Κωνσταντίνος Τασούλας: Ο Υποψήφιος της Δημοκρατίας, που αποκαλύπτει ένα μη θεσμικό προφίλ

Η Λογοκρισία στη Βουλή των Εφήβων που έζησα ως Ζωντανή Απόδειξη Ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας: Ιστορικά, Θεσμικά και Εννοιολογικά ΠΗΓΗ : books.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2348/Koinoniki-kai-Politiki-Agogi_ST-Dimotikou_html-apli/index2_a_3.html Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας, με κύριο ρόλο να διασφαλίζει την ενότητα του έθνους, τη λειτουργία των θεσμών και την τήρηση του Συντάγματος. Αποτελεί σύμβολο εθνικής ενότητας και θεσμικής συνέχειας, ενώ οφείλει να λειτουργεί υπερκομματικά, διατηρώντας απόσταση από πολιτικές σκοπιμότητες και διαχωρισμούς. Η εκλογή του Προέδρου στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι κατά καιρούς έχει επιτευχθεί μέσα από ευρύτερες συναινέσεις, φαίνεται πως στις μέρες μας υπηρετεί μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια συγκυρία όπου ο αντίπαλος πολιτικός πόλος παραμένει ρευστός, προτείνει τον Κωνσταντίνο Τασούλα, ένα πρόσωπο που προφανώς δεν εμπνέει την ενότητα αλλά τονίζει τις θεσμικές αδυναμίες. Η απόφαση αυτή βασίζεται στο επιχείρημα ότι ο Τασούλας επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής με 283 ψήφους, ένα ρεκόρ που προβάλλεται ως ένδειξη αποδοχής. Όμως, η θέση του Προέδρου της Βουλής δεν συγκρίνεται θεσμικά με το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτή η παραπλανητική σύγκριση δείχνει μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της θεσμικής εικόνας για πολιτικά οφέλη. Η απόφαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να προτείνει τον Κωνσταντίνο Τασούλα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας εγείρει πολλά ερωτήματα, ιδίως όταν δεν δόθηκε καμία εξήγηση για την απόρριψη της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, η οποία το 2020 αποτέλεσε επιλογή ευρείας αποδοχής. Ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Σακελλαροπούλου είχε τύχει υποστήριξης από τρία κόμματα – τη Νέα Δημοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ – ενσαρκώνοντας τον στόχο της πολιτικής ενότητας. Τι άλλαξε από το 2020; Γιατί η κυβέρνηση δεν επέλεξε να συνεχίσει με μια υποψηφιότητα που ήδη είχε εδραιώσει τη θεσμική της παρουσία; Η απουσία εξηγήσεων από τον Πρωθυπουργό δίνει την εντύπωση ότι η επιλογή Τασούλα δεν έγινε για να εξυπηρετήσει τη θεσμική ενότητα, αλλά για να εξυπηρετήσει άλλες, στενά κομματικές σκοπιμότητες. Ο «σοφός ελληνικός λαός» και η θεσμική αλαζονεία Στις δηλώσεις του, ο Κωνσταντίνος Τασούλας έχει δείξει μια θεσμική αλαζονεία, φτάνοντας στο σημείο να σχολιάζει τους πολιτικούς αρχηγούς λέγοντας ότι «ο σοφός ελληνικός λαός τους κατατάσσει τελευταίους». Μια τέτοια τοποθέτηση υπονομεύει την απαραίτητη θεσμική ουδετερότητα που απαιτείται για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ένας υποψήφιος για την Προεδρία δεν μπορεί να εκφράζεται με ειρωνικό τόνο προς εκλεγμένους αρχηγούς κομμάτων, διχάζοντας και υποβαθμίζοντας τη δημοκρατική διαδικασία. Αυτή η στάση αναδεικνύει την έλλειψη ικανότητας για ενότητα και την τάση να προωθείται η θεσμική σύγχυση. Από τη Βουλή των Εφήβων στη λογοκρισία Η εμπειρία μου ως έφηβος βουλευτής στη Βουλή των Εφήβων το 2021-2022 ήταν αποκαλυπτική για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο Κωνσταντίνος Τασούλας τη δημοκρατία. Οι φωνές μας λογοκρίθηκαν, οι ερωτήσεις μας φιλτραρίστηκαν, και οι ομιλίες μας είχαν