ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ Α.Σ.Π.Τ.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ Α.Σ.Π.Τ. Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Νέο νομοσχέδιο τέθηκε προς ψήφιση στη βουλή αναφορικά με την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (Α.Σ.Π.Τ.), ένα αίτημα δεκαετιών. Μετά από αιτήματα χρόνων η κυβέρνηση φέρνει στο τραπέζι ένα νομοσχέδιο που θα αλλάξει και θα αναβαθμίσει τις σπουδές των παραστατικών τεχνών. Η Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών είναι ένα νέο ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης, που εντάσσει για πρώτη φορά τις παραστατικές τέχνες στο πανεπιστημιακό σύστημα. Στο πλαίσιο ίδρυσης της Α.Σ.Π.Τ. εντάσσονται πέντε κρατικοί οργανισμοί: το Εθνικό Θέατρο, η Εθνική Λυρική Σκηνή, η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Στο νέο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα θα παρέχονται προγράμματα προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών στους τομείς του θεάτρου, της μουσικής και του χορού. Η εισαγωγή στα τμήματα της Α.Σ.Π.Τ. θα γίνεται μέσω ειδικών εξετάσεων ακρόασης και γραπτή/προφορική εξέταση επιλεγμένων θεμάτων. Όσον αφορά το εκπαιδευτικό προσωπικό, προβλέπεται ότι θα διαθέτει προσόντα όπως: αξιόλογο καλλιτεχνικό έργο, επαγγελματική εμπειρία και αυτοδύναμη διδασκαλία σε συναφές αντικείμενο σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση πτυχίου. Ωστόσο, τα κριτήρια δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά. Δίνεται η δυνατότητα παρέκκλισης από τα παραπάνω κριτήρια σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν το καλλιτεχνικό έργο ενός υποψηφίου είναι ιδιαιτέρως διακεκριμένο και έχει ευρεία αναγνώριση. Άλλωστε, κύριος σκοπός αποτελεί ο συνδυασμός της καλλιτεχνικής δημιουργίας με την θεωρία και την έρευνα. Τι θα ισχύει για τους εγγεγραμμένους σπουδαστές; Πέρα από το κομμάτι του διδακτικού προσωπικού, το νομοσχέδιο προβλέπει για όσους δεν έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους όταν ξεκινήσει η λειτουργία της Α.Σ.Π.Τ., να ενταχθούν σε αυτή, εφόσον το επιθυμούν. Συγκεκριμένα, εντάσσονται έως το 5ο εξάμηνο και συνεχίζουν τις σπουδές τους στο νέο πρόγραμμα. Τι ισχύει για τους απόφοιτους; Οι ήδη απόφοιτοι Σχολών Ανώτερης Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και Ανώτερων Σχολών Μουσικής Εκπαίδευσης έχουν την δυνατότητα να συνεχίσουν τις σπουδές τους για την απόκτηση του επιπέδου 6 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων με την ένταξή τους είτε σε ΑΕΙ, όπου αν πρόκειται για τμήμα συναφές καλλιτεχνικού αντικειμένου μπορούν να εισαχθούν σε προχωρημένο εξάμηνο, είτε με την φοίτησή τους στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, παρακολουθώντας πρόγραμμα σπουδών διάρκειας 4 εξαμήνων. Αντιδράσεις Είναι όμως αυτές οι λύσεις ουσιαστικές; Παρά τις παραπάνω προβλέψεις φαίνεται να υπάρχουν έντονες επιφυλάξεις. Το νομοσχέδιο αφήνει τα ωδεία έξω από την πανεπιστημιακή αναγνώριση υποβαθμίζοντας το έργο τους και μετατοπίζοντας τον ρόλο τους. Πρακτικά, αντιστοιχεί τις απαιτητικές πολυετείς σπουδές με τίτλους σπουδών αντίστοιχης διετούς κατάρτισης, προκαλώντας αντιδράσεις από τα καλλιτεχνικά σωματεία. Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών έχει επίσης ασκήσει έντονη κριτική στο νομοσχέδιο ίδρυσης της Α.Σ.Π.