Με Επιφυλάξεις και Καθυστέρηση 2 Ετών η Κύρωση προγράμματος συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου στην Παιδεία

Με Επιφυλάξεις και Καθυστέρηση 2 Ετών η Κύρωση προγράμματος συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου στην Παιδεία Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Με καθυστέρηση δύο ετών τέθηκε προς κύρωση στη Βουλή το πρόγραμμα συνεργασίας στον τομέα της παιδείας μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα έτη 2023-2027. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από τη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στις 13 Ιανουαρίου και τέθηκε την επομένη προς συζήτηση στην Ολομέλεια. Σκοπός του προγράμματος είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης, η διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και κληρονομιάς του Ελληνισμού, καθώς και η επίτευξη ηθικών, κοινωνικών και αναπτυξιακών στόχων. Συνεπώς, στο πλαίσιο ενίσχυσης και ανάπτυξης της διμερούς συνεργασίας των δύο χωρών προβλέπεται κοινή δράση στους τομείς της εκπαίδευσης, του αθλητισμού και της θρησκευτικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, θεσπίζεται πανεπιστημιακή συνεργασία, η οποία συμπεριλαμβάνει ερευνητικά προγράμματα, διεθνή συνέδρια και ανταλλαγή ακαδημαϊκών και φοιτητών, χορήγηση υποτροφιών, αλλά και ανταλλαγή εκπαιδευτικού και διδακτικού υλικού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης την επιδίωξη μαθητικής συνεργασίας και την προσπάθεια αδελφοποίησης σχολείων μεταξύ των δύο χωρών καθώς και την συνεργασία τους στο δίκτυο σχολείων UNESCO. Γίνεται λόγος ακόμα και για ανταλλαγή υλικού, εμπειριών και καλών πρακτικών, καθώς και για την κοινή συμμετοχή σε δράσεις αθλητικού, κοινωνικού, πολιτιστικού και επιστημονικού περιεχομένου. Παράλληλα, οι δύο χώρες προχωρούν και στην ψηφιακή συνεργασία καθώς και στην δημιουργία Κέντρων Καινοτομίας ως συνέπεια του κεντρικού ρόλου της τεχνολογίας στην καθημερινότητα της νέας γενιάς. Από το πρόγραμμα δεν λείπει η συνεργασία εκπαιδευτικών οργανισμών για τον εγγραμματισμό στα ΜΜΕ, η συνεργασία για την αειφόρο ανάπτυξη, για την εισαγωγή στα Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης και την αναγνώριση τίτλων σπουδών, αλλά και για τις αρχειακές υπηρεσίες. Τι ειπώθηκε όμως, στην Ολομέλεια; Κατά την διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής, επισημάνθηκε από όλους η αξία της ελληνοκυπριακής συνεργασίας. Μάλιστα, η κ. Ασημακοπούλου τη χαρακτήρισε ως «υπόθεση ταυτότητας, μέλλοντος και εθνικής συνέχειας», ενώ ο βουλευτής Σπύρος Μπιμπίλας τόνισε πως «η κοινή γλώσσα, ο κοινός πολιτισμός, η κοινή αγωνία για μια δημόσια ποιοτική παιδεία είναι αυτονόητο έδαφος συνεργασίας». Αρκούν όμως αυτά; ο κ. Μπιμπίλας δηλώνοντας την επιφύλαξή του συμπλήρωσε πως «όταν η Βουλή κυρώνει μια διεθνή συμφωνία ή πρόγραμμα, δεν αρκεί να χειροκροτήσουμε τον τίτλο. Οφείλουμε να δούμε τι ακριβώς υλοποιείται, με ποιους ακριβώς όρους και με ποια διαφάνεια, με ποια μέτρηση αποτελέσματος και με ποια προστασία δικαιωμάτων». Μια διατύπωση με την οποία δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να διαφωνήσει. Σε αυτό το πλαίσιο, η Πλεύση Ελευθερίας εξέφρασε τις ανησυχίες της και τα αιτήματά της ζητώντας διαφάνεια δαπανών, μετρήσιμα αποτελέσματα, ισότιμη πρόσβαση, προστασία δικαιωμάτων και δεδομένων και δημόσια λογοδοσία. Η κ. Τζούφη, βουλευτής της Νέας Αριστεράς, τόνισε πως «Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το πρόγραμμα συνεργασίας με την Κύπρο αποκαλύπτει κάτι αμείλικτο, ότι διεθνώς η Κυβέρνηση στηρίζεται στο δημόσιο πανεπιστήμιο, ενώ εσωτερικά το αποδομεί». Από μέρους της η Σοφία Ασημακοπούλου, βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, μιλώντας για την ελληνοκυπριακή συνεργασία δήλωσε πως «Η πραγματική της αξία, όμως, θα κριθεί όχι από τις προθέσεις, αλλά