Αθλητισμός:Μέσο συμπερίληψης και όχι τοξικότητας

Γράφει ο Γιώργος Τασιόπουλος Αθλητισμός:Μέσο συμπερίληψης και όχι τοξικότητας Ενόψει του σημερινού τελικού του Champions League Paris Saint-Germain – Inter, πιστεύω πως είναι μια καλή ευκαιρία να γίνει αναφορά στον αθλητισμό που μας ενώνει και δεν πρέπει να μας διχάζει.Από μικροί όλοι μας ασχοληθήκαμε με κάποιο άθλημα, όχι μόνο ως μέσο γυμναστικής αλλά κι ως μέσο κοινωνικοποίησης.Γνωρίσαμε παιδιά με διαφορετική καταγωγή, χρώμα δέρματος ακόμα κι από διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές τάξεις, γεγονός που δεν γινόταν στο παρελθόν αλλά ακόμη και σήμερα σε κάποια μέρη του πλανήτη. Επίσης, στον αθλητισμό, ακούμε συχνά για σπουδαίες ιστορίες από ανθρώπους που πέρασαν δυσκολίες, πένθη και φτώχεια αλλά δεν τα παράτησαν ποτέ, άνθρωποι αληθινά πρότυπα.Στον σημερινό τελικό, δύο ξεχωρίζουν.Ο ένας είναι ο προπονητής της PSG Λουίς Ενρίκε, ο οποίος έχασε την κόρη του σε ηλικία 9 ετών το 2019.“Έχω μια καταπληκτική φωτογραφία που είχα μαζί της στον τελικό στο Βερολίνο, μετά την κατάκτηση του Champions League.Έχω την επιθυμία να κάνω το ίδιο με την Παρί.Η κόρη μου δεν θα είναι εκεί σωματικά, αλλά θα είναι πνευματικά και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα”. Από την πλευρά της Inter, ο ποδοσφαιριστής Φραντσέσκο Ατσέρμπι, ο οποίος είχε διαγνωστεί με καρκίνο των όρχεων αναφέρει :“Μετά τον θάνατο του πατέρα μου έπιασα πάτο.Άρχισα να πίνω και συχνά πήγαινα στις προπονήσεις μεθυσμένος.Ακούγεται παράδοξο, όμως ο καρκίνος μου έσωσε την ζωή.Είχα κάτι νέο να αντιμετωπίσω και με ξύπνησε.Η κανονική μου ζωή ξεκίνησε τότε,είχα μια δεύτερη ευκαιρία”. Ιστορίες που συγκινούν, που περνάνε τα όρια του αθλητισμού αλλά μας φανερώνουν εξίσου το μεγαλείο του και τα σωστά μηνύματα που μπορεί να περάσει.Όλοι έχουμε την αγαπημένη μας ομάδα, φωνάζουμε για αυτήν, τρελαινόμαστε για αυτή και είμαστε αντίπαλοι μέχρι να λήξει ο αγώνας.Δεν υπάρχει κανένας λόγος τοξικότητας από το μέσο που προάγει την ευγενή άμιλλα και μας βοηθά να ξεχνιόμαστε από την καθημερινότητα.Και φυσικά,μας συμπεριλαμβάνει όλους.Τρομερό παράδειγμα οι Παραολυμπιακοί αγώνες, όπου συμπεριλαμβάνουν ανθρώπους με αναπηρία, οι οποίοι δεν αφήνουν κανένα εμπόδιο να τους σταματήσει από το να κάνουν πράξη αυτό που ονειρεύονται.Άνθρωποι στις φυλακές, στα γηροκομεία και γενικά παντού.Επειδή ο αθλητισμός μόνο ενώνει και αποτελεί κέρδος για την κοινωνία. Για όλους τους παραπάνω λόγους και άλλους τόσους, ο αθλητισμός αποτελεί μέσο συμπερίληψης και δεν πρέπει να μας φανατίζει τόσο, με αποτέλεσμα να καλλιεργείται η τοξικότητα ή και το ακόμα χειρότερο, η οπαδική βία.Οι αξίες και τα οφέλη που προωθεί στην κοινωνία μας είναι πράγματι σπουδαία και αποτελούν την βάση για μια συμπεριληπτική κοινωνία με σεβασμό και συνεργασία. Πηγές:Al Jazeera,Sempreinter.com,Έθνος,Sportdog.gr

Τροχαία ατυχήματα:Πόσο ακόμα αίμα στους δρόμους;