φτάσει στα χέρια του Προέδρου πριν καν εκφωνηθούν. Η Βουλή των Εφήβων θα έπρεπε να είναι ένας θεσμός που διδάσκει στους νέους πώς λειτουργεί η δημοκρατία. Αντί αυτού, έδειξε πώς λειτουργεί ένα ελεγχόμενο πολιτικό σύστημα. Η λογοκρισία, η προκατασκευασμένη θεματολογία και οι ξύλινες απαντήσεις των πολιτικών θύμιζαν περισσότερο ένα θέατρο παρά ένα δημοκρατικό εργαστήριο. Ο ίδιος ο κ. Τασούλας μιλούσε περισσότερο από τους έφηβους βουλευτές, αποδυναμώνοντας το δικαίωμα των νέων να εκφράζονται. Αντί να ενθαρρύνει τη συμμετοχικότητα, χρησιμοποίησε τον χρόνο της συνεδρίας για να ελέγχει τις διαδικασίες και να περιορίζει τις φωνές που δεν ήταν αρεστές. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ: Ο φάκελος των Τεμπών: Ένα συρτάρι που δεν ανοίγει. Η δικογραφία της τραγωδίας στα Τέμπη, που κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, παραμένει κλειδωμένη στα «συρτάρια» του Κωνσταντίνου Τασούλα. Ο Πρόεδρος της Βουλής δεν έδειξε την παραμικρή βιασύνη να προωθήσει τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη. Οι οικογένειες των θυμάτων εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις, ενώ οι ευθύνες για την τραγωδία παραμένουν αναπάντητες. «Δεν γνωρίζατε το παρελθόν του ή ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο τον επιλέξατε;», διερωτάται η Μαρία Καρυστιανού απευθυνόμενη στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αναφορικά με την επιλογή του Κώστα Τασούλα. Ένας υποψήφιος για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα δεν μπορεί να αγνοεί τέτοιες υποθέσεις, ούτε να δείχνει αυτή τη θεσμική αδιαφορία για θέματα που αγγίζουν βαθιά την κοινωνία. Ο Κωνσταντίνος Τασούλας φέρεται να προτιμά κινητά με πλήκτρα, όπως το Nokia, όχι για οικονομικούς λόγους, αλλά λόγω της ανάγκης του για “ιδιωτικότητα“. Ίσως αυτός ο συμβολισμός αποκαλύπτει την τάση του να αποφεύγει τον εκσυγχρονισμό και τον έλεγχο που συνοδεύει τη χρήση πιο προηγμένων συσκευών. Η προτίμησή του αυτή γεννά ερωτήματα: Τι προσπαθεί να προστατεύσει ο κ. Τασούλας; Είναι απλώς ένα μέσο για την αποφυγή παρακολούθησης ή μήπως υποδηλώνει μια βαθύτερη ανάγκη αποφυγής της λογοδοσίας; Δηλώσεις για τον Μπελογιάννη: Μια διχαστική τοποθέτηση Ο Κωνσταντίνος Τασούλας προκάλεσε έντονες αντιδράσεις όταν δήλωσε ότι «η επιβολή κομμουνιστικής δικτατορίας δεν είναι πράξη υπέρ της Δημοκρατίας», αναφερόμενος στον Νίκο Μπελογιάννη. Αυτή η δήλωση αγνοεί την ιστορική σημασία του Μπελογιάννη ως σύμβολο δημοκρατικού αγώνα. Όταν ο δήθεν «ενωτικός» Κωνσταντίνος Τασούλας έλεγε ότι ο Μέγιστος Νίκος Μπελογιάννης δεν αγωνίστηκε για τη Δημοκρατία… πηγή:https://podemos.gr/?p=55125 Τέτοιες τοποθετήσεις δεν ενοποιούν αλλά διχάζουν. Δείχνουν μια επιλεκτική ανάγνωση της ιστορίας που ταιριάζει στις πολιτικές σκοπιμότητες του προτεινόμενου υποψηφίου. Από την άλλη πλευρά, ο Μάκης Βορίδης, ο οποίος έχει ιστορικό σύνδεσης με την ακροδεξιά και τη νεολαία της ΕΠΕΝ του Παπαδόπουλου, χειροκροτεί με θέρμη την υποψηφιότητα Τασούλα. Πώς μπορεί κάποιος που καταγγέλλει τη «δικτατορική απειλή» του Μπελογιάννη να δέχεται με άνεση τη στήριξη ενός ανθρώπου που έχει πολιτευτεί υπέρ ενός δικτατορικού καθεστώτος; Αυτή η υποστήριξη φανερώνει μια βαθιά θεσμική και ηθική αντίφαση. Ο Τασούλας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι προασπίζεται τη δημοκρατία όταν απολαμβάνει το χειροκρότημα ατόμων με ιστορικά αντικρουόμενη πορεία. Υποστήριξη από Σπαρτιάτες: Ένα ιστορικό παράδοξο Η υποστήριξη της