Τ., υποστηρίζοντας πως η σχολή δημιουργείται ουσιαστικά από την συγχώνευση πέντε υπαρχουσών σχολών χωρίς καμία πρόβλεψη για ουσιαστική αναβάθμιση, ενώ αφήνει “στον αέρα” καθοριστικά ζητήματα που αφορούν υποδομές, προγράμματα σπουδών, αριθμό εισακτέων αλλά και το μέλλον του υπάρχοντος διδακτικού προσωπικού. Ο σύλλογος διδασκόντων/ουσών της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου άσκησε με την σειρά του κριτική, υποστηρίζοντας πως το νομοσχέδιο δεν λαμβάνει υπόψη την ιδιαίτερη φύση των καλλιτεχνικών σπουδών και τονίζει πως οι παραστατικές τέχνες είναι κυρίως πρακτικές και βιωματικές και δεν μπορούν να προσαρμοστούν στο κλασικό πανεπιστημιακό μοντέλο. Συζήτηση στην Ολομέλεια Η δριμεία κριτική δεν έλλειψε και από την συζήτηση στην ολομέλεια, κατά την διάρκεια της οποίας η ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών παρουσιάζεται ως μια ιστορική μεταρρύθμιση. Ωστόσο, από την πλευρά της η αντιπολίτευση μιλά για προχειρότητα και απουσία στρατηγικού σχεδιασμού. Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, τονίζει μέσα από την ομιλία της πως η ίδρυση της Α.Σ.Π.Τ. αποτελεί όραμα πολλών χρόνων και πως πλέον δίνεται η θεσμική θέση που αξίζει στον καλλιτεχνικό χώρο. Από την πλευρά του ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Παραστατίδης, αν και θεωρεί δίκαιο το αίτημα της ίδρυσης, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «ημιερανιστικό» και τόνισε τον προβληματικό τρόπο νομοθέτησης. Μια άλλη άποψη που ακούστηκε είναι του βουλευτή του ΚΚΕ, Ιωάννη Δελή, ο οποίος αναγνωρίζοντας την ανάγκη για ένα πανεπιστήμιο παραστατικών τεχνών, υποστηρίζει πως ουσιαστικά πρόκειται για μια «φανταχτερή ταμπέλα» πάνω σε μια πρόχειρη συγκόλληση σχολών. Ακόμα, τόνισε πως υπάρχει η ανάγκη να διαμορφωθεί ένα δίκτυο δημόσιων και δωρεάν καλλιτεχνικών εκπαιδευτηρίων για όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες παράλληλα με το σχολείο. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε από την ολομέλεια της βουλής κατά πλειοψηφία. Συγκεκριμένα, επί του συνόλου Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και Πλεύση Ελευθερίας ψήφισαν ΥΠΕΡ, ενώ καταψηφίστηκε από ΚΚΕ, Ελληνική Λύση και ΝΙΚΗ. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά δήλωσαν ΠΑΡΩΝ. Είναι ευρέως αποδεχτό πως υπάρχει ανάγκη για μια Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών. Η ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου είναι ένα σημαντικό βήμα για την αναγνώριση των παραστατικών τεχνών σε πανεπιστημιακό επίπεδο μετά από αιτήματα δεκαετιών. Το στοίχημα πλέον περνά στην πράξη και μένει να φανεί αν η σχολή θα καταφέρει αν ισορροπήσει ανάμεσα στην καλλιτεχνική δημιουργία και στην ακαδημαϊκή θεωρία και έρευνα, δικαιώνοντας τον σκοπό της ίδρυσης της.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Τις προηγούμενες ημέρες στην Ολομέλεια της Βουλής πραγματοποιήθηκε ησυζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2026. Μεταξύ των ποικίλωνθεμάτων τέθηκε και εκείνο της παιδείας. Από το βήμα της Βουλής η ΥπουργόςΠαιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, μίλησε για τηνπαιδεία ως ένα ενιαίο σύνολο, τονίζοντας την ανάγκη για σταθερό σχεδιασμόκαι στρατηγική με βάθος χρόνου. Σύμφωνα με την ίδια, από το 2019 έχουμε 22% αύξηση στα κονδύλια για την εκπαίδευση, ενώ ο προϋπολογισμός για το 2026, όσον αφορά την παιδεία, προβλέπει 6,87 δισεκατομμύρια ευρώ αυξημένο κατά 700 εκατομμύρια από