Γράφει ο Γιώργος Τασιόπουλος Τροχαία ατυχήματα:Πόσο ακόμα αίμα στους δρόμους; Όλοι, κάποια στιγμή στην ζωή μας, έχουμε ακούσει τα δυσάρεστα νέα για κάποιον γνωστό, φίλο ή συγγενή μας να έχει χάσει την ζωή του στην άσφαλτο. Οι Ελληνικοί δρόμοι είναι γεμάτοι από τέτοιες στενάχωρες αιματηρές ιστορίες και αυτό επιβεβαιώνεται κι από τις στατιστικές έρευνες. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τα οδικά τροχαία ατυχήματα, κατά το έτος 2023,  συνέβησαν 10.553 οδικά τροχαία ατυχήματα, τα οποία προκάλεσαν τον θάνατο ή τον τραυματισμό ανθρώπων παρουσιάζοντας αύξηση κατά 0,6% σε σύγκριση με το 2022, που είχαν συμβεί 10.487 ατυχήματα. Επίσης, ο συνολικός αριθμός των παθόντων στα τροχαία ατυχήματα το 2023 παρουσίασε αύξηση κατά 1,4%, σε σύγκριση με το 2022 (13.461 το 2023 έναντι 13.279 το 2022). Αναλυτικότερα, από τους παθόντες του 2023, καταγράφηκαν 646 νεκροί, 659 βαριά τραυματίες και 12.156 ελαφρά τραυματίες, έναντι 654 νεκρών, 664 τραυματιών και 11.961 ελαφρά τραυματιών σημειώνοντας μείωση κατά 1,2% σε νεκρούς και 0,8% σε βαριά τραυματίες, ενώ αύξηση κατά 1,6% σε ελαφρά τραυματίες. Ένας ακόμη παράγοντας που πρέπει να σημειωθεί είναι η ηλικία των παθόντων. Σύμφωνα με την έρευνα, οι νεκροί κατανέμονται σε ομάδες ηλικιών ως εξής: 0-24 ετών 17,8%, 25-49 ετών 30%, 50-64 ετών 21,7% και άνω των 65 ετών 28,8%. Πρέπει βέβαια να επισημανθεί, όπως φαίνεται κι από το γράφημα, ότι όταν μιλάμε για τροχαία ατυχήματα αναφερόμαστε και σε πεζούς, όχι μόνο σε άτομα που είτε οδηγούν είτε μεταφέρονται. Επιπλέον, η θέση της χώρας μας στο σύνολο των θανατηφόρων ατυχημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι εξίσου δυσάρεστη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, από τα τελευταία στοιχεία των τροχαίων ατυχημάτων που ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC), η Ελλάδα βρίσκεται στην 7η θέση με 59,6 θανάτους ανά εκατομμύριο, δηλαδή 31% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Την τραγική πρωτιά κατέχει η Βουλγαρία, η οποία έχει το υψηλότερο ποσοστό θανάτων από τροχαία δυστυχήματα στην Ευρώπη, με 81,6 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκους, δηλαδή 78% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 45,5 θάνατοι ανά εκατομμύριο κατοίκους. Από την άλλη, η Νορβηγία έχει το χαμηλότερο ποσοστό θανάτων από τροχαία στην Ευρώπη, με μόνο 20 θανάτους ανά εκατομμύριο, λιγότερο από το ήμισυ του μέσου όρου της ΕΕ των 27. Έχουμε αναρωτηθεί όμως ποιες είναι οι αιτίες των τροχαίων ατυχημάτων; Αρκετές. Η κακή ψυχική κατάσταση, η κούραση, η απόσπαση προσοχής, η υπερβολική ταχύτητα, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, η παραβίαση σηματοδότη, οι επικίνδυνοι δρόμοι κ.α. Όπως είναι προφανές, για να μειωθούν -και γιατί όχι να σταματήσουν- τα τροχαία ατυχήματα, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα από την πολιτεία για την προστασία των πολιτών (βελτίωση οδικού δικτύου, τοποθέτηση περισσότερων πινακίδων και σηματοδοτών, καλύτερη ενημέρωση κλπ) κι ακόμη να ενταχθεί και μάθημα στα σχολεία από μικρή ηλικία για την συμπεριφορά στους δρόμους. Τέλος, και εμείς, οι πολίτες, θα πρέπει να τηρούμε τον Κ.Ο.Κ., να φοράμε ζώνη και να είμαστε πιο υπεύθυνοι καθώς είναι η ζωή μας και κάποιες φορές και ανθρώπων που αγαπάμε και δεν θέλουμε να γίνουν ανάμνηση από μια απερίσκεπτη συμπεριφορά μας. Πηγές:ΕΛΣΤΑΤ,drive.gr,skai.gr