υποψηφιότητας Τασούλα από κόμματα όπως οι Σπαρτιάτες, που έχουν δεσμούς με ακραίες ιδεολογίες, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ουδετερότητα του. Παρά τις δηλώσεις της Νέας Δημοκρατίας ότι δεν επιθυμεί τη συνεργασία με τέτοιες πολιτικές δυνάμεις, η υποψηφιότητα Τασούλα φαίνεται να εξαρτάται από αυτές. Συμπέρασμα: Ένας διχαστικός υποψήφιος Η υποψηφιότητα του Κωνσταντίνου Τασούλα για την Προεδρία της Δημοκρατίας δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του θεσμού. Από τη λογοκρισία στη Βουλή των Εφήβων και τη διαχείριση της δικογραφίας των Τεμπών, μέχρι τις δηλώσεις για τον Μπελογιάννη και τη στήριξη από αμφιλεγόμενα κόμματα, ο Τασούλας δεν διαθέτει τα χαρακτηριστικά που απαιτεί το αξίωμα. Η

Ξανά Πρόεδρος της Κροατίας ο Ζόραν Μιλάνοβιτς

Επανεξελέγη στο αξίωμα του προέδρου από τι φαίνεται μετά τις χθεσινές εκλογές ο Ζόραν Μιλάνοβιτς, υποστηριζόμενος από το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.Με καταμετρημένο το 99.88%, συγκέντρωσε ποσοστό 74.69%, έναντι του κεντροδεξιού αντιπάλου του Ντράγκαν Πρίμορατς, που συγκέντρωσε το 25.31% των ψήφων.Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα της Κρατικής Εκλογικής Επιτροπής (DIP), το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 44%, το οποίο  στις βόρειες περιοχές της χώρας ήταν ωστόσο σαφώς πιο αυξημένο.  Στη νικητήρια ομιλία του, ο Ζόραν Μιλάνοβιτς ευχαρίστησε τους πολίτες για την υποστήριξη τους, σημειώνοντας ότι βλέπει τη νίκη ως αναγνώριση του μέχρι τώρα έργου του και ένα ισχυρό μήνυμα προς την κυβέρνηση για την ανάγκη να ηγηθεί του κράτους με υπευθυνότητα. Ζήτησε συνεργασία και τόνισε τη σημασία του σεβασμού του Συντάγματος και της δίκαιης κατανομής των πόρων. «Το να μοιράζεσαι είναι δεξιότητα και αρετή και οι πολίτες είπαν ξεκάθαρα αυτό που σκέφτονται σήμερα», είπε. Ο Ντράγκαν Πρίμορατς, υποστηριζόμενος από το κυβερνών κόμμα HDZ, συνεχάρη και ευχαρίστησε τους ψηφοφόρους, χωρίς όμως να συγχαρεί τον Μιλάνοβιτς. πηγη: kathimerini.gr Στην ομιλία του ανακοίνωσε για τα μελλοντικά του σχέδια και ότι θα συνεχίσει να εργάζεται στους τομείς της επιστήμης, της υγείας και της διεθνούς συνεργασίας «για να τοποθετήσει την Κροατία όσο πιο ισχυρά γίνεται στον κόσμο» κάνοντας και μια ιδιαίτερη μνεία στον ιδρυτή του κόμματος και πρώτο πρόεδρο της ανεξάρτητης Κροατίας Φράνιο Τούτζμαν. Παρόλο που το αξίωμα του προέδρου έχει κυρίως συμβολικά χαρακτηριστικά, θεωρείται από τους Κροάτες εγγυητής της καλής λειτουργίας των κρατικών θεσμών και εκπρόσωπος της χώρας στη διεθνή σφαίρα, διατηρώντας βέβαια και την ηγεσία των Κροατικών Ενόπλων Δυνάμεων.Οι εκλογές διεξήχθησαν σε ένα σαφές τεταμένο κλίμα οικονομικής κρίσης και σκανδάλων διαφθοράς, που έπληξαν το κύρος της κεντροδεξιάς κυβέρνησης, που ηγείται από τον πρωθυπουργό Αντρέι Πλένκοβιτς. Είναι γνωστός για την φιλορωσική και ευρωσκεπτικιστίκη του στάση καθώς επέκρινε συχνά την στρατιωτική βοήθεια στο Κίεβο, καταδικάζοντας ταυτοχρόνως την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ενώ είχε χαρακτηρίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι «διευθύνεται από μη δημοκρατικά εκλεγμένους αξιωματούχους».«Δεν είναι αυτή η σύγχρονη Ευρώπη στην οποία θέλω να ζήσω και να εργαστώ», είπε. «Θα εργαστώ για να το αλλάξω, όσο μπορώ ως πρόεδρος ενός μικρού έθνους».Ο Μιλάνοβιτς είναι ο τρίτος πρόεδρος της Κροατίας που επανεκλέγεται, μετά τους Φράνιο Τούτζμαν και Στιέπαν Μέσιτς. Πηγές:HRT, Euronews, ΑΠΕ Γράφει ο Άρης Στεργίου