πέρσι. Μάλιστα, αναγνωρίζει πως οι πόροι δεν είναι ποτέ αρκετοί, ωστόσο αναφέρει πως: «Αυτό το οποίο πρέπει να πούμε και για το οποίο να λογοδοτήσουμε είναι τι κάνουμε εμείς, πώς μπορούμε να τους αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο, με διαφάνεια, αποτελεσματικότητα, έτσι ώστε να μπορέσουν όλα τα παιδιά μας να αποκομίσουν αυτά τα οφέλη». Ωστόσο, η υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης είναι μείζον ζήτημα στην Ελλάδα, καθώς διατίθεται μόνο το 3,9% του ΑΕΠ της, ενώ ο μέσος όρος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ανέρχεται στο 4,7%. Παράλληλα, τόνισε το πόσο σημαντική είναι η βελτίωση των σχέσεων εμπιστοσύνης αλλά και η θέληση να προβλέπονται νωρίτερα και καλύτερα οι ανάγκες για τα επόμενα χρόνια. Σε αυτά τα πλαίσια, τόνισε τους 48.548 διορισμούς εκπαιδευτικών που έχουν πραγματοποιηθεί από το 2020, ενώ ανακοίνωσε και την λειτουργία του «EDU Plan» από την ερχόμενη χρονιά. Μια πλατφόρμα όπου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης θα προβλέπονται έγκαιρα και αποτελεσματικά οι ανάγκες των σχολικών υποδομών.   Ταυτόχρονα, η διασφάλιση των ίσων ευκαιριών αποτελεί κρίσιμο μέλημα. Όπως αναφέρει, η ιδέα ότι «κανένα παιδί να μην μείνει πίσω» πρέπει να γίνει πραγματική, καθημερινή πολιτική πράξη που θα μετριέται. Σε αυτό συντελεί η σημαντική ενίσχυση της ειδικής αγωγής, με περισσότερα τμήματα ένταξης, νέες δομές και εξειδικευμένο προσωπικό υποστήριξης, όπως και η ενισχυτική διδασκαλία και το ψηφιακό φροντιστήριο. Στη συνέχεια, η τοποθέτηση της κ. Ζαχαράκη εστιάζει στον εκσυγχρονισμό του σχολείου, με νέα προγράμματα σπουδών που επιχειρούν να ευθυγραμμίσουν τη μάθηση με τις ανάγκες του σύγχρονου κόσμου. Την ίδια στιγμή, ανέφερε ότι προχωράει και το Πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» όπου ήδη έχουν ανακαινιστεί 331 σχολεία και αναμένονται άλλα 2.500 τα επόμενα χρόνια, ενώ έχουν δημιουργηθεί και Κέντρα Καινοτομίας σε όλες τις περιφέρειες. Ακόμα, δεν παραλείπει να αναφερθεί στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία ως: «καινοτομίες οι οποίες δίνουν επιλογές, όπως και τα επαγγελματικά σχολεία, όπως τα μουσικά, τα καλλιτεχνικά σχολεία, τα οποία μπορούν να διανθίσουν την πολυτυπία του ελληνικού δημόσιου σχολείου». Παρ’ όλα αυτά, τα κρίσιμα ζητήματα παραμένουν και απασχολούν καθημερινά τόσο γονείς όσο και εκπαιδευτικούς. Κατά το 2025 έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά ατυχημάτων σε σχολικές εγκαταστάσεις λόγω ελλιπούς συντήρησης και κακής κατάστασης υποδομών. Γεγονότα που αποτελούν συνέπεια της υποχρηματοδότησης και της αδιαφορίας στα αιτήματα των πολιτών. Όσον αφορά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών η υπουργός αναφέρει πως: «Ήδη δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν αξιολογηθεί. Αυτό θα συνεχιστεί. Επιμορφώνουμε και δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην επιμόρφωση και όχι στο τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά καταλαβαίνουμε όλοι ότι έχουμε και τις ευθύνες μας και ως εκπαιδευτικοί». Τελευταίο «θεμέλιο» στην ομιλία της Υπουργού αποτελεί η επαγγελματική εκπαίδευση, όπου ανακοίνωσε την ίδρυση της πρώτης Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα της Φαρμακοβιομηχανίας, η οποία θα εδρεύει στην Αρκαδία. