γράφει η Κάτια Σακελλαρίου
Το πρωί της Δευτέρας 10/3, ο βουλευτής Ν. Παπαδόπουλος εισέβαλε στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, επιτιθέμενος ορισμένα έργα τέχνης της έκθεσης «Σαγήνη του Αλλόκοτου», με την πρόφαση πως πρόσβαλαν τη χριστιανική θρησκεία. Με αυτή την «ακτιβιστική» ενέργεια, επέλεξε να αναλάβει τον ρόλο του συνεχιστή της μακροχρόνιας παράδοσης λογοκρισίας, που αποτελεί βασικό γνώρισμα του θρησκευτικού φονταμενταλισμού.
Ο βουλευτής της «Νίκης» κρατήθηκε στο εσωτερικό της Πινακοθήκης και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη ΓΑΔΑ, εν αναμονή της απόφασης του Εισαγγελέα. Αυτή η αναμονή κατά τη διάρκεια της προσπάθειας απόδοσης δικαιοσύνης σχετικά με την απόπειρα λογοκρισίας έργων τέχνης, ερμηνεύτηκε από τον συνήγορο του κ. Παπαδόπουλου, κ. Βηθιώτη, ως χαρακτηριστικό δικτατορίας. Σε περίπτωση που η καταστροφή των έργων στο εσωτερικό της Πινακοθήκης υπαγόταν στην 4η παράγραφο του άρθρου 382 του ΠΚ, ήταν δηλαδή βλάβη καλλιτεχνικού αντικειμένου τοποθετημένου σε δημόσιο χώρο, θα θεωρούνταν διακεκριμένη φθορά, κακούργημα που τιμωρείται με τουλάχιστον ένα χρόνο φυλάκισης. Εάν είχε διαπραχθεί κακούργημα, το βουλευτικό άσυλο δεν θα είχε ισχύ.
Το συμβάν αποτέλεσε ενωτικό στοιχείο για μερικούς από τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του σκοταδισμού. Ο πρώην βουλευτής της «Ελλ. Λύσης» και νυν ανεξάρτητος Παύλος Σαράκης βρέθηκε έξω από την Πινακοθήκη, στο πλευρό του Νίκου Βρίττου, βουλευτή της «Νίκης», για την υπεράσπιση του συναδέλφου τους, με κύριο επιχείρημα την ένταση της φωνής τους. Στην απέναντι, ορθολογική πλευρά της υπόθεσης, τα κόμματα ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, τάχθηκαν υπέρ της ελεύθερης θεματολογίας στην τέχνη.
Ο κ. Παπαδόπουλος είχε ήδη εκφράσει στο παρελθόν την ανησυχία του σχετικά με το περιεχόμενο της έκθεσης, στέλνοντας επίσημες επιστολές στο Υπουργείο και τον εκθεσιακό χώρο, κάνοντας λόγο για «κυβερνητική αντιχριστιανική πολιτική». Είχε θεωρήσει πως το Υπουργείο Πολιτισμού και η Εθνική Πινακοθήκη έχουν ως σκοπό αποκλειστικά την προβολή θρησκευτικής προπαγάνδας και όχι την πολιτισμική διαπαιδαγώγηση και την ανάδειξη διαφόρων καλλιτεχνικών εκφράσεων.
Αφού λύθηκε η “παρεξήγηση” σχετικά με τη λειτουργία ιδρυμάτων που προάγουν την τέχνη και εφόσον ο κ. Παπαδόπουλος είναι βουλευτής, αφέθηκε ελεύθερος (προτείνω στο Αρχαιολογικό Μουσείο να διπλασιάσει τα μέτρα ασφαλείας του). Δεν θα αντιμετωπίσει την ποινή που θα αντιστοιχούσε σε κακούργημα, η οποία θα άρμοζε μόνο αν είχε καταστρέψει κάτι αντιπροσωπευτικό της Χριστιανικής Πίστεως ή ένα πολύτιμο έργο τέχνης, χωρίς όμως να είναι βουλευτής.
