ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ
Γράφει η Μιχαέλα Κορατζοπούλου
Μέσα στο χάος της καθημερινότητας πολλές φορές ξεχνάμε να αναπνεύσουμε, να πατήσουμε το «κουμπί» και να ηρεμήσουμε λίγο το μέσα μας. Πόσο εύκολο είναι, όμως, να ξεχαστούμε και να βρούμε ηρεμία;
Μια απάντηση είναι παρατηρώντας την τέχνη γύρω μας! Γιατί υπάρχει παντού!
Περπατάμε κάθε μέρα στην τέχνη χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Σκεφτείτε μια μέρα που τρέχατε να προλάβετε μια υποχρέωση, και περάσατε μπροστά από έναν μουσικό του δρόμου. Oι νότες του τραγουδιού πόσο μπορεί να σας ηρέμησαν μέσα στο άγχος; Ίσως, ενώ βιαζόσασταν να σταματήσατε για λίγα λεπτά να ακούσετε αυτό το τραγούδι που σας έφερε τόσες αναμνήσεις στο μυαλό, ή σκεφτείτε εκείνη την φορά που μπήκατε στο αυτοκίνητο ανοίξατε το ραδιόφωνο και έπαιζε το αγαπημένο σας τραγούδι. Η μουσική λοιπόν είναι μια μορφή τέχνης που ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή μαζί της χωρίς να το καταλαβαίνουμε –ανοίγοντας απλά το κινητό μας, ανοίγοντας απλά το ραδιόφωνο.
Περπατάμε λοιπόν μέσα στην τέχνη χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Το βλέμμα μας πέφτει σε μια αφίσα στον τοίχο, σε ένα graffiti που μας κάνει να χαμογελάσουμε ή να προβληματιστούμε. Εδώ συναντάμε την τέχνη της γραφιστικής και της ζωγραφικής. Τα χρώματα που έχουν χρησιμοποιηθεί , η έμπνευση πίσω από ένα εικαστικό ή μια ζωγραφιά μας φέρνουν σε επαφή με την καλλιτεχνική ματιά ενός άλλου ανθρώπου. Η τέχνη συνδέει, συνδέει ανθρώπους, συνδέει συναισθήματα, δημιουργεί γέφυρες επικοινωνίας .
Για να καταλάβω τι σημαίνει τέχνη για τους γύρω μου, έκανα μια ερώτηση στις φίλες μου:
«Τι είναι για σένα τέχνη;»
Η πρώτη φωτογραφία που έλαβα έδειχνε τη θάλασσα.
Ύστερα, μια άλλη φίλη μου έστειλε έναν κήπο με λουλούδια.
Μπορεί η φύση να θεωρηθεί τέχνη;
Γιατί όχι;
Πόσες φορές έχουμε δει ένα τοπίο και έχουμε πει: «Είναι λες και βρίσκομαι μέσα σε έναν πίνακα»;
Λίγο αργότερα, έλαβα ακόμη μια φωτογραφία —ένα φλιτζάνι καφέ.
Μπορεί ο καφές να θεωρηθεί τέχνη;
Και πάλι… γιατί όχι;
Για πολλούς ανθρώπους, ο καφές είναι κάτι παραπάνω από ένα ρόφημα. Είναι ιεροτελεστία, μια στιγμή που χρειάζονται μέσα στην ημέρα τους.
Και, σκεφτείτε, πόσες φορές έχουμε δοκιμάσει κάτι που μας αρέσει και έχουμε πει: «Αυτό είναι τέχνη!»
Το ίδιο ισχύει και για το φαγητό. Όπως μου είπε μία φίλη: «Η γεύση είναι τέχνη!» — και έχει δίκιο, αφού δεν είναι λίγοι οι σεφ που δημιουργούν πιάτα τόσο όμορφα, που μοιάζουν με έργα τέχνης.
Κι αν το καλοσκεφτούμε, ακόμη και το σπίτι μας μπορεί να είναι τέχνη. Ο τρόπος που το διακοσμούμε , που επιλέγουμε χρώματα, έπιπλα και αντικείμενα, είναι μια δική μας μορφή έκφρασης.
Αλλά ας μην πάμε μακριά: Εμείς οι ίδιοι μπορούμε να είμαστε τέχνη, από το πώς συνδυάζουμε τα ρούχα μας μέχρι τον τρόπο που εκφραζόμαστε.
Για μένα προσωπικά, όταν ακούω τη λέξη «τέχνη», το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι το θέατρο. Οι ρόλοι, οι σχέσεις, η ενδυματολογία, τα σκηνικά — όλα αυτά, για μένα, είναι ο ορισμός της τέχνης. Το θέατρο γεννά συναισθήματα, μας διδάσκει, μας προβληματίζει και μας ταξιδεύει. Είναι μια μορφή τέχνης που αναζητάμε συνειδητά, γιατί μας αγγίζει βαθιά.
Σε αυτήν εδώ τη στήλη, λοιπόν, όλα θα περιστρέφονται γύρω από την τέχνη.
Γιατί αυτή η στήλη είναι εδώ για να μας θυμίζει πως περπατάμε καθημερινά μέσα στην τέχνη, χωρίς να το καταλαβαίνουμε ή ίσως και να το καταλαβαίνουμε.
Απάντηση