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της τοπικής οικονομίας και στον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Ωστόσο, είναι σχέδιο που έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις και ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες θα εδραιωθεί και αν εν τέλει θα είναι ένα επιτυχημένο εγχείρημα. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο προϋπολογισμός αναμένεται αυξημένος όπως και οι δαπάνες για τη φοιτητική μέριμνα, ιδίως στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Μια κίνηση που φέρνει ελπίδες για τις χρόνιες παθογένειες που επικρατούν. Ταυτόχρονα έγινε αναφορά και στις διαγραφές φοιτητών και στους κανόνες για την καθημερινότητα και την βία στα πανεπιστήμια ως πολιτική κίνηση που «σπάει» ιδεολογικά ταμπού. Την ίδια στιγμή, η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών μιλά για «απουσία στρατηγικής και διαρθρωτικής ενίσχυσης της έρευνας και της καινοτομίας». Παρά τις αυξήσεις στον προϋπολογισμό, τις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό και ισότητα, η ελληνική εκπαίδευση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις. Κύριο μέλημα θα πρέπει να είναι η αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πόρου αλλά και η συνεχής υποστήριξη των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Μια καλή στρατηγική δεν κρίνεται μόνο από τις αριθμητικές επιδόσεις, αλλά κυρίως από τις συνέπειες στην καθημερινότητα των πολιτών. Γι’ αυτό και η δημόσια παιδεία οφείλει να ανταποκρίνεται ουσιαστικά στις ανάγκες της κοινωνίας. Πηγές: Hellenic Parliament, DNEWS.GR

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ: ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Το μέλλον των παιδιών σε αναμονή: Οι δυσκολίες των αναπληρωτών εκπαιδευτικών Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά Η σχολική χρονιά προχωρά ήδη για τον τρίτο μήνα, με τα σχολεία να παραμένουν υποστελεχωμένα. Πάνω από χίλιες ακάλυπτες θέσεις εκπαιδευτικών, ενώ η χρονιά ξεκίνησε με την πρόσληψη 24.791 αναπληρωτών έναντι των αρχικών εκτιμήσεων για το σχολικό έτος 2025-26, σύμφωνα με τις οποίες οι ανάγκες ανέρχονταν περίπου σε 48.000 αναπληρωτές. Μετά το πέρας της γ’ φάσης προσλήψεων, που ολοκληρώθηκε στις 11 Νοεμβρίου, παρέμειναν κενές 1.586 θέσεις με την αιτιολογία του περιορισμένου ενδιαφέροντος από τους ενταγμένους στους πίνακες του ΑΣΕΠ υποψήφιους εκπαιδευτικούς. Σε ανακοίνωση του, το Υπουργείο Παιδείας, ανέφερε πως θα ακολουθήσει Ειδική Προκήρυξη κάλυψης των κενών στις σχολικές μονάδες.  Δυστυχώς, είναι δύσκολο για έναν εκπαιδευτικό να αναμένει τον διορισμό του, ενώ το σχολικό έτος έχει ξεκινήσει εδώ και δύο μήνες. Εύλογα, λοιπόν, θα απευθυνθεί για εύρεση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.  Η σύμβαση ενός αναπληρωτή εκπαιδευτικού ξεκινά με την τοποθέτηση του στην σχολική μονάδα και λήγει, συνήθως, με τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Πόσο εύκολο είναι, όμως, να ζητάμε από έναν άνθρωπο να μείνει μήνες άνεργος, αναμένοντας έναν διορισμό χωρίς καμία βεβαιότητα για το πότε ή αν θα πραγματοποιηθεί. Και αν τελικά γίνει, κατά πάσα πιθανότητα, θα τον μεταθέσουν μακριά από τον τόπο του.   Παράλληλα, τίθεται και το ζήτημα των αδειών όπου οι Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις κάνουν λόγο για σαφή δυσμενή διάκριση σε βάρος των αναπληρωτών καθηγητών. Με το άνισο αυτό καθεστώς, η Ελλάδα παραβαίνει την Ευρωπαϊκή οδηγία περί ίσης μεταχείρισης εργαζομένων ορισμένου και αορίστου χρόνου. Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί το Υπουργείο Παιδείας προσδοκώντας να λύσει τα ζητήματα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών;  Μια κίνηση του υπουργείου είναι η νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα πρόβλεψης και καταγραφής των αναγκών EDU-Plan που αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία από τον Μάρτιο του 2026, υποσχόμενη άμεσους διορισμούς και καλύψεις κενών. Όσον αφορά το ζήτημα της διαμονής, η Υπουργός Παιδείας Σ. Ζαχαράκη ανήγγειλε πως το καλοκαίρι θα δοθούν 40 κατοικίες για τη στέγαση των αναπληρωτών καθηγητών μέσω του οικιστικού προγράμματος των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ προβλέπεται και 3ετης φοροαπαλλαγή για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, εφόσον νοικιάζουν σπίτια σε εκπαιδευτικούς, ένστολους, νοσηλευτές και γιατρούς, για τουλάχιστον έξι συνεχόμενους μήνες. Βέβαια, υπάρχουν εύλογες αντιδράσεις, καθώς η σχολική χρονιά διαρκεί μόλις εννέα μήνες.   Η Ελλάδα εμφανίζει υψηλό ποσοστό εξάρτησης από αναπληρωτές εκπαιδευτικούς σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε συνδυασμό με την έναρξη της σχολικής χρονιάς χωρίς πλήρη κάλυψη των αναγκαίων θέσεων, αυτό δυσχεραίνει περαιτέρω το επίπεδο του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι αναπληρωτές καθηγητές ζουν σε μόνιμη κατάσταση αβεβαιότητας, η οποία δυστυχώς αποθαρρύνει τους νέους εκπαιδευτικούς και όχι μόνο. Τα προβλήματα της σχολικής χρονιάς δεν περιορίζονται μόνο στους εκπαιδευτικούς, αλλά επηρεάζουν και τις οικογένειες. Τα παιδιά χάνουν πολύτιμες διδακτικές ώρες, αναγκάζοντας τους γονείς να καταφύγουν σε φροντιστήρια για να καλύψουν τα κενά, γεγονός που τους δημιουργεί τεράστιο οικονομικό βάρος.   Το μέλλον ανήκει στα παιδιά, γι’ αυτό και έχουμε ευθύνη να τους προσφέρουμε ένα όσο το δυνατόν καλύτερο περιβάλλον, όπου θα μορφωθούν, θα χτίσουν χαρακτήρα και θα καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση τους. Κεντρικός πυλώνας σε αυτό είναι οι εκπαιδευτικοί.  ΠΗΓΕΣ: esos.gr, alfavita.gr, minedu.gov.gr

ΣΥΣΣΩΜΗ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ

ΣΥΣΣΩΜΗ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ Γράφει η Θεοδώρα Δίελα. Στις αρχές του προηγούμενου μήνα, η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη κατέθεσε στην Βουλή το Σχέδιο Νόμου για την «Σύσταση Ακαδημιών Επαγγελματικής Κατάρτισης και Ένταξη των Ακαδημιών στο Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και άλλα θέματα επαγγελματικής κατάρτισης», ενώ προηγουμένως είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση συγκεντρώνοντας 163 σχόλια. Τελικά το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από την ολομέλεια στις 8 Οκτωβρίου.   Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δήλωσε “παρών”. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα – ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας, ΝΙΚΗ και Νέα Αριστερά – το καταψήφισαν.  Τι είναι όμως οι Ακαδημίες Επαγγελματικής Κατάρτισης και πως θα λειτουργούν;  Οι Ακαδημίες Επαγγελματικής Κατάρτισης θα είναι δημόσιες δομές όπου θα συστήνονται με την σύμπραξη του ιδιωτικού τομέα και θα συνδέουν την εκπαίδευση με τις τοπικές κοινωνίες και την οικονομική δραστηριότητα τους. Σκοπός του νομοσχεδίου είναι η ενίσχυση και αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, ενώ παράλληλα φιλοδοξεί την θέσπιση ενός σύγχρονου πλαισίου που θα εξασφαλίζει ποιοτική εκπαίδευση και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.   