από τη σαφήνεια, τη διαφάνεια και την εφαρμογή στην πράξη. Γι’ αυτό απαιτείται συνεχής έλεγχος και συγκεκριμένες δράσεις, ώστε η συνεργασία αυτή να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο και να παράγει απτά αποτελέσματα προς όφελος της Ελλάδας, της Κύπρου και του συνόλου του ελληνισμού». Ενώ, από τη μεριά της η κ. Νοτοπούλου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, επεσήμανε πως «αυτή η Σύμβαση, δυστυχώς, επικυρώνεται χωρίς καθαρό χρηματοδοτικό και θεσμικό αποτύπωμα». Η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κ. Ζαχαράκη τοποθετήθηκε από το βήμα της Βουλής δηλώνοντας πως «Οι τομείς οι οποίοι αγγίζουμε είναι κομβικοί για την παιδεία, για τη γλώσσα, για τον πολιτισμό, για την ιστορία. Και, βέβαια, αυτό το πρόγραμμα της συνεργασίας 2023-2027 έρχεται να επικαιροποιήσει το Μνημόνιο του 1993. Απαντάμε στις προκλήσεις και απαιτήσεις του σύγχρονου σχολείου, της ψηφιακής μετάβασης, της διεθνοποίησης, της γνώσης και αυτό σωστά έρχεται προ κύρωση νομοθετικά από τη Βουλή». Η διαφάνεια των δαπανών, η χορήγηση υποτροφιών και η ψηφιακή συνεργασία είναι από τα θέματα που συζητήθηκαν περισσότερο, όπου και τα κόμματα δήλωσαν την επιφύλαξή τους. Εν τέλει, το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε στο σύνολο του από Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Ελληνική Λύση και ΝΙΚΗ, ενώ το ΚΚΕ το καταψήφισε. Τα υπόλοιπα κόμματα – Πλεύση Ελευθερίας, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά – δήλωσαν ΠΑΡΩΝ. Αν και αναγνωρίζεται διακομματικά η σημασία της συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, η συζήτηση στην Ολομέλεια ανέδειξε σημαντικά ερωτήματα για τη διαφάνεια, τα απτά αποτελέσματα και τη λογοδοσία. Είναι μεν μια συμφωνία που ενισχύει τους δεσμούς των δύο χωρών, αλλά η πρόκληση παραμένει και έγκειται στη διασφάλιση του ουσιαστικού οφέλους της εκπαιδευτικής κοινότητας και της νέας γενιάς. ΠΗΓΕΣ: hellenic parliament

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2026: ΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ Γράφει η Θεοδώρα Δίελα Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά Τις προηγούμενες ημέρες στην Ολομέλεια της Βουλής πραγματοποιήθηκε ησυζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2026. Μεταξύ των ποικίλωνθεμάτων τέθηκε και εκείνο της παιδείας. Από το βήμα της Βουλής η ΥπουργόςΠαιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, μίλησε για τηνπαιδεία ως ένα ενιαίο σύνολο, τονίζοντας την ανάγκη για σταθερό σχεδιασμόκαι στρατηγική με βάθος χρόνου. Σύμφωνα με την ίδια, από το 2019 έχουμε 22% αύξηση στα κονδύλια για την εκπαίδευση, ενώ ο προϋπολογισμός για το 2026, όσον αφορά την παιδεία, προβλέπει 6,87 δισεκατομμύρια ευρώ αυξημένο κατά 700 εκατομμύρια από πέρσι. Μάλιστα, αναγνωρίζει πως οι πόροι δεν είναι ποτέ αρκετοί, ωστόσο αναφέρει πως: «Αυτό το οποίο πρέπει να πούμε και για το οποίο να λογοδοτήσουμε είναι τι κάνουμε εμείς, πώς μπορούμε να τους αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο, με διαφάνεια, αποτελεσματικότητα, έτσι ώστε να μπορέσουν όλα τα παιδιά μας να αποκομίσουν αυτά τα οφέλη». Ωστόσο, η υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης είναι μείζον ζήτημα στην Ελλάδα, καθώς διατίθεται μόνο το 3,9% του ΑΕΠ της, ενώ ο μέσος όρος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ανέρχεται στο 4,7%. Παράλληλα, τόνισε το πόσο σημαντική είναι η βελτίωση των σχέσεων εμπιστοσύνης αλλά και η θέληση να προβλέπονται νωρίτερα και καλύτερα οι ανάγκες για τα επόμενα χρόνια. Σε αυτά τα πλαίσια, τόνισε τους 48.548 διορισμούς εκπαιδευτικών που έχουν πραγματοποιηθεί από το 2020, ενώ ανακοίνωσε και την λειτουργία του «EDU Plan» από την ερχόμενη χρονιά. Μια πλατφόρμα όπου με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης θα προβλέπονται έγκαιρα και αποτελεσματικά οι ανάγκες των σχολικών υποδομών.   