζησε την κρίση των Ιμίων τη στιγμή που εξελισσόταν και βλέπει σήμερα το αποτύπωμα της.Η κρίση των Ιμίων δεν ήταν απλώς ένα επικίνδυνο επεισόδιο που αποκλιμακώθηκε την τελευταία στιγμή. Ήταν η στιγμή κατά την οποία η Ελλάδα επέλεξε συνειδητά την ασάφεια αντί της ευθύνης, βαφτίζοντας την ατολμία “σύνεση” και τη μη απόφαση “ψυχραιμία “. Από τότε, το τίμημα αυτής της επιλογής το πληρώνει διαρκώς, σε επίπεδο κυριαρχίας, αποτροπής και διεθνούς εικόνας. Κι εδώ ακριβώς έγινε το λάθος. Οι περιβόητες “γκρίζες ζώνες” δεν προέκυψαν ως φυσικό φαινόμενο ούτε ως αναπόφευκτη εξέλιξη. Δεν υπήρχαν πριν τα Ίμια. Δημιουργήθηκαν τη στιγμή που η κρίση έκλεισε χωρίς πολιτικό τέλος, χωρίς καθαρό μήνυμα, χωρίς οριστική απάντηση. Εκείνη η νύχτα δεν άφησε απλώς μια πληγή ανοιχτή, εγκαθίδρυσε ένα προηγούμενο: ότι η ελληνική πλευρά μπορεί να πιεστεί, να υποχωρήσει και να αποδεχθεί την αμφισβήτηση ως “διαχειρίσιμη κανονικότητα”. Από εκεί και μετά, τίποτα δεν ήταν τυχαίο. Η κρίση του 1996 και το πραγματικό έλλειμμα Όσα συνέβησαν τον Ιανουάριο του 1996 έχουν αναλυθεί πολλές φορές σε επίπεδο γεγονότων: ναυάγιο, σημαίες, στρατιωτικές κινήσεις, αποκλιμάκωση με αμερικανική παρέμβαση. Όμως η εμμονή στην αφήγηση των γεγονότων συσκοτίζει το ουσιώδεις. Το πραγματικό πρόβλημα της κρίσης των Ιμίων δεν ήταν τα λάθη τακτικής ή οι αστοχίες της τελευταίας στιγμής. Ήταν η παντελής απουσία στρατηγικού στόχου. Η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία δεν απάντησαν στο βασικό ερώτημα που οφείλει να απαντά κάθε κράτος όταν εισέρχεται σε κρίση: τι θέλουμε να πετύχουμε; Όχι τι θέλουμε να αποφύγουμε. Όχι πώς θα φύγουμε από το πρόβλημα με το μικρότερο δυνατό κόστος. Αλλά ποιο είναι το πολιτικό αποτέλεσμα που επιδιώκουμε. Χωρίς αυτή την απάντηση, κάθε κίνηση ήταν αναγκαστικά αποσπασματική και φοβική. Η στρατιωτική ετοιμότητα υπήρχε. Οι δυνατότητες υπήρχαν. Αυτό που δεν υπήρχε ήταν η πολιτική απόφαση να τεθεί ένα σαφές όριο και να υποστηριχθεί μέχρι τέλους. Η κρίση αντιμετωπίστηκε όχι ως ζήτημα κυριαρχίας που απαιτούσε λύση, αλλά ως πρόβλημα που έπρεπε απλώς να «μην ξεφύγει». Έτσι, η διαχείριση υποκατέστησε τη στρατηγική. Και η αναβολή βαφτίστηκε υπευθυνότητα. Οι “γκρίζες ζώνες” ως προϊόν της μη απόφασης Οι λεγόμενες “γκρίζες ζώνες” απέκτησαν υπόσταση όχι επειδή αναγνωρίστηκαν διεθνώς, αλλά επειδή δεν αποδομήθηκαν εμπράκτως. Η Ελλάδα αποδέχθηκε σιωπηρά ότι ένα ζήτημα κυριαρχίας μπορεί να παραμείνει ανοιχτό στο όνομα της αποκλιμάκωσης. Αυτό δεν ήταν διπλωματική επιτυχία. Ήταν συνειδητή αποφυγή ευθύνης. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η αμφισβήτηση δεν απορρίφθηκε. Απλώς ανεστάλη. Και ό,τι δεν κλείνει πολιτικά, επιστρέφει γεωπολιτικά. Οι “γκρίζες ζώνες” δεν επιβλήθηκαν μονομερώς, δημιουργήθηκαν από το κενό που άφησε η μη απόφαση. Ένα γκρίζο που αφέθηκε να απλωθεί. Από τα Ίμια στα 12 ναυτικά μίλια Η πιο καθαρή απόδειξη ότι τα Ίμια δεν ήταν μεμονωμένο επεισόδιο βρίσκεται στη στάση της Ελλάδας απέναντι στα 12 ναυτικά μίλια. Ένα απολύτως νόμιμο δικαίωμα, το οποίο εξακολουθεί να μην ασκείται στο Αιγαίο, όχι λόγω νομικών εμποδίων, αλλά λόγω πολιτικού φόβου. Το ζητούμενο τότε – και σήμερα – δεν είναι η σύγκρουση, αλλά η καθαρή πολιτική απόφαση. Το λεγόμενο casus belli δεν είναι νομικό επιχείρημα. Είναι εργαλείο εκφοβισμού. Κι όμως, αρκεί για να παγώσει μια κυριαρχική πράξη. Όχι επειδή δεσμεύει την Ελλάδα, αλλά επειδή το ελληνικό πολιτικό σύστημα φοβάται το κόστος της απόφασης. Αυτό δεν είναι ψυχραιμία, είναι φόβος ευθύνης. Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο από όλα. Η μη άσκηση δικαιωμάτων δεν αποτρέπει τη σύγκρουση. Τη μεταθέτει. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα Το νήμα που ενώνει τα Ίμια του 1996 με το σήμερα δεν είναι η έλλειψη ισχύος. Είναι η μόνιμη απροθυμία ανάληψης ευθύνης. Οι ηγεσίες έμαθαν να επιβιώνουν πολιτικά, όχι να αποφασίζουν ιστορικά. Έτσι, η μη απόφαση έγινε πρακτική και η αναβολή δόγμα. Τα Ίμια δεν ανήκουν στο παρελθόν. Είναι παρόν. Είναι η σκιά πίσω από κάθε συζήτηση για όρια και κυριαρχία. Είναι η υπενθύμιση ότι οι μεγάλες ήττες δεν προκύπτουν πάντα από λάθος επιλογές, αλλά συχνά από την επιλογή να μην επιλέξεις. Η ιστορία δεν τιμωρεί εκείνους που τόλμησαν και κρίθηκαν. Τιμωρεί εκείνους που δεν τόλμησαν ποτέ. Και στην περίπτωση των Ίμιων, η ατολμία βαφτίστηκε σύνεση. Και έγινε κρατικό δόγμα, με ιστορικοπολιτικό κόστος που πληρώνουμε ακόμη και σήμερα.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης στο «Ράδιο Πάντειον»

Ο Γιάνης Βαρουφάκης στο «Ράδιο Πάντειον» Το δίλημμα ευρώ ή δραχμή υπήρχε, το έθετε ο ίδιος ο Σόιμπλε. NEWSROOM Χρόνος Ανάγνωσης : 2 λεπτά Διαπραγματεύσεις του 2015, Σόιμπλε και «Ιθάκη», όλα όσα συζήτησε ο Γιάνης Βαρουφάκης στο «Ευ Πολιτεύεσθαι», στην πρώτη του ραδιοφωνική εμφάνιση στο «Ράδιο Πάντειον. Ο πρώην Υπ. Οικονομικών και Γραμματέας του ΜέΡΑ25 συνομίλησε με τον Δημήτρη Μυρογιάννη, την Κυριακή Παραμερίτη, τον Γιώργο Καφετζή και τη Βερονίκη Τριουλίδη.  Στην πρώτη του ραδιοφωνική εμφάνιση στο «Ράδιο Πάντειον» και στο «Ευ Πολιτεύεσθαι», ο Γιάνης Βαρουφάκης, οικονομολόγος και πρώην Υπ. Οικονομικών, έκανε μία αναδρομή στις διαπραγματεύσεις του 2015, με τον τέως Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Αναφερόμενος στην στάση του Γερμανού Υπουργού απέναντι στην μνημονιακή Ελλάδα, ο Γιάνης Βαρουφάκης υποστήριξε ότι, ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών, «τσακίζοντας» τη χώρα, επεδίωκε να «δώσει παράδειγμα» στην Γαλλία, η οποία ήθελε να χρησιμοποιήσει το κοινό νόμισμα για την άσκηση ανεξάρτητης οικονομικής πολιτικής. Κατά τον ίδιο, η οικονομική καταστροφή της Ελλάδας αποτέλεσε παράπλευρη απώλεια στο πλαίσιο της σύγκρουσης Γαλλίας-Γερμανίας για τον έλεγχο του κοινού νομίσματος. Γεγονός που, όπως σημείωσε, αποκαλύπτει μια ευρύτερη δυσλειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.   «Έχεις δίκιο. Με αυτά που σας κάνουμε δεν θα συνέλθετε ποτέ.» Στο ερώτημα του Γιώργου Καφετζή για το αν υπήρξε πράγματι το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, ο Γιάνης Βαρουφάκης απάντησε ότι υπήρχε ξεκάθαρα, αφού το έθετε ο ίδιος ο Σόιμπλε. Όπως ανέφερε, ο τελευταίος θεωρούσε ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι στο ευρώ. Επιπλέον, όπως σημείωσε, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διέθετε δημοσιευμένο σχέδιο για την έξοδο της χώρας από το κοινό νόμισμα, ονόματι «Plan Z». Ο Γιάνης Βαρουφάκης υποστήριξε πως η ένταξη της χώρας στο σκληρό νόμισμα αποτέλεσε εσφαλμένη κίνηση, ωστόσο και η έξοδος από το ευρώ θα είχε ιδιαίτερο κόστος. Όπως τόνισε, δεν θεώρησε ποτέ την αποχώρηση από το κοινό νόμισμα ώς «εύκολη λύση». Η θέση αυτή δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να καταβάλει το κόστος των μνημονίων για να παραμείνει στο ευρώ. Η διαφωνία αυτή με τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, οδήγησε στη παραίτησή του. Ο Γ. Βαρουφάκης εκ ότι εάν τότε είχαμε αποχωρήσει από το ευρώ δεν θα είχαμε κάνει τις μνημονιακές συμφωνίες. «Σώσαμε την Ελλάδα λέγοντας «Ναι» σε όλα, για αυτό η Ελλάδα δεν είναι βιώσιμη.» Αναφερόμενος στην «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα, ο Γιάνης Βαρουφάκης υποστήριξε ότι η περίοδος του δημοψηφίσματος υπήρξε η πρώτη φορά που η κοινή γνώμη, ξέφυγε από τον έλεγχο της ολιγαρχίας των μεγάλων οικογενειών. Όπως τόνισε,το γεγονός αυτό οδήγησε στη στοχοποίηση όλων όσων ήταν συνυφασμένοι με το «όχι» της λαϊκής βούλησης. Στην επιστολή παραίτησής του δηλώνει: «Το μίσος τους θα το φέρω στο πέτο μου σαν μετάλλιο». Στο ίδιο πλαίσιο χαρακτήρισε το νέο βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα ως ένα «ερωτικό γράμμα» προς τους ίδιους ολιγάρχες.  Σχετικά με το βιβλίο και απαντώντας στον Δημήτρη Μυρογιάννη, υποστήριξε ότι η στοχοποίηση από τον πρώην πρωθυπουργό δεν τον επηρεάζει, καθώς τα σχετικά σχόλια, κατά τον ίδιο, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, ερωτώμενος για τον χαρακτηρισμό του ηλεκτρονικού συστήματος πληρωμών ως «κουπόνια» και στον ισχυρισμό ότι ο  Αλέξης Τσίπρας ενημερώθηκε για το παράλληλο σύστημα πληρωμών κοντά στο δημοψήφισμα , υπενθύμισε ότι ο πρώην πρωθυπουργός όχι μόνο το γνώριζε, αλλάτο έθεσε και σαν όρο για να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών. Ακούστε ολόκληρη την εκπομπή στο Spotify. Επιμέλεια είδησης: Μυρτώ Μεγαλοκονόμου