Οι ακαδημίες ιδρύονται μετά από πρωτοβουλία των οικονομικών φορέων και θα αποτελούν παράρτημα των δημοσίων ΣΑΕΚ που θα υπάγονται και εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία ΕΕΚΔΒΜ. Ωστόσο, δεν θα μπορεί να ιδρυθεί Α.Ε.Κ. σε Δήμο όπου λειτουργεί ήδη δομή Ε.Ε.Κ που παρέχει θεματικά συναφείς ειδικότητες ίδιου επιπέδου. Οι οικονομικοί φορείς θα συμβάλλουν προσφέροντας εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και τεχνογνωσία, ενώ θα απαλλάσσονται από κάθε είδους φόρο, δικαίωμα ή τέλος όσων αφορά την συνεισφορά τους στην Α.Ε.Κ.   Οι ακαδημίες θα παρέχουν επαγγελματική κατάρτιση επιπέδου 5, δηλαδή εκπαίδευση που αντιστοιχεί σε μεταδευτεροβάθμιο στάδιο του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων. Συνεπώς, θα μπορούν να εγγραφούν απόφοιτοι της μη υποχρεωτικής εκπαίδευσης ( ΓΕ.Λ., ΕΠΑ.Λ.) και οι κάτοχοι ισότιμων τίτλων. Οι φορείς θα οφείλουν να εξασφαλίσουν στους καταρτιζόμενους θέσεις πρακτικής άσκησης και μαθητείας καθώς και να απορροφούν τουλάχιστον το 40% των καταρτιζόμενων κάθε ειδικότητας.   Η διοικούσα επιτροπή θα απαρτίζεται από τον Πρόεδρο ο οποίος θα ορίζεται από το Υπουργείο Παιδείας, τον Διευθυντή και τον Υποδιευθυντή της Σ.Α.Ε.Κ στην οποία ανήκει το παράρτημα – στον οποίο ανατίθεται και η διοικητική υποστήριξη της Α.Ε.Κ. – και δύο μέλη που υποδεικνύει ο συμβαλλόμενος οικονομικός φορέας.   Παρ΄ όλα αυτά, είναι ένα σχέδιο που έχει προκαλέσει αντιδράσεις. Πιο συγκεκριμένα, η Νέα Αριστερά τόνισε πως χωρίς σαφές πλαίσιο για την πληρωμή των σπουδαστών υπάρχει ο κίνδυνος φθηνής ή και απλήρωτης εργασίας, ενώ αναφέρθηκε και στην ουσιαστική “εγκατάλειψη” των δημοσίων ΕΠΑ.Λ. από μέρους της κυβέρνησης. Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ο βουλευτής Στέφανος Παραστατίδης, χαρακτήρισε την Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση ως τον «φτωχό συγγενή» του εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ μίλησε και για την προχειρότητα, τον θολό σχεδιασμό και τις θεσμικές αντιφάσεις του νομοσχεδίου. Ο Σπυρίδων Τσιρώνης, βουλευτής του κόμματος ΝΙΚΗ, μίλησε για «έλλειψη οράματος και σχεδιασμού για την δημόσια παιδεία», ενώ ο Διαμαντής Καραναστάσης, βουλευτής της Πλεύσης Ελευθερίας, εξέφρασε την ανησυχία του για τυχόν παράλληλα μονοπάτια που οδηγούν στους ίδιους τίτλους, αλλά διαφορετικής αξίας.   Το νομοσχέδιο για τις Ακαδημίες Επαγγελματικής Κατάρτισης, πράγματι, θα φέρει περισσότερες επιλογές για τους νέους, ενώ η λειτουργία τους σε συνεργασία με τοπικούς φορείς θα δίνει τη δυνατότητα στις Ακαδημίες να προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε περιοχής, προσφέροντας ειδικότητες που θα ανταποκρίνονται στην τοπική αγορά εργασίας. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά ερωτήματα γύρω από τις συνθήκες εργασίας, την ποιότητα της εκπαίδευσης και των υποδομών, ενώ υπάρχει ανησυχία για τις ανισότητες που ενδέχεται να προκύψουν, καθώς δεν είναι βέβαιο πως όλες οι περιοχές θα έχουν ίδιες ευκαιρίες πρόσβασης σε ποιοτική κατάρτιση. Βέβαια, το κρίσιμο ερώτημα είναι το εξής: θα εξυπηρετούν, πράγματι, οι Ακαδημίες το δημόσιο συμφέρον ή θα εξελιχθούν σε μηχανισμό εξυπηρέτησης των επιχειρηματικών συμφερόντων; ΠΗΓΕΣ: esos.gr, CNNGreece, pasok.gr, neaaristera.gr