Φοιτητικές εκλογές: Ποιο είναι το μήνυμα των φοιτητών;

Φοιτητικές εκλογές: Ποιο είναι το μήνυμα των φοιτητών; γράφει ο Γιώργος Τασιόπουλος Την περασμένη Τετάρτη έλαβαν χώρα οι φοιτητικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν υπό έντονα φορτισμένο κλίμα λόγω των τελευταίων περιστατικών βίας αλλά και των μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Για την ιστορία, νικητής των εκλογών πανελλαδικά αναδείχθηκε η Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας λαμβάνοντας 17.313 (33,64%) ψήφους έναντι τη κυβερνητικής παράταξης,της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, η οποία έλαβε 12.317 (23,93%).Στο δικό μας πανεπιστήμιο,το Πάντειο,επίσης νικήτρια αναδείχθηκε η ΠΚΣ με 439 ψήφους,δεύτερη η ΠΑΣΠ με 376,τρίτo το Ενωτικό-ΑΝΑΣΑ ΕΑΑΚ-Αντί της Σιωπής με 142.Ακολουθούν η ATTACK με 63,η Ρεβάνς με 61,ενώ η ΔΑΠ κατέγραψε ιστορικό χαμηλό με μόλις 55 ψήφους! Παρόλα αυτά,ο μεγάλος νικητής των εκλογών ήταν-δυστυχώς-η αποχή.Μόλις περίπου 50.000 είναι οι φοιτητές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των φοιτητικών παρατάξεων, που προσήλθαν στις κάλπες. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της ΕΘΑΕΕ (2023), ο αριθμός των ενεργών φοιτητών (προπτυχιακών και μεταπτυχιακών) στην Ελλάδα ανέρχεται σε 450.963 (361.888 προπτυχιακοί και 89.075 μεταπτυχιακοί). Με βάση αυτά τα δεδομένα, η αποχή στις φετινές εκλογές έφτασε στο δυσθεώρητο 88%, καθιστώντας την μακράν κυρίαρχη “παράταξη” για ακόμη μια χρονιά. Στο Πάντειο, από τους 20.031 εγγεγραμμένους φοιτητές,οι ψηφίσαντες ήταν 1.214,δηλαδή η αποχή έφθασε στο 94%!Σε μια πιο ρεαλιστική εκτίμηση ήταν 30% αν πούμε ότι 8000 περίπου είναι ενεργοί στην εξεταστική και 4000 ενεργοί στα προαύλια.Εξίσου σημαντικό να αναφερθεί, ότι από το 2024 στο 2025 υπήρξε πτώση 7,7% στην συμμετοχή με τα μόνα τμήματα στα οποία υπήρξε άνοδος ήταν αυτά του ΠΕΚΙ και της Ψυχολογίας.Βέβαια, τα συγκεκριμένα στατιστικά δεν είναι τυχαία.Πιο συγκεκριμένα,οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν μια γενικευμένη δυσπιστία του εκλογικού σώματος στο σημερινό πολιτικό σκηνικό, η οποία αναμφίβολα επηρεάζει και τους φοιτητές, οι οποίοι δεν διαβλέπουν κάποια προσωπική ή επαγγελματική ανέλιξη στην Ελλάδα. Επίσης, δεν είναι λίγοι οι φοιτητές που δεν πιστεύουν στον φοιτητικό σύλλογο και δεν βλέπουν τις παρατάξεις ως εκπροσώπους τους για την λύση των προβλημάτων των πανεπιστημίων. Ορισμένοι μάλιστα, δεν γνωρίζουν καν τι είναι ο φοιτητικός σύλλογος. Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι το μήνυμα της πλειοψηφίας των φοιτητών στις φοιτητικές εκλογές ήταν ξεκάθαρο:περισσότερες πράξεις και ουσία, λιγότερα λόγια για το καλό του πανεπιστημίου. Προφανώς όμως, δεν μπορεί να αγνοηθεί και το μήνυμα των ψηφισάντων, οι οποίοι έστειλαν σαφή απάντηση στην κυβερνητική πολιτική αναδεικνύοντας την ΠΚΣ πρώτη δύναμη για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω, ότι δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε αποκλειστικά τις παρατάξεις για την σημερινή κατάσταση του δημόσιου πανεπιστημίου ενώ υφίσταται χρόνια υποχρηματοδότηση, καθώς και σημαντικές ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές. Πηγές: Foititikanea.gr, Το κουτί της Πανδώρας, Protothema.gr, Dnews