Ταυτόχρονα, η διασφάλιση των ίσων ευκαιριών αποτελεί κρίσιμο μέλημα. Όπως αναφέρει, η ιδέα ότι «κανένα παιδί να μην μείνει πίσω» πρέπει να γίνει πραγματική, καθημερινή πολιτική πράξη που θα μετριέται. Σε αυτό συντελεί η σημαντική ενίσχυση της ειδικής αγωγής, με περισσότερα τμήματα ένταξης, νέες δομές και εξειδικευμένο προσωπικό υποστήριξης, όπως και η ενισχυτική διδασκαλία και το ψηφιακό φροντιστήριο. Στη συνέχεια, η τοποθέτηση της κ. Ζαχαράκη εστιάζει στον εκσυγχρονισμό του σχολείου, με νέα προγράμματα σπουδών που επιχειρούν να ευθυγραμμίσουν τη μάθηση με τις ανάγκες του σύγχρονου κόσμου. Την ίδια στιγμή, ανέφερε ότι προχωράει και το Πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» όπου ήδη έχουν ανακαινιστεί 331 σχολεία και αναμένονται άλλα 2.500 τα επόμενα χρόνια, ενώ έχουν δημιουργηθεί και Κέντρα Καινοτομίας σε όλες τις περιφέρειες. Ακόμα, δεν παραλείπει να αναφερθεί στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία ως: «καινοτομίες οι οποίες δίνουν επιλογές, όπως και τα επαγγελματικά σχολεία, όπως τα μουσικά, τα καλλιτεχνικά σχολεία, τα οποία μπορούν να διανθίσουν την πολυτυπία του ελληνικού δημόσιου σχολείου». Παρ’ όλα αυτά, τα κρίσιμα ζητήματα παραμένουν και απασχολούν καθημερινά τόσο γονείς όσο και εκπαιδευτικούς. Κατά το 2025 έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά ατυχημάτων σε σχολικές εγκαταστάσεις λόγω ελλιπούς συντήρησης και κακής κατάστασης υποδομών. Γεγονότα που αποτελούν συνέπεια της υποχρηματοδότησης και της αδιαφορίας στα αιτήματα των πολιτών. Όσον αφορά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών η υπουργός αναφέρει πως: «Ήδη δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν αξιολογηθεί. Αυτό θα συνεχιστεί. Επιμορφώνουμε και δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην επιμόρφωση και όχι στο τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά καταλαβαίνουμε όλοι ότι έχουμε και τις ευθύνες μας και ως εκπαιδευτικοί». Τελευταίο «θεμέλιο» στην ομιλία της Υπουργού αποτελεί η επαγγελματική εκπαίδευση, όπου ανακοίνωσε την ίδρυση της πρώτης Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα της Φαρμακοβιομηχανίας, η οποία θα εδρεύει στην Αρκαδία. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της τοπικής οικονομίας και στον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Ωστόσο, είναι σχέδιο που έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις και ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες θα εδραιωθεί και αν εν τέλει θα είναι ένα επιτυχημένο εγχείρημα. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο προϋπολογισμός αναμένεται αυξημένος όπως και οι δαπάνες για τη φοιτητική μέριμνα, ιδίως στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Μια κίνηση που φέρνει ελπίδες για τις χρόνιες παθογένειες που επικρατούν. Ταυτόχρονα έγινε αναφορά και στις διαγραφές φοιτητών και στους κανόνες για την καθημερινότητα και την βία στα πανεπιστήμια ως πολιτική κίνηση που «σπάει» ιδεολογικά ταμπού. Την ίδια στιγμή, η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών μιλά για «απουσία στρατηγικής και διαρθρωτικής ενίσχυσης της έρευνας και της καινοτομίας». Παρά τις αυξήσεις στον προϋπολογισμό, τις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό και ισότητα, η ελληνική εκπαίδευση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις. Κύριο μέλημα θα πρέπει να είναι η αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πόρου αλλά και η συνεχής υποστήριξη των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Μια καλή στρατηγική δεν κρίνεται μόνο από τις αριθμητικές επιδόσεις, αλλά κυρίως από τις συνέπειες στην καθημερινότητα των πολιτών. Γι’ αυτό και η δημόσια παιδεία οφείλει να ανταποκρίνεται ουσιαστικά στις ανάγκες της κοινωνίας. Πηγές: Hellenic Parliament, DNEWS.GR